گروه اقتصادی: دوشنبه پانزدهم تیرماه ۱۴۰۵، تهران روزی را از سر گذراند که در تاریخ اقتصادی معاصر ایران کم‌سابقه است؛ روزی که میلیون‌ها نفر برای وداع با پیکر رهبر فقید انقلاب به خیابان‌ها آمدند، رئیس‌جمهور و روسای قوا در صف مقدم مراسم حضور یافتند و بخش بزرگی از دستگاه اداری، امنیتی و اقتصادی کشور برای سومین روز متوالی عملاً از چرخه تصمیم‌گیری روزمره خارج ماند. در چنین روزی، بورس تهران و بازار آزاد ارز نیز تعطیل بودند و آخرین نرخ‌های ثبت‌شده، یعنی نرخ دلار آزاد در محدوده ۱۷۵ هزار و ۴۰۰ تومان و شاخص کل بورس در کانال بالای پنج میلیون واحد، به‌عنوان مرجع بازار برای روزهای تعطیل باقی ماندند.

به گزارش بولتن نیوز، اما بی‌حرکتی ظاهری بازارهای داخلی، به معنای توقف تحولاتی نبود که مستقیماً بر سرنوشت صنعت پتروشیمی ایران اثر می‌گذارند. در آن‌سوی مرزها، اوپک‌پلاس در نشستی که یک روز پیش از تعطیلات ایران برگزار شد، افزایش تازه‌ای در سقف تولید نفت برای ماه اوت را تصویب کرد؛ تصمیمی که قیمت جهانی نفت برنت را به پایین‌ترین سطح سه ماه اخیر و نزدیک به کف قیمتی پیش از آغاز جنگ چهارماهه منطقه رساند. هم‌زمان، سازمان توسعه تجارت ایران در اقدامی کم‌سروصدا اما پراهمیت برای صنعت پتروشیمی، مهلت اجرای افزایش نرخ بازگشت ارز صادراتی را از نهم تیر به پایان مرداد موکول کرد؛ تصمیمی که به معنای یک ماه و نیم نفس تازه برای صادرکنندگان بزرگ پتروشیمی پیش از سخت‌گیری تازه در ابتدای شهریور است.

در کنار این دو خبر، گزارش خبرگزاری رویترز از تمایل احتمالی ژاپن برای از سرگیری خرید نفت ایران، هرچند هنوز در مرحله بررسی و مشروط به تضمین‌های امنیتی و دریافت معافیت طولانی‌تر از خزانه‌داری آمریکاست، نشانه‌ای است از این‌که مجوز شصت‌روزه واشنگتن، که تا ۲۱ اوت ۲۰۲۶ اعتبار دارد، به‌تدریج در حال بازتعریف نقشه مشتریان سنتی نفت و احتمالاً محصولات پتروشیمی ایران در آسیاست. با این حال، در بازارهای جهانی پلیمر، فصل کم‌تقاضای تابستانی همچنان قیمت‌ها را در چین و جنوب‌شرق آسیا تحت فشار نگه داشته و بخشی از مزیت حاصل از بازگشایی مسیرهای صادراتی را خنثی می‌کند.

این گزارش، با مرور دقیق تحولات اقتصادی، سیاستی و بازاری منتهی به ۱۵ تیرماه ۱۴۰۵، تلاش می‌کند تصویری تحلیلی از وضعیت صنعت پتروشیمی ایران در روزی ارائه دهد که اقتصاد کشور، به‌طور موقت، در سایه یک رویداد ملی بی‌سابقه متوقف شده اما تصمیم‌های سرنوشت‌ساز آن همچنان در جریان است.

بورس و ارز در تعطیلی؛ اقتصاد در حالت انتظار فعال

برای سومین روز متوالی، بازار سرمایه و بازار آزاد ارز ایران دوشنبه ۱۵ تیر تعطیل بودند؛ تعطیلی‌ای که از تعطیل رسمی استان تهران در ۱۳ و ۱۴ تیر آغاز شد و با تعطیلی سراسری کشور در روز مراسم تشییع تهران تکمیل گردید. بر اساس اعلام رسمی، بازار سرمایه قرار است از سه‌شنبه ۱۶ تیرماه فعالیت خود را از سر بگیرد؛ بازگشایی‌ای که همراه با انباشتی از تصمیم‌ها، اطلاعیه‌های کدال و مجامع عمومی است که در روزهای تعطیل به تعویق افتاده‌اند.

