ایران ما را گرفتار اختلافات جدید نکنید

گروه سیاسی _ سید محسن عبدالهی: عجیب مسئولین و عجیب سیاسیونی داریم در ایران. کشور در تک و تای جنگ و صلح است و پدافند درگیر ریزپرنده‌های جاسوسی، آن وقت حضرات خیال می‌کنند دیگر شرایط معمولی است و به تاریخ پاییز ۱۴۰۴ حرف می‌زنند و نسخه می‌پیچند. یکی از دغدغه اجتماعی و دینی خود می‌گوید و حاضر هم نیست اشتباه در کلام خود را جبران کند، دیگری مشغول دعوای سیاسی و انتخاباتی است و دسته سومی هم نشسته‌اند و از آن دعوای سیاسی و مشکلات مملکت، کره خود را می‌گیرند و تقصیر را به گردن دیگری و آنهای فرضی می‌اندازند.

به گزارش بولتن نیوز، عجیب نیست فردی که مسئولیت امامت جامعه در یک استان را بر عهده دارد، درکی از موقعیت کنونی ایران، بافت فرهنگی استان خود و منظومه فکری رهبر شهید و خلف صالح ایشان نداشته باشد؟! این بزرگوار از جایگاه خود خبر ندارد و فکر می‌کند که امام جماعت ساده یک مسجد است و می‌تواند آزادانه نطق خود را ارائه کند و آب هم از آب تکان نخورد؛ و عجیب‌تر اینکه بعد از انتقادات فراوان، همچنان جنابشان لجاجت می‌ورزند و بر ادامه همان مسیر و لحن اصرار دارند و متوجه نیستند تبعات بر زبان آوردن چنان جملاتی نه فقط در شهر رشت و استان گیلان، بلکه در کشور چه خواهد بود.

دسته دیگری که بالاتر به آنها اشاره شد، جمعی از سیاسیون هستند که در میان همه طیف‌های سیاسی اعم از اصولگرا، انقلابی و اصلاح‌طلب دیده می‌شوند. اینها نه امروز که فعلا در مرحله توقت موقت میدان قرار داریم، بلکه در میان جنگ هم علی‌رغم سر دادن شعار وحدت و انسجام و تأکید مقام معظم رهبری بر این کار، بر تفرقه افکنی و حمله به یکدیگر برای اهداف و اغراض سیاسی خود تأکید دارند. در همین ماجرای مذاکرات دیدیم که دوستان انقلابی حاضر در مجلس و خارج از آن، چه بلبشویی علیه رییس مجلس و وزیر امور خارجه راه انداختند که اینها خائن هستند و ضعیف هستند و به نظرات رهبری گوش نمی‌دهند.

حضرات سر سوزنی درک از شرایط کشور و امنیت ملی و انسجام داخلی ندارند و تنها مسیر تخریب و توهین را برای حذف نشدن از عرصه سیاست داخلی یاد گرفته‌اند. در آن سر طیف هم که اصلاح‌طلبان قرار دارد، وضعیت بهتر نیست. اینهایی که امروز باید پاسخگوی کاستی‌های عملکرد دولت علی‌الخصوص در حوزه اقتصادی باشند، امروز طلبکارتر از همیشه هستند و تقصیر را به گردن همه می‌اندازند جز مدیریت ضعیف خودشان. جنگ هم بهانه خوبی به دستشان داده تا همه ناکارآمدی‌ها را بچسبانند به آن.

در کنار زرنگ‌بازی حضرات برای شانه خالی کردن از زیر بار ناتوانی‌ها، یکی دو ورق دیگر هم از طرف ایشان رو شده که آنها نیز قابل توجه و تأمل هستند. در میانه جنگ، مانوری جدی بر روی همان رقابت سیاسی درون گفتمانی جریان انقلابی می‌روند که نشان دهند بین جریان رقیب، رقابت درگرفته است. فایده‌اش چیست؟! کره گرفتن از آب و سیاسی بازی و دمیدن بر تنور اختلافاتی که ترامپ هر روز درباره آن حرف می‌زند. تازه به همین هم بسنده نمی‌کنند و هر روز درباره آسیب‌های جنگ چنان داد سخن می‌دهند که گویی جمهوری اسلامی آغازگر جنگ بوده و حمله را نه ترامپ و نتانیاهوی ملعون، که رهبر شهید انجام داده است.

اقلی از درک منفعت و امنیت ملی در تمام این افراد وجود ندارد و متوجه نیستند که ایران ما در چه شرایط ویژه‌ای قرار دارد. امروز وضعیت کشور جنگی است و دشمن در پی هر اختلاف و فاصله‌ای میان مسئولان، مردم و جریانات سیاسی می‌گردد تا از همان روزنه به ایران ما ضربه بزند. دعوا‌های سیاسی و اجتماعی می‌تواند در شرایطی دیگر هم ادامه داشته باشند، اما امروز وقت بسیاری از این کار‌ها نیست. بماند که بسیاری از موضوعات علی‌الخصوص در حوزه اجتماعی حتی پس از جنگ هم با نفرت و بیزاری و دستور به نابود کردن بخشی از جامعه حل نخواهند شد و مجددا فرصتی به دشمن برای ضربه زدن به خودمان می‌دهند.