طلای ابدی؛ نگاهی به زندگی ورزشی عبدالله موحد

گروه ورزشی: عبدالله موحد اردبیلی، اسطوره بی‌بدیل کشتی آزاد ایران، روز نهم اردیبهشت ۱۴۰۵ در سن ۸۶ سالگی و در اثر سکته قلبی در ایالات متحده آمریکا چشم از جهان فروبست. او که متولد ۲۹ اسفند ۱۳۱۸ در بابلسر بود، در هفده‌سالگی به تهران آمد و کشتی را در باشگاه‌های تهران‌جوان و دارایی پی‌گرفت. اولین حضور بین‌المللی او در مسابقات جهانی ۱۹۶۳ صوفیه رقم خورد و پس از آن، درخششی بی‌وقفه را تا سال ۱۹۷۰ تجربه کرد. موحد نه تنها با کسب شش مدال طلای پیاپی در مسابقات جهانی و المپیک (۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰) رکوردی تاریخی در کشتی ایران به جا گذاشت، بلکه با اخلاق ورزشی و میهن‌پرستی مثال‌زدنی‌اش، به چهره‌ای محبوب و احترام‌برانگیز در جامعه ورزشی بدل شد. او پس از پایان دوران حرفه‌ای، به آمریکا مهاجرت کرد، اما پیوندش با وطن هیچ‌گاه نگسست.

به گزارش بولتن نیوز، عبدالله موحد دوران طلایی خود را از مسابقات جهانی ۱۹۶۵ منچستر آغاز کرد، جایی که در وزن ۷۰ کیلوگرم بالاتر از رقبای سرشناسی، چون محمود آتالای از ترکیه و زاربگ بریاشویلی از شوروی به طلا دست یافت. این آغاز یک قهرمانی بی‌وقفه بود: طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ بانکوک، طلای۱۹۶۶ تولیدو، طلای جهانی ۱۹۶۷ دهلی‌نو، و اوج درخشش او با کسب مدال طلای المپیک ۱۹۶۸ مکزیکو سیتی رقم خورد. در آن مسابقات، او چهار کشتی را با ضربه فنی و سه کشتی را با امتیاز پشت سر گذاشت و بر سکوی نخست ایستاد. دو طلای جهانی دیگر در سال‌های ۱۹۶۹ آرژانتین و ۱۹۷۰ کانادا، همراه با طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۷۰ بانکوک، سند افتخاری او را تکمیل کرد. رکورد شش طلای متوالی جهان و المپیک او برای دهه‌ها در کشتی ایران بی‌همتا بود.

آخرین حضور بین‌المللی موحد در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ بود که به دلیل آسیب دیدگی نتوانست رقابت‌ها را به پایان برساند. پس از آن و در پی برخی مشکلات با نهاد‌های ورزشی وقت، از حضور در میادین ورزشی محروم شد و نهایتاً به آمریکا مهاجرت کرد. اما یکی از ماندگارترین روایات از میهن‌پرستی این اسطوره، مربوط به رد پیشنهاد مربیگری تیم ملی کشتی آمریکا است. موحد در مصاحبه‌ای تأکید کرده بود: «دوست نداشتم چیز‌هایی را که بلدم به کسی یاد بدهم که برود و ایرانی‌ها را زمین بزند». این موضع، عمق علاقه او به ایران را نشان می‌دهد. او در سال‌های بعد نیز گهگاه به ایران بازمی‌گشت و با حضور در اردو‌های تیم ملی و صحبت برای نسل جوان کشتی، تجربیات ارزشمند خود را انتقال می‌داد.

عبدالله موحد با کارنامه‌ای شامل ۶ مدال طلای جهان و المپیک، طلای بازی‌های آسیایی و چندین مقام دیگر، نه تنها در کشتی ایران که در جهان به عنوان یکی از برجسته‌ترین کشتی‌گیران قرن بیستم شناخته می‌شود. نام او در رده یازدهم تالار مشاهیر اتحادیه جهانی کشتی برای قهرمانان کشتی آزاد قرن بیستم ثبت شده است. اگرچه امروز رکورد تعداد مدال‌های طلای کشتی ایران توسط حمید سوریان (با ۷ طلا) شکسته شده، اما سلطه بی‌چون و چرای موحد در یک دهه و سبک کشتی گرفتن و منش اخلاقی او، چراغ راه نسل‌های بعدی بوده و خواهد بود. درگذشت او، پایان یک فصل درخشان از تاریخ ورزش ایران است، اما نام و یاد عبدالله موحد، این «مرد همیشه طلایی»، برای همیشه در اذهان مردم و تاریخ کشتی ایران خواهد درخشید.