تأکید بر ضرورت سرمایه‌گذاری هم‌زمان با تعهدات ایران در مذاکرات خارجی

به گزارش بولتن نیوز در یادداشتی با اشاره به تأثیر ناآرامی‌های دانشگاهی بر روند مذاکرات خارجی، بر لزوم اخذ تضمین‌های اقتصادی از طریق سرمایه‌گذاری هم‌زمان غرب با اجرای تعهدات ایران تأکید شده و توافق بدون این شرط پرریسک و تکرار تجربه برجام دانسته شده است.

دکتر علی اکبر حیدری فرد، مسئول کمیته مبارزه با مفاسد اقتصادی جبهه ایان اسلامی و رئیس دفتر حفاظت و اطلاعات مجمع نویسندگان دفاع مقدس، طی یادداشتی نوشت:

التهابات برخی از دانشگاه‌ها دستیابی کشور ایران به منافع اقتصادی در حساس‌ترین مذاکرات خارجی بعد از انقلاب را دچار برخی دشواری‌ها ساخته است. اصولاً در هر قراردادی، موازنه قراردادی یا نرخ تعادل منافع مبادله‌شده طرفین، تعیین‌کننده عادلانه یا انتفاع از آن برحسب مقاصد است. از سوی دیگر، ثبات و ضمانت اجرای تعهدات، دوام قرارداد را شکل می‌دهد.

علی‌الاصول، قراردادی که طرف مقابل پای‌بند به هیچ اصل اخلاقی و حقوقی نباشد و نیرویی برای الزام آن به اجرای تعهدات قراردادی وجود نداشته باشد، می‌بایست همراه با شرطی باشد که نقض آن فی‌نفسه خسارت‌بار باشد.

بهترین امتیازی که کشور در قبال تعهدات خود می‌تواند از طرف غربی بگیرد تا تضمین‌کننده منافع و ضامن ثبات قرارداد باشد، جلوگیری از جنگ نیست؛ چرا که اصولاً جنگی در کار نخواهد بود و تمام قشون‌کشی‌های آمریکا هم‌زمان با مذاکرات پیش رو، سیبل کاذبی است تا ما به سراغ شرط سرمایه‌گذاری اقتصادی نرویم و به جنگ نشدن یا رفع تحریم قانع شویم.

تحریم را سال‌ها تجربه کرده‌ایم و هیچ اراده‌ای نمی‌تواند مانع کوتاه آمدن کشور از منافع اقتصادی خود شود. راه دور زدن آن را حتی می‌توان در حد یک رشته دانشگاهی سطح دکترا به هر کشور آموزش داد. اما اگر در قبال تعهداتی که می‌سپاریم، هم‌زمان سرمایه‌گذاری مستقیم یا غیرمستقیم در کشور بر مبنای توافق صورت پذیرد:

اولاً به بهبود شرایط اقتصادی کشور کمک بزرگی خواهد کرد.
ثانیاً قراردادی را که بابت آن دلار هزینه شده، یک‌سال پس از اجرای تعهدات برگشت‌ناپذیر ایران نقض نخواهند کرد.
ثالثاً هیچ‌کس بر روی دلار خود بمب نمی‌ریزد.

با این حال، برخی دانشگاهیان که باید به اقتضای محیط دانشگاه شرایط کشور را برآورد و محاسبه کنند، ناآگاهانه در شرایطی که جامعه دل‌خسته از یک اغتشاش اجتماعی به خشونت کشیده شده، همانند پیاده‌نظام دشمن در زمین حریف بازی می‌کنند؛ در حالی که این وضعیت در آینده بر نرخ اشتغال و معیشت مردم نیز اثر منفی خواهد گذاشت.

همین افراد در آینده با محاسبه وضعیت تعهدات متقابل طرفین، معترض خواهند شد که چرا چنین نشد؛ بی‌آنکه از آثار عمل خود در تضعیف قدرت چانه‌زنی کشور آگاه باشند.

به هر روی، توافق با دشمن نیازمند فقدان نقاط ضعف قابل‌استفاده اوست و این اقدامات دقیقاً همان چیزی است که در میانه مذاکرات طرف مقابل می‌طلبد؛ به‌گونه‌ای که برای شانه خالی کردن از اصل یا کیفیت تعهدات خود، به نمایش‌هایی همچون جابه‌جایی هواپیماها، دستور حرکت ناوهای هواپیمابر و مواضع رادیکال صوری متوسل می‌شود.

در نهایت، توافق بدون سرمایه‌گذاری خارجی هم‌زمان با اجرای تعهدات ایران، تکرار پروژه برجام دو خواهد بود؛ قراردادی فاقد منافع، همراه با ریسک اجرای تعهدات برگشت‌ناپذیر و به‌راحتی قابل نقض، و فاقد آثار عملی در بازدارندگی و ثبات منطقه‌ای.

عقب‌نشینی از این مبنا، خیانت به خون شهدایی است که جایگزینی ندارند و در تاریخ فقط می‌توان نام آن‌ها را تکرار کرد، نه عمل آن‌ها را.