با توجه به رضایت تل آویو از شرایط موجود، دیپلماسی تا کجا پیش خواهد رفت؟

گروه بین الملل - مصطفی مطهری: تل آویو را باید بخش لاینفک تقابل میان واشنگتن و تهران دانست؛ این بدان معناست که آنچه در این درباره رخ داده و می دهد تل آویو بطور مستقیم و یا غیر مستقیم در آن نقش داشته و دارد.

به گزارش بولتن نیوز، واقعیت امر این است که وجود نقش تخریبی تل آویو در ارتباط با آنچه به ایران مربوط می شود بر کسی پوشیده نیست و تل آویو به انحا و ابزار مختلف سعی می کند نقش خود را علیه ایران بازی کند.

اما اینکه نتانیاهو به کاخ سفید رفت و در مذاکرات میان او و ترامپ چه گذشت نکته ای ست که باید در ارتباط با آن تامل و تفکر ویژه ای کرد.

اینکه ترامپ می گوید پیشنهادات و سخنان نتانیاهو را استماع کرده و نتانیاهو می گوید به ترامپ دغدغه هایش را انتقال داده بخش کلی و گویای این سفر است و اما بخش اعظم ناگویای این گفتگو که رسانه ای نشد و کارکرد امنیتی نیز دارد گویای یک نکته کلیدی ست که ترامپ و نتانیاهو در ارتباط با تهران و چگونگی محدودسازی و تحت فشار قرار دادن آن به توافقی جامع در ذیل حتی در باب جزییات آن رسیده اند.

آنچه در این باره مسلم می باشد این است که دو طرف توانسته اند به یک راهبرد مشترک خواه در شکل توافق و خواه شکل و قالب رادیکال تر از آن برسند. در حقیقت جمع بندی این گفتگوها برای دو طرف قرار گرفتن در یک مسیر و درک متقابل مطالباتی ست که از یکدیگر در قبال مسئله تهران دارند، می باشد. به بیان جامع تر تعیین خط و خطوط و حدود کارکردی در عرصه کاربرد ابزار دیپلماسی در زمان مشخص با هدف مشخص و عبور احتمالی از آن در صورت برآورده نشدن اهداف با داشتن طرح دوم از یکسو و همسو و همپوش دنبال کردن اهداف با ابزارهای دیپلماسی و نظامی ( که به نظر می رسد بخش اطلاعاتی برعهده تل آویو بوده که از سوی واشنگتن به تالآویو برون سپاری شده است) برای تحصیل حداکثر حداکثرها در قبال ایران از سوی دیگر، ترامپ و نتانیاهو را در مسیر واحد قرار داده است.

کوتاه سخن اینکه، به نظر می رسد آنچه در گفتگوی میان دو طرف رخ داده، نتیجه ای خطرناک تر و تهاجمی تر از پیش را رقم بزند. از این رو زمان بندی و اولویت بندی ها بر حسب راهبرد کلان تقابل با توجه به نقش ها و اهداف و حتی با پوششی از  وجه هیبریدی انجام می گیرد.