تقلای ترامپ برای خروج از جنگ با ایران

گروه سیاسی _ سید محسن عبدالهی: صحبت‌های دیشب ترامپ در کنار اتفاقات میدانی و لجستیکی مسائلی را برای روز‌های آینده جنگ مشخص می‌کنند. نکاتی که هم مسئولان کشور و فرماندهان میدان حتما و قطعا به آنها توجه دارند و هم مردم باید در بالاترین سطح از هوشیاری عمل کنند تا توطئه‌های دشمنان خنثی شوند. البته که پیش از این هم گفته شد که ترامپ تبدیل به چوپان دروغگویی شده است که دیگر حتی خود آمریکایی‌ها نیز به گفته‌های او و دولتمردانش اعتماد ندارند و به قول یکی از مسئولان سابق این کشور باید در اخبار ایران به دنبال حقیقت ماجرا بگردند.

به گزارش بولتن نیوز، شب گذشته ترامپ بار دیگر درباره پایان جنگ، پیروزی و مذاکرات خیلی خوب و حتی تغییر رژیم در ایران صحبت کرد. تکنیک تکراری ترامپ که قبلا هم دو بار دیگر با همین الگو علیه ایران اقدام کرد، باعث شده است که حرف‌های او نه تنها در ایران، بلکه در میان اهل فن غربی نیز خریداری نداشته و کسی نسبت به وعده‌های او خوشبین نباشد. باید این واقعیت را پذیرفت که این تکنیک حتی اگر در میان مسئولان ما خریداری ندارد و کسی منتظر آتش‌بس یک ماهه و خاتمه جنگ به هر ترتیبی نباشد که نیست؛ این حرف‌های ترامپ کارکردی شاید حداقلی ولی مؤثر در بازار سرمایه و نفت برای یک بازه زمانی خیلی کوتاه داشته باشند.

اما همزمان با ادعای ترامپ مبنی بر پایان قریب‌الوقوع جنگ، شاهد افزایش فعالیت ترابری نظامی آمریکایی‌ها در غرب آسیا هستیم. در کنار ترابری سنگین، اعزام رسمی نیرو‌های تفنگدار و هوابرد، بیشتر این ظن را تقویت می‌کند که بحث اصلی، انحراف مسئولان ایران از اقدامات او و سپس اقدام برای اشغال خاک ایران است. واقع ماجرا این است که ترامپ به عنوان رهبر هژمون هیچ‌گونه دستاوردی در این جنگ نداشته و یا با مذاکره که ما می‌دانیم نمایشی است، اما در عالم خیال فرض را بر صحت می‌گذاریم یا با اشغال خاک ایران و داشتن دست بالا که آن هم به خواب شتر می‌ماند، به دنبال اعلام پیروزی و خروج از این دردسر جدی است.

در همین چارچوب است که رسانه‌های صهیونیستی مانند آکسیوس مجددا فعال شده‌اند و در حال تولید محتوای سنگین در خصوص مذاکرات هستند. در کنار همین فرضیه خیالی مذاکره و توافق احتمالی ترامپ با ایران است که صهیونیست‌ها به بهانه بی‌اطلاعی از زمان تصمیم ترامپ برای پایان دادن به جنگ، شدت بمباران را به قول خودشان افزایش خواهند داد تا به همه اهداف از پیش تعیین شده خود برسند. اما گویا خودشان هم فریب ادعا‌ها را خورده‌اند، زیرا کسی در ایران هیچ گوشه‌ای از این ادعا‌ها را نپذیرفته و نیرو‌های نظامی در آمادگی حداکثری برای همه سناریو‌ها به سر می‌برند.

اما نکته مهم در این زمینه نقش مردم و علی‌الخصوص نیرو‌های انقلابی است. همچنان باید سنگر خیابان را حفظ کرد و خسته نشد، زیرا اگر مجاهدین نظامی، زیر آتش مشغول نبرد مستقیم هستند، حضور در خیابان توسط مردم، مصداق جهاد و حراست از کیان مملکت اسلامی است و تنها شکلی متفاوت از مبارزه با دشمن است. اما نیرو‌های انقلابی نقشی بسیار مهم‌تر هم دارند.

به هر حال باید پذیرفت که برای اتمام این جنگ و به دست آوردن حداکثر دستاورد، باید عده‌ای توسط نظام مأمور شوند برای مذاکراتی که خواسته‌های نظام و مردم را برآورده کنند. پمپاژ تعطیلی هر نوع مذاکره‌ای، چندان درست نیست و باید بین مذاکره با دست بالا و در جهت تحقق اهداف و منافع نظام و مردم با سازش و ضعف تفاوت قائل شد و از اولی حمایت و نسبت به دومی حساسیت نشان داد.