رادمان: اگر قرار است هرکس می‌تواند مشکلی را حل کند وارد میدان شود، چرا در معدن همچنان همان رویه‌های مسئله‌دار ادامه دارد؟

به گزارش بولتن نیوز، مهندس رادمان در واکنش به سخنان مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، مبنی بر اینکه «ما حزبی و جناحی عمل نمی‌کنیم و هرکس می‌تواند مشکلی را حل کند وارد شود»، از تجربه حضور خود در کارگروه معدن نهاد ریاست‌جمهوری گفت و در عین حال، چند پرسش و انتقاد جدی درباره وضعیت مدیریت بخش معدن و صنایع معدنی مطرح کرد.

وی با اشاره به دعوت مجدد خود از سوی مجموعه‌های ذیل دفتر رئیس‌جمهور به کارگروه معدن، اظهار کرد که معاونت پیگیری‌های ویژه دفتر رئیس‌جمهور، مطالب مطرح‌شده را شنیده و در مواردی نیز موضوعات به‌صورت مکتوب برای وزارتخانه مربوطه ارسال و پیگیری شده است.
رادمان با این حال تأکید کرد: اگر قرار است معیار دولت، توانایی افراد در حل مشکلات باشد، باید این رویکرد در عمل نیز در حوزه معدن و صنایع معدنی دیده شود.
وی چهار محور را مورد اشاره قرار داد:
نخست؛ به گفته رادمان، در زمینه فروش محصولات پایه معدنی در بورس کالا، همچنان مشکلات مربوط به قیمت‌گذاری و گران‌فروشی پابرجاست و این مسئله از عوامل مؤثر بر افزایش هزینه تولید در صنایع پایین‌دستی و تشدید تورم این بخش است.
دوم؛ وی نسبت به به‌کارگیری برخی مدیران ضعیف و افرادی که به‌دلیل مسائل مدیریتی یا عملکردی در دولت قبل کنار گذاشته شده بودند، در پروژه‌های ملی معدنی انتقاد کرد و گفت مصادیق این موارد را می‌توان در جلسات حضوری مطرح کرد.
سوم؛ رادمان مدعی شد با وجود تذکرات مکتوب سازمان بازرسی کل کشور به وزیر صمت، همچنان از برخی مدیرانی استفاده می‌شود که دارای پرونده‌های مفتوح کیفری در حوزه‌های قراردادی و مالی در سوابق مدیریتی خود هستند و بعضی از آنان نیز به پست‌های مدیریتی ارشد منصوب شده‌اند.
چهارم؛ وی با انتقاد از روند پاسخ‌گویی در وزارت صمت گفت برخی مکاتبات مهم که پاسخ آنها می‌تواند بر تصمیم‌سازی‌های آینده کشور در حوزه معدن و صنایع معدنی اثرگذار باشد، نزدیک به یک سال است از سوی بخش معدنی وزارتخانه بی‌پاسخ مانده‌اند.
مهندس رادمان در پایان تأکید کرد که اگر دولت واقعاً به دنبال استفاده از ظرفیت همه افراد برای حل مشکلات کشور است، این شعار باید در انتخاب مدیران، پاسخ‌گویی دستگاه‌ها و اصلاح رویه‌های ناکارآمد نیز نمود عملی پیدا کند؛ چراکه بخش معدن و صنایع معدنی، با توجه به نقش آن در تولید، اشتغال و تأمین مواد اولیه صنایع، نمی‌تواند قربانی ضعف مدیریتی، روابط و بی‌توجهی به هشدارهای نظارتی شود.