وقتی جان خونریزها عزیزتر از مظلومان جهان می‌شود

گروه سیاسی،در روزهایی که تنش میان تهران و واشنگتن به اوج خود رسیده، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با ابراز نگرانی از تهدید جان بارون، پسر ۲۰ ساله خود از سوی ایران، بار دیگر توجهات را به سوی خانواده خود جلب کرده است. او که پیشتر از تهدیدهای ایران علیه جان خود سخن گفته بود، این بار کوچکترین پسرش را در کانون این نگرانی قرار داده است.

به گزارش بولتن نیوز،این اظهارات در حالی مطرح میشود که سرویس مخفی آمریکا تأیید کرده است از پخش ویدئویی در صدا و سیمای ایران که به نظر میرسد زندگی بارون ترامپ را تهدید میکند، آگاه است. در این ویدئوی سه دقیقه‌ای که با عنوان انگلیسی «بارون ترامپ را کجا بکشیم؟» پخش شده، مکانهایی که پسر رئیس‌جمهور در آنها رفت‌وآمد دارد، از جمله برج ترامپ در نیویورک، به تصویر کشیده شده است. نیت هرینگ، سخنگوی سرویس مخفی، در بیانیهای اعلام کرده است که این نهاد «هر موردی را که بتوان آن را تهدیدی علیه افراد تحت حفاظت ما تلقی کرد، بررسی میکند».

با این حال، آنچه در این میان مغفول مانده، تصویر دیگری است که در پس‌زمینه این تنش‌ها خودنمایی میکند. در حملات هوایی مشترک آمریکا و اسرائیل که به جنگ با ایران انجامید، امام شهید ما، به همراه شماری از اعضای خانواده‌شان به شهادت شد. در میان شهدا، نوه ۱۴ ماهه ایشان، زهرا گلپایگانی، نیز حضور داشت. تصویر این کودک خردسال که در کنار پدربزرگش در مراسم تشییع نقش بسته بود، دلهای هر انسان آزاده‌ای را سوزاند.

حال این وسط پرسشی اساسی پیش کشیده می‌شود: آیا جان یک نوزاد ۱۴ ماهه که در بمباران هوایی جان خود را از دست داده، به اندازه آن پسر ۲۰ ساله، که در امنیت کامل کاخ سفید به سر میبرد، ارزش ندارد؟ ترامپ که خود در ۱۹ تیر اعلام کرد اگر اتفاقی برای او بیفتد، دستور داده است جمهوری اسلامی با حملاتی «هرگز چنین سطحی از آن را ندیده است» مواجه شود، خونی رنگی تر از بقیه دارد؟ چرا نباید دنیا از جنایت ترامپ که منجر به شهادت دختران میناب و نوه خردسال رهبر شهید انقلاب شد تکان بخورد ولی امنیت یک پسر رییس جمهور به مسئله اول امنیت جهانی تبدیل شود.

همه اینها ناشی از یک چیز است. جانی‌ها خودشان را برتر می‌دانند در حالی‌که دنی‌ترین موجودات جهان هستند.