کد خبر: ۸۸۴۶۷۷
تاریخ انتشار:
‍‍‍ پ پ ‍‍‍

«دیپلماسی با لباس خاکی؛ قضاوت با مترِ یقه»

ولودیمیر زلنسکی با همان لباس خاکی همیشگی‌اش پای میز دیدار با دونالد ترامپ نشست. نگاه ترامپ نه به جنگ و خون، بلکه فقط به یقه و لباس بود: «داداش، با این لباس اومدی مذاکره یا نون بگیری؟» آنجا شاید گلوله‌ای شلیک نشد، اما چیزی شکست_اعتبار. و مردی که دیروز وسط جنگ بود، حالا فهمید قبل از هر ائتلافی، باید یقه‌اش را صاف کند.
«دیپلماسی با لباس خاکی؛ قضاوت با مترِ یقه»

گروه بین الملل،در دنیای سیاست، لباس گاهی بیشتر از حرف‌ها حرف می‌زند. حتی وسط جنگ و ویرانی، نگاه‌ها و قضاوت‌ها روی ظاهر و جزئیات کوچک می‌ایستند.

به گزارش بولتن نیوز،وقتی میدان نبرد هنوز بوی باروت می‌دهد، میز مذاکره تبدیل می‌شود به صحنه‌ای که در آن اعتبار و لباس، نقش مهم‌تری از گلوله‌ها بازی می‌کنند.

میگن ولودیمیر زلنسکی با همون لباس همیشگیش رفت دیدار دونالد ترامپ.

ترامپ یه نگاه از بالا تا پایینش انداخت،

نه به جنگ، نه به خون، نه به ویرانی…

فقط گفت: «داداش، با این لباس اومدی مذاکره یا از سر کوچه نون بگیری؟»

اونجا شاید گلوله‌ای شلیک نشد،

اما یه چیز مهم‌تر ترک برداشت: «اعتبار».

زلنسکی هم که تا دیروز وسط جنگ بود، فهمید

تو این دنیا قبل از هر ائتلافی، باید یقه‌تو صاف کنی.

حالا همون مرد، هنوز تا گردن تو همون درگیریه،

اما افتاده دنبال قانع کردن دنیا برای جبهه‌های جدید…

انگار درد، وقتی طولانی میشه، خودش تبدیل میشه به ابزار.

از اون طرف،

بین اتحادیه اروپا و دونالد ترامپ هرکدوم ساز خودشونو می‌زنن،

و وسط این شلوغی،

ولودیمیر زلنسکی مونده با لباسی که

نه دیگه فقط لباس جنگه،

نه هنوز کت‌وشلوار سیاست.

آخرش موند یه صحنه عجیب:

یکی با لباس خاکی دنبال ائتلاف جدیده،

در حالی که هنوز گرد و خاک جنگ قبلی از رو دوشش پاک نشده.

طنز تلخ ماجرا اینجاست:

تو دنیایی که هنوز بوی باروت میاد،

آدم‌ها رو نه با زخم‌هاشون،

که با چروکِ لباسشون قضاوت می‌کنن…

و شاید دردناک‌تر از خود جنگ اینه

که صدای خنده‌های پشت میز مذاکره،

از صدای انفجارها بلندتر شنیده میشه.

برچسب ها: زلنسکی ، ترامپ

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما

آخرین اخبار

پربازدید ها

پربحث ترین عناوین