طرح ضدبازنشسته مجلس؛ جیب خالی مردم را با حساب‌سازی پر نکنید

گروه اجتماعی: در حالی که میلیون‌ها بازنشسته همین امروز نیز زیر فشار تورم، کاهش قدرت خرید و هزینه‌های سنگین درمان و معیشت قرار دارند، خبرهایی از مجلس شورای اسلامی منتشر شده که از بررسی طرحی برای تغییر مبنای محاسبه حقوق بازنشستگی حکایت دارد؛ طرحی که براساس آن، به‌جای محاسبه مستمری بر مبنای سال‌های پایانی خدمت، میانگین دریافتی کل دوران اشتغال ملاک قرار گیرد. اگر این خبر صحت داشته باشد، باید آن را یکی از نگران‌کننده‌ترین تصمیمات اقتصادی و اجتماعی سال‌های اخیر دانست.

به گزارش بولتن نیوز، موضوع کاملاً روشن است؛ در اقتصادی که طی سال‌های گذشته تورم‌های پیاپی ۳۰، ۴۰ و حتی ۵۰ درصدی را تجربه کرده، حقوق و دستمزد ده یا بیست سال قبل امروز عملاً بخش عمده ارزش خود را از دست داده است. محاسبه مستمری بر پایه میانگین کل ۳۰ سال، یعنی نادیده گرفتن کاهش ارزش پول ملی و در عمل، کاهش رسمی حقوق نسل آینده بازنشستگان.

این تصمیم نه اصلاح ساختار است و نه عدالت؛ بلکه انتقال هزینه سوءمدیریت صندوق‌های بازنشستگی به دوش کارمند و کارگر است. صندوق‌هایی که سال‌ها به‌جای اداره حرفه‌ای، به محل انتصابات سیاسی، رانت، واگذاری‌های غیرشفاف و مدیریت ناکارآمد تبدیل شده‌اند، امروز به‌جای پاسخگویی، ساده‌ترین راه را انتخاب کرده‌اند؛ کاهش تعهدات نسبت به مردم.
واقعیت این است که بخش بزرگی از حقوق بازنشستگان هم‌اکنون نیز از بودجه عمومی دولت پرداخت می‌شود و بسیاری از صندوق‌ها بدون کمک مستقیم خزانه توان ادامه فعالیت ندارند. بنابراین این پرسش جدی مطرح است که اگر دولت بار اصلی را بر دوش می‌کشد، شرکت‌ها، هلدینگ‌ها و دارایی‌های گسترده وابسته به این صندوق‌ها چه نقشی در تأمین رفاه بازنشستگان داشته‌اند؟
راه‌حل، کوچک کردن سفره بازنشسته نیست. راه‌حل، اصلاح مدیریت دارایی‌های عمومی، شفاف‌سازی عملکرد صندوق‌ها، حسابرسی مستقل، انتصاب مدیران متخصص و بازگرداندن بنگاه‌های اقتصادی وابسته به مسیر سودآوری و بهره‌وری است.
مجلس اگر واقعاً قصد حمایت دارد، به‌جای دست بردن در حقوق کسی که سی سال حق بیمه پرداخت کرده، باید سراغ اتلاف منابع، فساد ساختاری و ناکارآمدی مدیریتی برود. بازنشسته مقصر بحران صندوق‌ها نیست.
نکته مهم‌تر آنکه حتی اگر قرار باشد میانگین دریافتی ملاک محاسبه باشد، این میانگین باید بر اساس قدرت خرید واقعی، نرخ تورم و ارزش روز پول تعدیل شود، نه بر مبنای اعداد اسمی سال‌های گذشته. حقوق سال‌های دور شاید در رقم ثبت شده باشد، اما در ارزش اقتصادی هیچ شباهتی به امروز ندارد.
کشور امروز بیش از هر زمان دیگری به تصمیمات علمی، عادلانه و شجاعانه نیاز دارد؛ تصمیماتی که اعتماد عمومی را تقویت کند، نه اینکه آخرین امید شاغلان برای آینده را نیز تضعیف سازد.
با معیشت بازنشسته نمی‌توان بازی کرد. تصمیم‌گیران باید بدانند صبر مردم هم حدی دارد.