پایان اسارت ۱۲ میلیارد دلاری؛ شکست محاصره مالی با اقتدار ملی و ایستادگی مردم

گروه اقتصادی: پس از سال‌ها بلوکه‌سازی و حبس غیرقانونی بخشی از سرمایه‌های ارزی ایران در بانک‌های خارجی، نشانه‌ها حاکی از آن است که گره یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های مالی کشور در حال گشوده شدن است؛ پرونده‌ای که ریشه در خطاهای راهبردی گذشته، وابستگی به سازوکار دلاری و بی‌توجهی به الزامات ایمنی نقل‌وانتقال ارزی داشت، اما امروز با قدرت بازدارندگی ملی، دیپلماسی فعال، اتکا به توان داخلی و حضور تعیین‌کننده مردم در میدان مقاومت اقتصادی به نقطه پایان نزدیک شده است.

به گزارش بولتن نیوزپرونده موسوم به «اسارت ۱۲ میلیارد دلاری ایران» که سال‌ها در بانک‌های قطری و آلمانی درگیر محدودیت‌های تحمیلی و فشارهای ناشی از سازوکارهای کنترل مالی آمریکا بود، اکنون در آستانه خروج از بن‌بست قرار گرفته است؛ رخدادی که می‌تواند نقطه عطفی در بازتعریف معادلات ارزی کشور باشد.
این سرمایه هنگفت، در دوره‌ای که بخشی از تصمیم‌سازی‌های اقتصادی کشور با غفلت از ملاحظات امنیت مالی بین‌المللی و اتکا به تسویه‌حساب‌های دلاری صورت می‌گرفت، در چرخه موسوم به U-turn تحت سیطره نظام مالی آمریکا گرفتار شد؛ سازوکاری که عملاً امکان رهگیری، کنترل و مسدودسازی منابع ارزی کشور را برای طرف آمریکایی فراهم کرد.
در طول سال‌های گذشته، تلاش‌های حقوقی و سیاسی متعددی برای آزادسازی این منابع انجام شد؛ حتی در مقاطعی با امتیازدهی‌های پرهزینه و آزادی برخی زندانیان نیز گره این پرونده باز نشد. این ناکامی‌ها، بیش از هر چیز، نشان داد که اتکای صرف به مذاکرات بدون پشتوانه قدرت میدانی و ظرفیت داخلی، راهگشا نخواهد بود.
قدرت ایستادگی؛ برگ برنده ایران
آنچه امروز معادله را تغییر داده، ایستادگی ملت ایران، اقتدار راهبردی نیروهای مقاومت و نمایش عینی توان بازدارندگی جمهوری اسلامی است؛ مولفه‌ای که طرف‌های مقابل را از تداوم بدعهدی و گروکشی مالی مأیوس کرده است.
حضور مردم در میدان، تحمل فشارهای اقتصادی، حمایت از مسیر استقلال‌طلبانه کشور و پافشاری بر حفظ عزت ملی، پشتوانه‌ای شد تا دستگاه دیپلماسی و تیم اقتصادی کشور در موضعی فعال‌تر و مقتدرانه‌تر برای بازپس‌گیری این منابع ظاهر شوند.
دیگر تکیه‌گاه، توان داخل است
این تجربه بار دیگر اثبات کرد که مهم‌ترین سپر کشور در برابر جنگ ارزی، تقویت زیرساخت‌های مالی مستقل، توسعه پیمان‌های پولی غیردلاری، تنوع‌بخشی به کانال‌های تسویه بین‌المللی و تکیه بر معماری مالی بومی است.
ارزیابی گردش کار این پرونده بر اساس داده‌های موجود نشان می‌دهد سه عامل اصلی در شکل‌گیری بحران نقش داشته‌اند:
وابستگی به مسیرهای دلاری و قابل رهگیری
فقدان طراحی ایمن در انتقال منابع
کم‌توجهی به الزامات حکمرانی هوشمند ارزی
در مقابل، مسیر خروج از بحران نیز بر سه محور استوار شد:
اقتدار میدانی و تغییر موازنه سیاسی
تحرک دیپلماتیک هدفمند
فعال‌سازی ظرفیت‌های مالی مستقل و منطقه‌ای

اگر آزادسازی این ۱۲ میلیارد دلار نهایی شود، این رخداد تنها یک موفقیت اقتصادی نخواهد بود؛ بلکه نماد شکست سیاست فشار حداکثری و اثبات برتری منطق مقاومت فعال بر انفعال دیپلماتیک خواهد بود.
پیام روشن این تحول آن است که هرجا کشور بر توان داخلی، انسجام ملی و قدرت بازدارندگی تکیه کرده، بن‌بست‌ها شکسته و سرمایه‌های ملت از چنگال سلطه خارج شده است.