آخرین وضعیت ثبت‌شده پیش از تعطیلی نشان می‌دهد شاخص کل بورس تهران در روز یکشنبه هفتم تیر با ریزش سنگین و ناگهانی نزدیک به ۹۸ هزار واحد در ساعات ابتدایی معاملات مواجه شد و به کانال پایین‌تر از پنج میلیون و هشتاد هزار واحد عقب‌نشینی کرد؛ افتی که تحلیلگران آن را واکنش طبیعی بازار پس از رسیدن شاخص به سقف تاریخی خود در ششم تیر (بیش از پنج میلیون و ۱۷۶ هزار واحد) و نوعی اصلاح فنی پس از یک رشد پرشتاب تفسیر کردند. با این حال، بازار در روزهای بعدی توان بازیابی بخشی از این افت را داشت و در نهمین روز تیرماه، شاخص کل با رشد بیش از ۶۸ هزار واحدی به کانال پنج میلیون و ۱۲۷ هزار واحد بازگشت؛ نوسانی که به‌خوبی نشان می‌دهد بازار سرمایه ایران، حتی در آستانه یک رویداد ملی حساس، همچنان به‌شدت به اخبار مذاکرات ایران و آمریکا و تحولات ژئوپلیتیک منطقه واکنش نشان می‌دهد.

برای گروه پتروشیمی و پالایشی، که سهم قابل‌توجهی از وزن شاخص کل را در اختیار دارند، این نوسان دوگانه به معنای دو پیام متفاوت است: از یک سو، افت ناگهانی هفتم تیر یادآور این واقعیت است که بخشی از رشد اخیر شاخص، حبابی و متکی بر خوش‌بینی زودهنگام نسبت به توافق ایران و آمریکاست؛ از سوی دیگر، بازگشت سریع شاخص در روزهای بعد نشان می‌دهد تقاضای بنیادی برای سهام صادرات‌محور، به‌ویژه در شرایط تضعیف پیوسته ریال، همچنان در بازار وجود دارد. بازگشایی سه‌شنبه بورس، به همراه انبوه گزارش‌های عملکرد ماهانه خرداد که در روزهای تعطیل در سامانه کدال منتشر شده‌اند، می‌تواند نخستین محک واقعی برای سنجش این‌که کدام‌یک از این دو روایت بر بازار غالب خواهد شد، باشد.

دلار در آستانه ۱۷۶ هزار تومان؛ چرا نوسان ارزی هنوز شمشیر دولبه پتروشیمی است

نرخ دلار آزاد که در روزهای منتهی به تعطیلات ملی از حدود ۱۷۴ هزار و ۵۸۰ تومان تا سقف ۱۷۵ هزار و ۸۱۰ تومان نوسان کرده بود، در آخرین روز معاملاتی پیش از تعطیلی، یعنی پنجشنبه ۱۱ تیر، با جهشی نزدیک به هزار تومانی، بازدهی هفتگی بازار ارز را به مثبت پنج درصد رساند. این نرخ، که اکنون در محدوده ۱۷۵ هزار و ۴۰۰ تومان برای روزهای تعطیل ثابت مانده، نسبت به یک سال گذشته رشدی نزدیک به دو برابر را ثبت کرده است؛ رشدی که به‌روشنی نشان می‌دهد ابهام سیاسی ناشی از فرآیند انتقال رهبری و تداوم مذاکرات فرسایشی ایران و آمریکا، همچنان قوی‌ترین محرک روانی بازار ارز ایران است، حتی قوی‌تر از اخبار مثبتی مانند صدور معافیت صادراتی آمریکا یا تفاهم بر سر آزادسازی بخشی از دارایی‌های بلوکه‌شده.

