آخرین مجلس تعزیه در قودجان؛ روایت یک سنت چندصدساله

به گزارش بولتن نیوز به نقل از ایسنا، همزمان با ۲۸ صفر، روستای قودجان مملو از جمعیتی از سراسر کشور شد که به تماشای آخرین مجلس از مجموعه تعزیه‌های سالانه این حسینیه نشستند.

مراسم تعزیه یا شبیه‌خوانی در حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) روستای قودجان خوانسار هر سال از اربعین تا ۲۸ صفر برگزار می‌شود و به گفته برگزارکنندگان، هر یک از اجراهای این مراسم میزبان جمعیت زیادی از علاقه‌مندان به تعزیه از نقاط مختلف کشور و حتی خارج از ایران است که این تعداد گاه بین ۲۵ تا ۳۰ هزار نفر تخمین زده شده است.

قودجان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز تعزیه ایران شناخته می‌شود. این روستا در شهرستان خوانسار استان اصفهان واقع شده و حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) قودجان نیز یکی از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین مراکز اجرای تعزیه در ایران است.

حسینیه قودجان به عنوان محل برگزاری مجالس تعزیه و شبیه‌خوانی، ساختار خاصی برای این اجرا دارد؛ صحنه در مرکز حسینیه قرار دارد و فضای خاکی اطراف آن برای حرکت اسب‌ها و سپاهیان در نظر گرفته شده است. سکوهایی برای تماشاگران در طبقه همکف، فضاهایی برای سالمندان و طبقات بالاتر برای بانوان وجود دارد. همچنین برای ورود و خروج تعزیه‌خوانان و دسترسی به رختکن و محل لباس‌ها، مسیرهای اختصاصی پیش‌بینی شده است.

در ادامه نماهایی از این تعزیه را که چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ برابر با ۲۸ صفر ۱۴۴۸ در حسینیه قودجان خوانسار اجرا شده می‌بینید.

تعزیه ایران در سال ۲۰۱۰ در فهرست نماینده میراث فرهنگی ناملموس بشریت یونسکو ثبت شده است. عنوان رسمی عنصر در یونسکو «هنر نمایشی آیینی تعزیه» (Ritual dramatic art of Ta‘zīye) است و این ثبت مربوط به تعزیه به‌عنوان یک سنت نمایشی در ایران است.

یونسکو تعزیه را هنری می‌داند که در آن شعر، موسیقی، آواز و حرکت در کنار هم قرار می‌گیرند و روایت‌های مذهبی، تاریخی، اسطوره‌ای و داستان‌های عامیانه را اجرا می‌کند. حتی در برخی مجالس، تعداد نقش‌ها می‌تواند به حدود ۱۰۰ نقش برسد.