پول بیشتری داری، زودتر دکتر می‌روی؟ / چه کسی «نوبت پزشک» را کالا کرد؟

به گزارش بولتن نیوز، پس از طرح انتقاد درباره فروش نوبت پزشکان در برخی پلتفرم‌های اینترنتی، یک سؤال جدی مقابل وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی قرار گرفته است: آیا «زمان دسترسی بیمار به پزشک» به بازار تازه‌ای برای واسطه‌ها تبدیل شده است؛ بازاری که در آن بیمار با پرداخت پول بیشتر می‌تواند زودتر به پزشک برسد؟
 فناوری قرار بود گرفتن نوبت پزشک را آسان‌تر کند؛ بیمار به جای تماس‌های مکرر یا ایستادن در صف، وارد سامانه شود، پزشک را انتخاب کند و وقت بگیرد.
اما اگر نوبت پزشکان پرمراجعه خودش به کالایی برای خرید و فروش تبدیل شود، داستان کاملاً تغییر می‌کند.
دیگر فقط با «خدمت نوبت‌دهی آنلاین» روبه‌رو نیستیم؛ با بازاری مواجهیم که کالای آن «زمان دسترسی بیمار به پزشک» است.
نوبت پزشک متعلق به چه کسی است؟
این سؤال شاید ساده به نظر برسد، اما اصل ماجرا همین است.
اگر پزشکی ساعت مشخصی برای پذیرش بیمار دارد، پلتفرم با چه سازوکاری می‌تواند آن زمان را در اختیار بگیرد و عرضه کند؟
آیا پزشک از این فرآیند اطلاع دارد؟
آیا مبلغ اضافه با اطلاع و رضایت پزشک دریافت می‌شود؟
این پول سهم چه کسی است؟
پلتفرم بابت خدمات فنی خود کارمزد می‌گیرد یا خود «نوبت» قیمت پیدا کرده است؟
تفاوت این دو بسیار مهم است.
دریافت هزینه مشخص و قانونی بابت ارائه خدمات یک سامانه، یک موضوع است؛ اینکه زمان دسترسی به پزشک به کالایی تبدیل شود که با پرداخت پول بیشتر بتوان زودتر آن را خرید، موضوع کاملاً دیگری است.
یک آزمایش ساده همه‌چیز را روشن می‌کند
برای روشن شدن موضوع حتی نیازی به بررسی‌های پیچیده نیست.
چند پزشک پرمراجعه انتخاب شوند.
زمان اولین نوبت از مطب آنها پرسیده شود.
همان پزشکان در پلتفرم‌های مختلف جست‌وجو شوند.
زمان نوبت، مبلغ دریافتی و هزینه‌های جانبی کنار یکدیگر قرار گیرد.
اگر نوبتی که از مسیر عادی برای هفته‌های بعد ارائه می‌شود، در مسیر دیگری با پرداخت مبلغ بیشتر برای چند روز آینده قابل دریافت باشد، دستگاه متولی باید توضیح دهد این نوبت از کجا آمده و پول اضافه دقیقاً بابت چه چیزی دریافت می‌شود.
پول بیشتر نباید مسیر درمان را کوتاه‌تر کند
در بسیاری از خدمات، مشتری می‌تواند برای دریافت امکانات بیشتر هزینه بیشتری بپردازد؛ اما درمان یک کالای معمولی نیست.
وقتی پای بیماری و نگرانی یک خانواده در میان است، زمان می‌تواند بخشی از فرآیند درمان باشد.
اگر دو بیمار با شرایط مشابه فقط به دلیل تفاوت توان مالی در دو صف متفاوت قرار بگیرند، مسئله دیگر صرفاً کارمزد یک اپلیکیشن نیست.
اینجا پای عدالت در دسترسی به درمان در میان است.
وزارت بهداشت و نظام پزشکی پاسخ دهند
بولتن نیوز انتظار دارد وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی موضوع را با یک پاسخ کلی درباره فعالیت پلتفرم‌ها تمام نکنند.
باید مشخص شود:
آیا پلتفرم اجازه دارد برای نوبت نزدیک‌تر مبلغ بیشتری دریافت کند؟
سقف قانونی کارمزد خدمات نوبت‌دهی چقدر است؟
آیا پزشک در تعیین یا دریافت این مبلغ سهمی دارد؟
نوبت‌هایی که در پلتفرم عرضه می‌شوند از چه مسیری در اختیار آن قرار گرفته‌اند؟
و مسئول نظارت بر این بازار دقیقاً کدام دستگاه است؟
اگر فروش نوبت با قیمت بالاتر غیرقانونی است، باید جلوی آن گرفته شود.
اگر قانونی است، مقررات و مبنای دریافت پول بیشتر باید شفاف و برای مردم منتشر شود.
نوبت پزشکی نباید بازار سیاه پیدا کند
ورود فناوری به حوزه سلامت یک فرصت است؛ اما اگر نظارت عقب‌تر از فناوری حرکت کند، همان ابزار تسهیل‌کننده می‌تواند واسطه تازه‌ای میان بیمار و پزشک ایجاد کند.
پلتفرم باید صف را کوتاه کند، نه اینکه از صف کسب درآمد کند.
بیمار برای رسیدن به پزشک نباید مجبور شود با بیمار دیگری بر سر قدرت پرداخت رقابت کند.
بولتن نیوز این موضوع را با یک مطالبه ساده باز می‌گذارد:
وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی بررسی کنند آیا برای یک پزشک مشخص، نوبت زودتر با پرداخت پول بیشتر عرضه می‌شود یا خیر.
اگر پاسخ مثبت است، روشن کنند مبلغ اضافه بابت چه خدمتی دریافت می‌شود، به حساب چه کسی می‌رود و براساس کدام مجوز دریافت می‌شود.
چون اگر «زمان ملاقات با پزشک» خودش قیمت پیدا کرده باشد، دیگر با یک سامانه ساده نوبت‌دهی روبه‌رو نیستیم؛ با شکل تازه‌ای از واسطه‌گری در دسترسی مردم به درمان مواجهیم.