برای شرکت‌های پتروشیمی صادرات‌محور، این سطح از نرخ ارز به معنای بهبود محسوس ارزش ریالی درآمدهای صادراتی و صورت‌های مالی است؛ اما تجربه هفته‌های اخیر نشان می‌دهد این مزیت با هزینه‌های پنهانی همراه است که در میان‌مدت اثر مثبت آن را تعدیل می‌کند: افزایش هزینه دلاری کاتالیست‌ها و قطعات یدکی وارداتی، فشار تورمی بر هزینه‌های ریالی نیروی انسانی و پیمانکاری، و از همه مهم‌تر، دشواری برنامه‌ریزی مالی برای طرح‌های توسعه‌ای در شرایطی که نرخ ارز مرجع محاسبات، در فاصله چند هفته، بیش از پنج درصد جابه‌جا می‌شود. سیاست‌گذار پولی کشور، که در روزهای تعطیل عملاً امکان مداخله در بازار ارز را نداشته، از سه‌شنبه با انباشتی از تقاضای پنهان بازار روبه‌رو خواهد بود که جهت‌گیری آن تا حد زیادی به نخستین اخبار رسمی پس از پایان دوره سوگواری بستگی دارد.

اوپک‌پلاس شیر نفت را باز می‌کند؛ برنت به کف سه‌ماهه بازگشت

مهم‌ترین رویداد بازار جهانی انرژی در این هفته، تصمیم اوپک‌پلاس برای افزایش ۱۸۸ هزار بشکه‌ای دیگر در سقف تولید نفت از ماه اوت بود؛ افزایشی هم‌سطح با تصمیمات مشابه برای ژوئن و ژوئیه که مجموع رشد عرضه این ائتلاف را از ابتدای سال به رقمی قابل‌توجه رسانده است. این تصمیم، هم‌زمان با بهبود صادرات نفت تولیدکنندگان کلیدی خلیج فارس از طریق تنگه هرمز، بهای هر بشکه نفت برنت را تا محدوده ۷۱ دلار و ۷۰ سنت، پایین‌ترین سطح سه ماه اخیر، کاهش داد؛ سطحی که تقریباً به قیمت‌های پیش از آغاز جنگ چهارماهه منطقه بازگشته است.

داده‌های حمل‌ونقل دریایی نشان می‌دهد صادرات نفت خلیج فارس در ژوئن بیش از سه میلیون بشکه نسبت به ماه قبل افزایش یافته و از مرز ده میلیون بشکه در روز عبور کرده؛ رقمی که با وجود رشد چشمگیر، همچنان حدود چهل درصد پایین‌تر از سطح پیش از جنگ است. برای ایران، این ترکیب از افزایش عرضه جهانی و کاهش قیمت، پیامی دوگانه دارد: از یک سو، ارزآوری هر بشکه نفت و هر تن محصول پتروشیمی وابسته به نفتای سنگین یا خوراک مایع کاهش می‌یابد؛ از سوی دیگر، رقابت شدیدتر تولیدکنندگان منطقه‌ای برای سهم بازار، به‌ویژه عربستان که با تسریع فروش نقدی (اسپات) خود در آسیا به‌دنبال حفظ جایگاه است، فضای رقابتی سنگین‌تری را برای بازگشت ایران به بازارهای صادراتی سنتی ترسیم می‌کند.

ژاپن به دنبال نفت ایران؛ اولین نشانه‌های ذوب یخ تحریم در آسیا

گزارش رویترز مبنی بر بررسی احتمال از سرگیری خرید نفت ایران توسط ژاپن، هرچند هنوز به مرحله تصمیم قطعی نرسیده، از منظر تحلیلی یکی از مهم‌ترین علائم هفته برای صنعت پتروشیمی ایران است. بر اساس این گزارش، خریداران احتمالی ژاپنی به‌دنبال دو تضمین کلیدی هستند: نخست، معافیتی طولانی‌تر از مهلت شصت‌روزه فعلی خزانه‌داری آمریکا که تا پایان مرداد ۱۴۰۵ (۲۱ اوت ۲۰۲۶) اعتبار دارد؛ و دوم، تضمین شرایط ایمن کشتیرانی در تنگه هرمز. وزارت خارجه ژاپن و خزانه‌داری آمریکا تاکنون به درخواست رویترز برای اظهارنظر پاسخ نداده‌اند؛ سکوتی که می‌تواند هم به معنای مذاکرات پشت‌پرده در جریان باشد و هم نشانه‌ای از تردد سیاسی بر سر تصمیمی حساس.

