بودجه مدارس و بیمارستان‌ها زیر ذره‌بین؛ دولت کیفیت آموزش و درمان را می‌سنجد یا فقط هزینه‌ها را کم می‌کند؟
گروه اجتماعی دولت شیوه تازه‌ای برای پرداخت بودجه مدارس و بیمارستان‌های دولتی آغاز کرده است؛ روشی که قرار است اعتبار هر مرکز را به کیفیت خدمات و میزان صرفه‌جویی پیوند بزند. اما مسئله اساسی اینجاست: مدرسه‌ای که تجهیزات کافی ندارد و بیمارستانی که با کمبود امکانات روبه‌روست، چگونه قرار است با مراکز برخوردار رقابت کند؟ سازمان برنامه و بودجه باید پیش از گسترش طرح روشن کند که قرار است کیفیت خدمات افزایش یابد یا صرفه‌جویی مالی به معیار اصلی موفقیت تبدیل شود.
به گزارش بولتن‌نیوز، حمید پورمحمدی، رئیس سازمان برنامه و بودجه، از آغاز اجرای آزمایشی بودجه‌ریزی مبتنی بر عملکرد در تعدادی از مدارس و بیمارستان‌های دولتی خبر داده است.
بر اساس توضیحات وی، در روش جدید قرار است اعتبارات به واحد ارائه‌دهنده خدمات نزدیک‌تر شود و مدارس و بیمارستان‌ها متناسب با کیفیت عملکرد و میزان صرفه‌جویی از منابع مالی بهره‌مند شوند. دولت همچنین وعده داده بخشی از منافع صرفه‌جویی به بهبود تجهیزات و دریافتی معلمان و کادر درمان اختصاص یابد.
اما پرسش اصلی این است: چه کسی کیفیت را اندازه می‌گیرد و با چه معیاری؟
در آموزش‌وپرورش، مدرسه‌ای که دانش‌آموزان محروم، کلاس‌های پرجمعیت و امکانات محدود دارد، نباید صرفاً به دلیل هزینه بیشتر یا نتایج آموزشی ضعیف‌تر، در مقایسه با مدرسه برخوردار بازنده شود.
در حوزه درمان نیز بیمارستانی که بیماران بدحال‌تر، مراجعات بیشتر و هزینه درمان بالاتری دارد، نباید به دلیل همین مسئولیت سنگین از دریافت منابع کافی محروم بماند.
صرفه‌جویی خوب است؛ اما نه به قیمت کاهش کیفیت خدمات عمومی.
سازمان برنامه و بودجه باید مشخص کند چه تعداد مدرسه و بیمارستان وارد اجرای آزمایشی شده‌اند، بودجه اولیه آن‌ها چقدر است و چه شاخص‌هایی برای ارزیابی عملکرد تعیین شده است.
همچنین باید روشن شود آیا منابع ضروری آموزش و درمان، مستقل از امتیاز عملکرد تضمین شده‌اند و چه سازوکاری برای جلوگیری از کاهش خدمات به دانش‌آموزان و بیماران وجود دارد.
مسئله دیگر، وعده افزایش دریافتی معلمان و کادر درمان از محل صرفه‌جویی است. این وعده زمانی اعتبار پیدا می‌کند که روش محاسبه، مبلغ قابل پرداخت و زمان اجرای آن مشخص باشد.
بولتن‌نیوز تأکید می‌کند تغییر روش بودجه‌ریزی، اگر به شفافیت هزینه‌ها، کاهش تشریفات اداری و رسیدن سریع‌تر منابع به مدارس و بیمارستان‌ها منجر شود، اقدامی قابل دفاع است؛ اما موفقیت آن را باید در کلاس درس و کنار تخت بیمار سنجید، نه صرفاً در گزارش کاهش هزینه‌ها.
دولت باید پاسخ دهد: در این طرح، اولویت با دانش‌آموز و بیمار است یا با عدد صرفه‌جویی در حساب‌های اداری؟
بودجه عمومی متعلق به مردم است و نتیجه آن باید در آموزش بهتر، درمان باکیفیت‌تر و دسترسی عادلانه‌تر به خدمات دیده شود؛ نه اینکه مسئولیت کمبود منابع از دوش دستگاه‌های مرکزی به مدیر مدرسه و بیمارستان منتقل شود.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
