ادعای واهی ترامپ در برابر سقوط تاریخی ذخایر نفت آمریکا

گروه بین‌الملل: ادعای ترامپ مبنی بر جریان داشتن صادرات نفت از تنگه هرمز، در حالی مطرح می‌شود که آمار‌های رسمی وزارت انرژی آمریکا حکایت از فاجعه‌ای بی‌سابقه دارد. ذخایر استراتژیک نفت این کشور در هفته گذشته با کاهش ۳.۷ میلیون بشکه‌ای به ۲۸۹.۷ میلیون بشکه رسید که پایین‌ترین سطح از نوامبر ۱۹۸۲ تاکنون است. این ارقام نشان می‌دهد که واشنگتن نه تنها کنترلی بر تنگه هرمز ندارد، بلکه دارد سرمایه نسل‌ها را برای جبران ناکامی‌های خود می‌بلعد؛ سقوطی که هیچ توجیه اقتصادی یا نظامی ندارد مگر شکستی آشکار در معادلات منطقه‌ای.

به گزارش بولتن نیوز، نکته حیاتی این‌جاست که امنیت تنگه هرمز، هرگز به حضور یا ادعای آمریکا وابسته نبوده و نیست. این آبراه استراتژیک در قلمروی حاکمیت ایران قرار دارد و طبیعی‌ترین و مشروع‌ترین حق ایران، تأمین امنیت آن است. اما آمریکا با دخالت نظامی و سیاسی در جایی که هیچ نسبتی با آن ندارد، نه‌تنها به امنیت کمک نکرده، بلکه با تخلیه اضطراری ذخایر خود، عملاً ناتوانی محض را به نمایش گذاشته است. این تناقض آشکار میان شعار‌ها و بلوف‌ها و واقعیت میدانی، بزرگترین رسوایی دوران پساجنگ سرد محسوب می‌شود.

واقعیت آماری می‌گوید: ذخایر نفت ترش به ۱۹۱ میلیون و نفت شیرین به ۹۸.۷ میلیون بشکه کاهش یافته و در حال حاضر تنها حدود ۴۱ درصد از ظرفیت این مخازن عظیم پُر است. اگر صادراتی در کار بود، چرا آمریکا باید اینگونه منابع راهبردی‌اش را به خطر بیندازد؟! پاسخ روشن است: صادرات واقعی در سایه اقتدار ایران به شدت محدود و حساب شده است و آمریکا برای تأمین نیاز‌های جهانی و جبران بسته شدن تنگه، مجبور به خرج کردن گنجینه‌هایش شده است. برخلاف تبلیغات رسانه‌ای، این آمریکاست که قیمت گزاف بحران را پرداخت می‌کند، نه ایران قدرتمند و مستقر در سرزمین خود.

در نهایت، مقایسه اظهارات پوچ ترامپ با آمار‌های خام این کشور، نشان می‌دهد که بزرگترین متضرر این بازی خطرناک، خود ایالات متحده است. برنامه‌ریزی برای بحران‌های گذشته، امروز واشنگتن را در بحرانی بزرگتر گرفتار کرده است. وقتی کشوری ذخیره اضطراری‌اش را در زمان آرامش ظاهری تخلیه می‌کند، یعنی نه‌تنها کنترلی بر تنگه ندارد، بلکه موجودی راهبردی خود را هم از دست داده است. این حق طبیعی ایران است که بر تنگه هرمز نظارت کند و آمریکای متجاوز، جز ضرر و شکست چیزی عایدش نشده است و نخواهد شد.