اهمیت این خبر برای پتروشیمی ایران فراتر از بازار نفت خام است: بازگشت مشتریانی مانند ژاپن و کره‌جنوبی، که پیش از تشدید تحریم‌ها از خریداران سنتی محصولات پتروشیمی و میان‌تقطیرهای ایرانی بودند، می‌تواند الگویی برای بازگشت تدریجی سایر خریداران آسیایی محصولات پتروشیمی، به‌ویژه در حوزه متانول و آروماتیک‌ها، ایجاد کند. با این حال، تجربه نشان می‌دهد تا زمانی که مکانیزم‌های پرداخت بین‌المللی و بیمه محموله به‌طور کامل عملیاتی نشوند، این علائم مثبت به سرعت به قرارداد و درآمد واقعی تبدیل نخواهند شد.

تمدید مهلت بازگشت ارز صادراتی؛ نفس تازه پیش از سخت‌گیری شهریور

در میان اخبار سیاسی و امنیتی این هفته، تصمیم سازمان توسعه تجارت ایران برای تمدید مهلت افزایش آستانه بازگشت ارز حاصل از صادرات، هرچند کم‌سروصدا اعلام شد اما برای مدیران مالی شرکت‌های پتروشیمی اهمیتی مستقیم دارد. بر اساس این ابلاغیه، مهلتی که قرار بود از نهم تیرماه، آستانه بازگشت ارز صادرکنندگان را افزایش دهد، تا ۳۱ مردادماه ۱۴۰۵ به تعویق افتاده است؛ به این معنا که صادرکنندگان بزرگ پتروشیمی همچنان تا پایان مرداد تنها موظف به بازگرداندن شصت درصد از ارز حاصل از صادرات خود هستند، پیش از آن‌که این نسبت از ابتدای شهریور به هفتاد درصد افزایش یابد.

این تمدید، در عمل به معنای حدود شش هفته انعطاف مالی بیشتر برای شرکت‌های صادرات‌محور مانند پتروشیمی خلیج فارس، مارون، زاگرس و پارس است تا بتوانند بخشی از ارز حاصل از صادرات را برای تأمین نیازهای وارداتی خود، از جمله کاتالیست و قطعات یدکی، یا تسویه بدهی‌های ارزی به صندوق توسعه ملی تخصیص دهند، پیش از آن‌که سخت‌گیری تازه از شهریور اعمال شود. با این حال، این سیاست یک هشدار ضمنی نیز در خود دارد: گزارش‌های حسابرسی بانک مرکزی نشان می‌دهد سهم ارز صادراتی بازنگشته پتروشیمی‌ها از دوازده درصد در سال ۱۴۰۲ به سی درصد در سال ۱۴۰۳ افزایش یافته است؛ روندی که اگر با اهرم فشار سیاست‌گذاری در نیمه دوم امسال کنترل نشود، می‌تواند به تنش تازه‌ای میان بانک مرکزی و شرکت‌های بزرگ پتروشیمی، به‌ویژه شرکت‌های دولتی و شبه‌دولتی، دامن بزند.

بازار جهانی پلیمرها؛ رکود تابستانی همچنان ادامه دارد

در بازارهای جهانی محصولات پایین‌دستی، روند نزولی قیمت پلیمرها که از هفته‌های قبل آغاز شده بود، در جریان هفته منتهی به ۱۵ تیر نیز تداوم یافت. بر اساس گزارش‌های تحلیلی بازار، قیمت پلی‌پروپیلن گرید رافیا سی‌اف‌آر شرق دور آسیا با کاهش به محدوده ۱۲۴۰ دلار در هر تن رسیده و قیمت فوب چین نیز در محدوده ۱۲۶۰ دلار معامله شده است؛ در حالی که بازار جنوب‌شرق آسیا نسبتاً باثبات و در محدوده ۱۳۳۰ دلار باقی مانده. کاهش نرخ بهره‌برداری برخی واحدهای تولیدی چین، در کنار موجودی بالای انبارهای خریداران و تقاضای ضعیف فصلی، دلیل اصلی این روند نزولی و ناهمگون میان مناطق مختلف آسیاست.

