مکرون: سازش متجاوز را متوقف نمی‌کند؛ اما مقاومت باید کوتاه بیاید؟

به گزارش بولتن نیوز ،امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در اظهاراتی درباره جنگ اوکراین تأکید کرد که «سازش، متجاوز را متوقف نمی‌کند». با این حال، همین رویکرد زمانی که به نیروهای مقاومت در منطقه می‌رسد، رنگ دیگری به خود می‌گیرد و کشورهای غربی از آنان می‌خواهند برای پایان درگیری‌ها، از مواضع خود عقب‌نشینی کرده و تن به سازش بدهند؛ تناقضی که بار دیگر معیارهای دوگانه غرب در مواجهه با بحران‌های بین‌المللی را برجسته کرده است.

تحلیل این رویکرد دوگانه غرب را می‌توان در محورهای زیر خلاصه کرد:

اظهارات امانوئل مکرون درباره جنگ اوکراین، نماد بارز «استاندارد دوگانه» در سیاست خارجی غرب است که بر اساس منافع راهبردی و نه اصول اخلاقی ثابت، تعریف می‌شود. در نگاه پاریس و متحدانش، مقاومت در برابر تجاوز در اروپای شرقی یک «ارزش بنیادین» تلقی می‌شود که باید با تمام قوا حمایت گردد، اما همین اصل در منطقه غرب آسیا به شکلی وارونه تفسیر می‌شود. غرب برای توجیه این تناقض، واژگان را بازتعریف می‌کند؛ در اوکراین، «دفاع مشروع» ستوده می‌شود، اما در منطقه ما، همان کنشگری با برچسب‌های امنیتی به عنوان «عامل بی‌ثباتی» معرفی می‌گردد. هدف از این تضاد، حفظ موازنه قدرت به نفع متحدان غرب و سرکوب نیروهای مقاومت است که نظم مطلوب آن‌ها را به چالش می‌کشند. در واقع، دعوت از مقاومت برای «سازش و عقب‌نشینی»، نه یک راهبرد صلح‌طلبانه، بلکه ابزاری برای تحمیل شکست بدون جنگ است. این رویکرد نشان می‌دهد که از نظر غرب، «صلح» تنها زمانی معتبر است که به تثبیت هژمونی آن‌ها منجر شود، نه زمانی که حاصل احقاق حق و استقلال ملت‌ها باشد. در نهایت، این تناقض رفتاری، مشروعیت اخلاقی و ادعاهای حقوق‌بشری کشورهای غربی را در نگاه افکار عمومی جهان به‌شدت مخدوش کرده و ثابت می‌کند که در ادبیات سیاسی غرب، «سازش» یا «مقاومت» ماهیتی ذاتی ندارند، بلکه بسته به موقعیت جغرافیایی و سیاسی، معنای متفاوتی به خود می‌گیرند.