فریدمن: ژنرال‌ها در میدان باختند، سیاستمداران در کاخ سفید

گروه بین الملل: فریدمن در یادداشت مهمش پس از سفر به واشینگتن (در بحبوحه جنگ مارس ۲۰۲۶)، زاویه را از میدان نبرد به اتاق‌های تصمیم‌گیری می‌چرخاند و از یک «سکته مغزی نهادی و ساختاری» در دولت آمریکا پرده برمی‌دارد:

 ۱. واشینگتن؛ شهر ارواح و خلأ کارشناسی:

به گزارش بولتن نیوز ، ساختارهای مدیریت بحران متلاشی شده‌اند. شورای امنیت ملی (NSC) عملاً خالی از کارشناس است. در وزارت خارجه فقط صدای قدم‌های خودتان را می‌شنوید. تصمیمات توسط افرادی مانند سناتور روبیو و بدون ارزیابی حرفه‌ای گرفته می‌شود. در پنتاگون، پیت هگست (وزیر دفاع) به جای مدیریت جنگ، درگیر تسویه‌حساب‌های سیاسی و جنگ‌های فرهنگی است.

 ۲. توهم استراتژیک در دفتر بیضی:

🔹دونالد ترامپ در «واقعیت موازی» زندگی می‌کند و جملاتش آشفته و متناقض است. او ادعا می‌کند جنگ «جلوتر از برنامه» پیش می‌رود، چون آمریکا و اسرائیل «دیگر هدفی برای بمباران ندارند». فریدمن می‌نویسد: ترامپ وقتی مدرک پیروزی ندارد، آن را جعل می‌کند.

 ۳. ساعت شنی تورم و فرار شرکا:

🔹عملیات بمباران (Epic Fury) بدون مجوز کنگره آغاز شد و بسیار منفور است. ترکش‌های تورمی ناشی از قفل خلیج فارس اقتصاد را خرد می‌کند. جمهوری‌خواهان شکست در انتخابات میان‌دوره‌ای را پذیرفته‌اند. جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور) که این جنگ را فاجعه می‌داند، عامدانه سکوت کرده تا آینده سیاسی خود را نسوزاند.

 🔻اما تناقض مرگبار اینجاست:

🔹اگر واشینگتن فلج شده و ترامپ به دنبال فرار است، چرا زبده‌ترین نیروها (۳۵۰۰ تفنگدار دریایی ناو تریپولی و کماندوهای دلتا/JSOC) دقیقاً حالا به دهانه خلیج فارس رسیده‌اند؟

🔹تقاطع‌گیری اطلاعات میدانی نشان می‌دهد این تضاد، خروجی جنگ قدرت میان «تیم سیاسی کاخ سفید» و «محور اسرائیل/پنتاگون» است که به یکی از سه سناریو ختم می‌شود:

۱. تله اسرائیل (Tripwire): سیاست‌بازهای جنگ‌طلب می‌دانند ترامپ می‌خواهد خارج شود. آن‌ها این کماندوها را به عنوان طعمه در خط آتش قرار داده‌اند تا کشته شدن حتی چند آمریکایی، راه فرار ترامپ را ببندد و او را به جنگ همه‌جانبه بکشاند.

۲. عملیات نیش زنبور (Hit & Run): ترامپ برای توجیه خروج به یک «دستاورد هالیوودی» نیاز دارد. احتمال هلی‌برن شبانه سریع روی جزیره لارک یا خارگ برای انفجار تأسیسات، عکس یادگاری و خروج فوری تا بگوید «گلوی اقتصادشان را بریدیم».

۳. بلوف ضامن‌کشیده (The Coercive Bluff): ناو تریپولی صرفاً اسلحه پر روی میز مذاکرات پنهان (احتمالاً عمان) است: «یا پیش از ۶ آوریل آتش‌بس را بپذیرید، یا جنگ زمینی می‌کنیم.»

 حرف آخر: 
🔹ژنرال‌ها لجستیک میدان را باخته‌اند (سقوط آواکس، فرسودگی ناو فورد، اتمام پاتریوت) و سیاستمداران قدرت تصمیم‌گیری را. ماشین جنگی آمریکا اکنون با اینرسی خود به سمت برخورد زمینی غیرقابل‌کنترل حرکت می‌کند.

✍️ خلاصه‌ای از نوشته سر لارنس فریدمن (Sir Lawrence Freedman)، یکی از برجسته‌ترین استراتژیست‌های نظامی زنده جهان و استاد ممتاز مطالعات جنگ در کینگز کالج لندن