برای صادرکنندگان ایرانی، این وضعیت به معنای آن است که حتی در صورت تسریع کامل بازگشت به بازارهای صادراتی در سایه معافیت خزانه‌داری آمریکا، حاشیه سود واحدهای پایین‌دستی با فشار مضاعفی از سمت قیمت جهانی روبه‌رو خواهد بود. اعلام قیمت‌های پایه محصولات پتروشیمی توسط دفتر توسعه صنایع تکمیلی برای بازه‌ای تا ۲۱ تیرماه، از منظر تحلیلی نشانه‌ای از تلاش سیاست‌گذار داخلی برای ایجاد ثبات نسبی در بازار داخلی محصولات پلیمری در این دوره پرنوسان است؛ اقدامی که می‌تواند به کاهش سفته‌بازی کوتاه‌مدت در تالار پتروشیمی بورس کالا کمک کند.

گلوگاه‌های فعال صنعت در آستانه بازگشایی بورس

•             بازار سرمایه و اطلاعات کدال: تعطیلی سه‌روزه بورس به معنای انباشت گزارش‌های عملکرد ماهانه خرداد و اطلاعیه‌های بااهمیت شرکت‌هاست که همگی در نخستین روز بازگشایی، سه‌شنبه ۱۶ تیر، منتشر خواهند شد. راهکار: سرمایه‌گذاران باید پیش از تصمیم‌گیری عجولانه در روز بازگشایی، فرصت کافی برای بررسی انباشت اطلاعیه‌ها در نظر بگیرند.

•             ارز و برنامه‌ریزی مالی: ابهام درباره جهت‌گیری نرخ دلار پس از پایان دوره سوگواری ملی، برنامه‌ریزی مالی کوتاه‌مدت شرکت‌های پتروشیمی را دشوار کرده است. راهکار: استفاده از تمدید مهلت بازگشت ارز صادراتی برای تسریع تسویه بدهی‌های ارزی پیش از سخت‌گیری شهریور.

•             رقابت جهانی نفت و پتروشیمی: افزایش عرضه اوپک‌پلاس و کاهش قیمت جهانی، فشار رقابتی تازه‌ای بر بازگشت ایران به بازارهای صادراتی وارد کرده است. راهکار: تمرکز صادراتی کوتاه‌مدت روی محصولات با تقاضای مقاوم‌تر مانند متانول کره‌جنوبی و آروماتیک‌ها به‌جای رقابت مستقیم در بازار عمومی پلیمرها.

•             برق و انرژی تابستانی: با ورود کامل کشور به فصل گرما و ادامه هشدارهای مدیرعامل توانیر درباره ریسک خاموشی، تداوم تولید واحدهای انرژی‌بر پتروشیمی همچنان در معرض خطر است. راهکار: اولویت تخصیص برق به واحدهای صادرات‌محور دارای قرارداد فعال در چارچوب معافیت آمریکایی.

•             خلأ تصمیم‌گیری سیاستی: تداوم تمرکز حاکمیت بر فرآیند انتقال رهبری و تشییع، تصمیم‌های کلیدی درباره فرمول نهایی نرخ خوراک نیمه دوم سال و جزئیات اجرایی استفاده از معافیت صادراتی را همچنان به تعویق انداخته است. راهکار: تسریع تشکیل کارگروه ویژه وزارت نفت بلافاصله پس از پایان دوره رسمی سوگواری در ۱۸ تیرماه.

فرصت‌های در دسترس برای هفته‌های پیش رو

•             بهره‌برداری از شش هفته باقی‌مانده تا سخت‌گیری تازه در آستانه بازگشت ارز صادراتی (شهریور ۱۴۰۵) برای تسویه بدهی‌های ارزی و تأمین نیازهای وارداتی طرح‌های توسعه‌ای.

