خروش میلیونی ایران در تهران در سوگ «پیر شهید»؛ مشت گره کرده انقلاب در برابر طوفانها

گروه اجتماعی،تهران در این روز تیرماه، نه شهری بود برای زندگی معمولی که دریایی از انسانها در سوگ “پیر” خود. از شرق تا غرب پایتخت، از میدان امام حسین(ع) تا میدان آزادی، خیابانها دیگر خیابان نبودند؛ رگه‌هایی از یک پیکر واحد بودند که برای آخرین وداع با رهبر شهید خود، حضرت آیت‌الله‌العظمی سید علی خامنه‌ای، به حرکت درآمده بودند. این مراسم، چیزی فراتر از یک تشییع بود؛ آن را “تشییع قرن” نامیدند و حق نیز همین بود. زیرا شاید قرنها باید بگذرد تا امتی چنین حماسه‌ای را برای رهبر خود بیافریند.

به گزارش بولتن نیوز،از سپیده‌دم روز دوشنبه، خیل عظیم جمعیت، خیابانهای ۱۰ کیلومتری مسیر تشییع را از عزادارانی انباشته بود که هر یک با چشمانی اشکبار و دلهایی سوخته، آماده بدرقه رهبری بودند که ۳۷ سال زعامت این انقلاب را بر دوش کشید.

 تخمین زده میشود که حداقل ۱۵ تا ۲۰ میلیون نفر در این مراسم باشکوه شرکت کردند؛ رقمی که نه‌تنها چشمان ناظران بین‌المللی را خیره کرد، بلکه عظمت پیوند این ملت با آرمانهای انقلاب را بر تارک تاریخ ثبت نمود.

تابوت مطهر رهبر شهید، در کنار تابوت چهار تن از اعضای خانواده‌اش که در حمله نهم اسفند ماه سال ۱۴۰۴ به شهادت رسیدند، بر روی کامیونی سیاه قرار گرفته بود و پرچم سه رنگ ایران بر پیکر آنان بال میگشود.

آن سوی میدان، در مصلای بزرگ امام خمینی(ره)، صحنه‌هایی رقم خورد که هر سنگدلی را به لرزه درمی‌آورد. تابوت‌ها بر روی سکویی سیاه که یادآور کعبه بود، قرار گرفته بودند و عزادارانی که از دل شب برای تماشای این وداع تاریخی آمده بودند، با نوحه‌سرایی و بر سر و سینه زدن، ارادت خود را نثار می‌کردند.

اما این مراسم فقط یک ماتم نبود؛ نمایشی از اراده پولادین و خشم مقدس یک ملت بود. فریادهای «مرگ بر آمریکا» و «انتقام، انتقام» در فضای تهران طنین انداز شد. پرچمهای سرخ، نماد خونخواهی، بر فراز جمعیت به اهتزاز درآمد و تصاویر سردمداران جنگ، زیر سنگهای خشم مردم خرد شد.

حضور گسترده مقامات بلندپایه کشوری از جمله رئیس‌جمهور پزشکیان، رئیس مجلس و فرماندهان ارشد نظامی در کنار هیئت‌های بلندپایه خارجی از روسیه، چین، هند و افغانستان، نشان از جایگاه بی‌بدیل این رهبر شهید در معادلات منطقه‌ای و جهانی داشت.

این تنها بدرقه یک پیکر نبود؛ این تجدید میثاق با راهی بود که این رهبر عالیقدر بیش از سه دهه بر آن پافشاری کرد. این خروش، پاسخی بود به تمام دشمنانی که می‌پنداشتند با شهادت ایشان، می‌توانند اراده این ملت را سست کنند. اما امروز تهران و فردا قم و پساز آن نجف و کربلا و در نهایت مشهد الرضا(ع)， همگی شاهد این حقیقت خواهند بود که «پیر» انقلاب در قلوب میلیونها نفر زنده است و مسیر او تا ظهور حضرت ولیعصر(عج) ادامه خواهد داشت.

ملت ایران با تمام وجود فریاد زد که رهبرشان، هر کجا که باشد، در قلب تپنده این انقلاب جاویدان است. آیت‌الله خامنه‌ای رفت تا بماند و این حماسه عظیم، گواهی است بر این حقیقت که خون شهید، همواره بر شمشیر غالب خواهد آمد.