گاز ملت را می‌گیرند، محصول می‌فروشند؛ پول گاز کجاست؟

به گزارش بولتن‌نیوز، گاز کشور سرمایه شخصی هیچ مدیر و بنگاهی نیست. منابعی متعلق به ملت است که در اختیار صنایع قرار می‌گیرد تا تولید، اشتغال و صادرات شکل بگیرد؛ نه اینکه سرنوشت مطالبات حاصل از فروش آن در میان صورت‌حساب‌ها و تسویه‌های نامشخص گم شود.
بر اساس ارقامی که از قول حسابرس کل دیوان محاسبات منتشر شده، بدهی صنایع عمده به شرکت ملی گاز در پایان سال ۱۴۰۴ از ۳۰۰ هزار میلیارد تومان گذشته است.
در همین گزارش، بدهی پتروشیمی زاگرس ۲۶ هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان و پتروشیمی دماوند ۱۰ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان اعلام شده است.
فقط این دو شرکت، مجموعاً ۳۶ هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان بدهی اعلام‌شده دارند.
حالا سؤال این است: این پول کجاست؟ چه میزان از آن در سال ۱۴۰۵ وصول شده و چه مقدار هنوز در حساب شرکت ملی گاز باقی مانده است؟
اگر بدهی‌ها تسویه شده، سند آن را منتشر کنید. اگر تقسیط شده، بگویید با چه شرایطی. اگر میان شرکت‌ها و دولت اختلاف حساب وجود دارد، صورت‌حساب‌های مورد اختلاف را مشخص کنید.
چرا مردم باید هر روز فشار هزینه‌های زندگی را تحمل کنند، اما درباره وصول مطالبات چندده‌هزار میلیارد تومانی از صنایع بزرگ، گزارش شفاف و قابل رسیدگی در دسترس نباشد؟
مسئله، مخالفت با صنعت و تولید نیست. اتفاقاً تولیدکننده واقعی باید حمایت شود؛ اما حمایت از تولید با بلاتکلیف گذاشتن مطالبات عمومی تفاوت دارد.
رئیس سازمان هدفمندی یارانه‌ها در مهرماه ۱۴۰۵ از استفاده از ابزارهایی مانند برات الکترونیکی و خرید محصولات صنایع بدهکار برای تسویه مطالبات گاز خبر داده بود.
نتیجه چه شد؟ چند هزار میلیارد تومان پول واقعی برگشت؟
اعلام ابزار وصول، جای وصول را نمی‌گیرد. ثبت طلب در دفاتر نیز به معنای دریافت پول نیست.
بولتن‌نیوز از شرکت ملی گاز، سازمان هدفمندی یارانه‌ها و مدیران شرکت‌های نام‌برده مطالبه می‌کند جدول بدهی ابتدای سال، پرداخت‌های انجام‌شده، تهاترها، بدهی سررسیدگذشته و مانده پایان دوره را منتشر کنند.
وجود بدهی در صورت‌های مالی به‌تنهایی اثبات تخلف نیست؛ اما بزرگی این ارقام، ضرورت پاسخ‌گویی را از بین نمی‌برد.
دفاع از ریال از حساب‌کشی دقیق درباره منابع ملی آغاز می‌شود. وقتی خزانه و دستگاه‌های عمومی برای تأمین منابع تحت فشارند، هیچ مطالبه بزرگی نباید بدون صورت‌حساب روشن و برنامه وصول قابل سنجش باقی بماند.
گاز متعلق به ملت است؛ حساب پول آن هم باید برای ملت روشن باشد.