•             پیگیری فعال و زودهنگام مذاکره با خریداران بالقوه آسیایی از جمله ژاپن، پیش از آنکه پنجره دوماهه معافیت خزانه‌داری آمریکا در ۲۱ اوت ۲۰۲۶ به پایان برسد.

•             تمرکز صادراتی بر بازارهای متانول و آروماتیک با روند قیمتی نسبتاً مقاوم‌تر، به‌جای رقابت در بازار عمومی پلی‌اتیلن و پلی‌پروپیلن که با افت قیمتی همراه است.

•             استفاده از فضای نسبی ثبات قیمت‌های پایه داخلی محصولات پتروشیمی (اعلام‌شده تا ۲۱ تیر) برای برنامه‌ریزی فروش داخلی و کاهش نوسان تالار پتروشیمی بورس کالا.

•             آماده‌سازی زیرساخت تحلیلی و مالی برای واکنش سریع به انباشت اطلاعیه‌های کدال در نخستین روز بازگشایی بورس.

سناریوهای پیش رو تا پایان تابستان

سناریوی اول: عادی‌سازی تدریجی پس از پایان دوره سوگواری (احتمال متوسط تا بالا)

در این سناریو، پس از پایان رسمی مراسم ملی در ۱۸ تیرماه، دستگاه‌های اجرایی به‌سرعت به روال عادی بازمی‌گردند، فرمول نهایی نرخ خوراک نیمه دوم سال اعلام می‌شود و مذاکرات ایران و آمریکا در مسیر فعلی ادامه می‌یابد. در این حالت، بازار سرمایه در بازگشایی سه‌شنبه واکنش نسبتاً متعادلی نشان می‌دهد و صادرکنندگان پتروشیمی از فرصت باقی‌مانده تا پایان مرداد برای تثبیت قراردادهای صادراتی استفاده می‌کنند.

سناریوی دوم: تداوم ابهام سیاسی و فشار مضاعف بر ریال (احتمال متوسط)

در این سناریو، ابهام درباره ساختار رهبری پس از انتقال قدرت و کندی تصمیم‌گیری‌های اقتصادی حتی پس از پایان دوره سوگواری ادامه می‌یابد. نرخ ارز آزاد در بازگشایی بازار جهش تازه‌ای را تجربه می‌کند و بورس تهران با نوسان شدید همراه می‌شود؛ در چنین حالتی، بخش قابل‌توجهی از فرصت شش‌هفته‌ای باقی‌مانده تا سخت‌گیری شهریور در آستانه بازگشت ارز صادراتی، بدون تصمیم‌گیری قاطع مدیریتی سپری خواهد شد.

سناریوی سوم: تشدید رقابت جهانی و افت بیشتر قیمت‌ها (احتمال پایین تا متوسط)

در صورتی که اوپک‌پلاس همچنان به افزایش عرضه ادامه دهد و رکود تابستانی تقاضای پلیمر در آسیا عمیق‌تر شود، فشار قیمتی جهانی می‌تواند بخش قابل‌توجهی از مزیت حاصل از معافیت صادراتی آمریکا را خنثی کند. در این سناریو، حتی با وجود بازگشایی کامل بازارهای صادراتی، سودآوری واحدهای پایین‌دستی پتروشیمی ایران در سطحی پایین‌تر از انتظارات باقی می‌ماند.

جدول شاخص‌های روز صنعت پتروشیمی و سرمایه‌گذاری

امتیازها بر مبنای مقیاس صفر تا صد محاسبه شده و تغییرات هفتگی نسبت به گزارش هفته اول تیرماه (بازه ۶ تا ۱۰ تیر) سنجیده شده‌اند.

