"شیوه مذاکراتی آمریکا در بحران های بین المللی"

 گروه بین الملل: دکتر مجید عباسی، عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبائی در یادداشتی تحت عنوان "شیوه مذاکراتی آمریکا در بحران های بین المللی" نوشت:   آمریکایی ها همواره در مذاکراتی که در سطح بین المللی و بویژه بعد از وقوع یک بحران منطقه ای یا جهانی شرکت می کنند از شیوه مذاکراتی خاصی پیروی می کنند. عدم شناخت این شیوه مذاکراتی حداقل 3 بار در برجام، مذاکرات پیش از جنگ 12 روزه و مذاکرات پیش از جنگ رمضان، موجب خسارت و صدمات جدی به جمهوری اسلامی ایران شده است. 

به گزارش بولتن نیوز، لذا اقتضا می کند با شناخت شیوه مذاکراتی آمریکایی ها مانع وقوع فریب و خسارت چهارم شویم. با نگاهی به شیوه های گذشته مذاکراتی آمریکایی ها موارد زیر باید مورد توجه مذاکره کنندگان ایرانی باشند.

1- آمریکایی ها در مذاکرات بدنبال کسب  دستاورد کامل هستند. همیشه می خواهند نهایت امتیاز را بگیرند ولی به طرف مقابل هیچ امتیازی واگذار نکنند یا امتیاز اندک و پیش افتاده ای را واگذار کنند. لذا حتی یک قدم نباید از حقوق خود عقب نشینی کنیم.

 2- آنها همه امتیازات را مانند مذاکرات برجام نقد دریافت می کنند و انجام تعهدات خود را به بعد موکول می کنند و نهایتا یا انجام نمی دهند یا انجام تعهدات خود را به شرایط جدیدی موکول می کنند. بنابر این، در مذاکرات پیش رو باید همه چیز گام به گام باشد و حتی گام اول را آمریکایی ها بردارند.

3- آنها از دیپلماسی رسانه ای و عملیات روانی برای تاثیرگذاری در ذهن مذاکره کنندگان نهایت استفاده را می برند. گاهی اوقات این امور برای گیج کردن مذاکره کنندگان می باشد. مانند حرف های بی ربطی که گاهی اوقات توسط ترامپ فاسد در حین مذاکرات مطرح می شودو

 4- در بسیاری موارد، آنها از مذاکرات برای فریب طرف مقابل استفاده می کنند. بدین معنا که آنها به ظاهر مذاکره می کنند تا نشان دهند که اهل گفتگو هستند ولی مذاکره ویترینی برای تقویت قدرت نظامی و نهایت حمله به طرف مقابل است. ما در مذاکرات قبل از جنگ 12 روزه و جنگ رمضان و علیرغم اینکه رهبر عزیز و شهیدمان بدرستی اشاره فرمودند که "بنا بر تجربه مذاکره با آمریکا هوشمندانه، شرافتمندانه و عاقلانه نیست" ولی مذاکره کنندگان ما بی توجه به این رهنمود دو بار گرفتار فریب دولت آمریکا شدند و در هر دو مرتبه آنها در وسط مذاکرات به ما حمله کردند.

5- تجربه نشان داده اگر در مقابل آمریکایی ها محکم باشیم و از موضع بالا صحبت کنیم، آنها عقب خواهند نشست اما اگر از موضع ضعف در پشت میز مذاکراتی باشیم آنها یک به یک خواسته های خود را به ما تحمیل خواهند نمود.

 لذا اقتضا می کند مذاکره کنندگان که نماینده ملت بزرگ ایران هستند از موضع بالا و خیلی محکم خواسته های جمهوری اسلامی ایران را مطالبه و نقد کنند، هرگونه ضعف در ما موجب پیشروی طرف مقابل خواهد شد. ما اکنون در موضع قدرت هستیم.

 زیرا اولاٌ آنها متجاوز و آغازکننده جنگ هستند و مرتکب ترور و جنایات جنگی متعددی شده اند. بنابر این، در موضع پاسخگو هستند نه مطالبه گر.

ثانیاٌ رزمندگان میدان در اوج آمادگی و با شجاعت تمام در مقابل متجاوز از میهن اسلامی دفاع نموده و آمادگی برای تداوم جنگ فرسایشی وجود دارد.( بدیهی است ما هیچگاه جنگ طلب نبوده ایم) 

ثالثاٌ پشت جبهه و خیابان ها در اختیار مردم بصیر و شجاع ایران است و این امر نشان دهنده پشتوانه بالای مردمی نظام و حمایت آنها از تنبیه متجاوزان است.

رابعاٌ ابزاری مانند تنگه هرمز در این جنگ رونمایی شد( شاید در آینده تنگه باب المندب) که اختلال در آن، کل اقتصاد جهانی را با چالش مواجه کرده است. سادساٌ قدرت بومی هسته ای ما علیرغم بمباران سایت های هسته ای همچنان باقی است. 400 کیلوگرم اورانیوم با غنای بالا همچنان دست نخورده است ولی مهمتر از آنها علم بومی هسته ای است که پابرجا است. این ابزارهای قدرت در کنار شناخت شیوه مذاکراتی آمریکایی ها اقتضا می کند که مذاکره کنندگان ما در اسلام آباد با بهره گیری از تجارب  گذشته و با تکیه بر ظرفیت های بزرگ نظام جمهوری اسلامی ایران که فقط به بخش کوچکی از آن اشاره شد، مذاکراتی متفاوت از گذشته با آمریکایی ها داشته باشند و حقوق حقه ملت ایران را از متجاوزان به بهترین شکل استیفا کنند و پیروز مذاکرات باشند باذن الله