جمع‌بندی تحلیلی

پانزدهم تیرماه ۱۴۰۵ روزی بود که اقتصاد پتروشیمی ایران، در ظاهر، متوقف به نظر می‌رسید؛ بورس و بازار ارز تعطیل بودند و توجه عمومی به‌طور کامل معطوف مراسم ملی وداع با رهبر فقید انقلاب شده بود. اما در پس این سکون ظاهری، تصمیم‌های مهمی در جریان بود که مسیر صنعت پتروشیمی را برای هفته‌های آینده شکل می‌دهند: از تمدید مهلت بازگشت ارز صادراتی که نفسی تازه به صادرکنندگان بزرگ می‌دهد، تا افزایش عرضه اوپک‌پلاس که قیمت جهانی نفت را در مسیر نزولی نگه داشته، و گزارش‌های اولیه از تمایل احتمالی ژاپن به بازگشت به بازار نفت ایران. هم‌زمان، رکود تابستانی بازار جهانی پلیمرها یادآوری می‌کند که حتی در صورت رفع کامل محدودیت‌های تحریمی، بازگشت به سودآوری پیش از بحران، بدون بهبود هم‌زمان شرایط تقاضای جهانی، دشوار خواهد بود.

مهم‌ترین فرصت روز

تمدید مهلت اجرای افزایش آستانه بازگشت ارز صادراتی تا پایان مرداد ۱۴۰۵؛ فرصتی شش‌هفته‌ای برای شرکت‌های پتروشیمی جهت تسویه بدهی‌های ارزی و تأمین نیازهای وارداتی، پیش از اعمال سخت‌گیری تازه هفتاد درصدی از ابتدای شهریور.

مهم‌ترین تهدید روز

افزایش عرضه نفت اوپک‌پلاس هم‌زمان با تداوم رکود تابستانی تقاضای پلیمر در آسیا؛ ترکیبی که می‌تواند بخش قابل‌توجهی از مزیت حاصل از معافیت صادراتی آمریکا را از نظر قیمتی خنثی کند.

مهم‌ترین ریسک سیاستی

تداوم خلأ تصمیم‌گیری اقتصادی ناشی از تمرکز کامل حاکمیت بر فرآیند انتقال رهبری و برگزاری مراسم ملی تا ۱۸ تیرماه؛ ریسکی که در صورت تداوم پس از پایان رسمی دوره سوگواری، می‌تواند به از دست رفتن بخش بیشتری از پنجره صادراتی محدود منجر شود.

مهم‌ترین متغیر اثرگذار فردا

واکنش بازار سرمایه و بازار ارز در نخستین روز بازگشایی، سه‌شنبه ۱۶ تیرماه، به انباشت اطلاعیه‌های کدال و نخستین اخبار رسمی اقتصادی پس از پایان مراسم ملی در تهران.

توصیه‌های تحلیلی

•             برای سرمایه‌گذاران بازار سرمایه: در نخستین ساعات بازگشایی بورس، از تصمیم‌گیری هیجانی بر مبنای انباشت اطلاعیه‌های سه‌روزه کدال پرهیز کرده و واکنش بازار به گزارش‌های عملکرد خردادماه گروه پتروشیمی و پالایشی را با دقت بیشتری بررسی کنند.

•             برای مدیران شرکت‌های صادرات‌محور: از فرصت شش‌هفته‌ای باقی‌مانده تا سخت‌گیری شهریور در آستانه بازگشت ارز صادراتی، برای تسریع تسویه بدهی‌های ارزی و تأمین نیازهای وارداتی کاتالیست و قطعات یدکی بهره ببرند و مذاکره با خریداران بالقوه آسیایی از جمله ژاپن را در اولویت قرار دهند.

•             برای سیاست‌گذاران: بلافاصله پس از پایان رسمی دوره سوگواری ملی در ۱۸ تیرماه، کارگروه ویژه وزارت نفت برای تعیین‌تکلیف نرخ خوراک نیمه دوم سال و جزئیات اجرایی استفاده حداکثری از پنجره معافیت صادراتی آمریکا تشکیل شود تا از هدررفت بیشتر زمان محدود این فرصت جلوگیری شود.

•             برای فعالان بازار ارز و واردکنندگان: با توجه به ابهام درباره جهت‌گیری نرخ ارز پس از بازگشایی بازار، از تعهدات ارزی بدون پوشش ریسک در روزهای نخست پس از تعطیلی پرهیز شود.