خوانشی آخرالزمانی از دو بحران الوهیت

به گزارش بولتن نیوز به نقل از فارس، دکتر محمدباقر تورنگ نوشت موسی به میقات رفت،قومش پای گوساله رقصیدند. الیاس به نبرد بت برخاست، قومش در برابربتی زانو زدند که شیاطین درونش سخن می‌گفتند.۲ روایت،۱ بحران؛ میل به ملموس‌سازی امرقدسی.بعل؛ شرک به مثابه نظامبعل درقرآن(صافات،۱۲۵) بتی از طلا با چهار چهره بود که شیاطین درونش برای مردم تکلم می‌کردند. قوم الیاس نظامی کامل از الوهیت جایگزین ساختند؛ بعل برایشان غایت بود، نه ابزار.گوساله سامری؛ توحید در قالب بتسامری گفت: «هذا إِلَهُکم».در غیاب موسی، از طلا گوساله‌ای ساخت با صدایی از درون. بحران سامریان عجله در دینداری است؛ ظهور را در نزدیکی می‌خواهند نه افق تاریخ.بت و گوساله؛ دو سوی یک بحران#بعل، بت بیرونی و شرک آشکار است. گوساله، بت درونی و تحریف از درون؛ دینداری بی‌محتواباظاهر توحید و باطن شرک.در عصر ما،این دوبحران درهم‌ تنیده‌اند. بعل امروز «پیشرفت»، «ملیت»، «علم» است. #گوساله امروز «دینداری رسانه‌ای»و«اسلام سکولار» است.وجه اشتراک؛طلا،صدا،غیاببعل و گوساله را سه عنصر پیوند می‌دهد:طلا(ارزش زمینی به جای آسمانی)،صدا(پوشاننده غیاب) و غیاب رهبر. بت‌ها در خلأ حضور حق مجال می‌یابند. انتظار، مقاومت در برابر وسوسه خدایان دم‌دستی است.بت‌شکنی از کجا؟در روایت اسلامی،مهدی(عج)پیش از بت‌خانه‌ها،گوساله‌های درون‌مسجدی را نابود می‌کند. بزرگ‌ترین بت‌ها درون پوسته دین نشسته‌اند.مؤمن درآخرالزمان نه به پای بعل می‌ایستد، نه در برابر گوساله رقص برپا می‌کند. چشم به افق دارد و در غیبت،خدای دم‌دستی نمی‌سازد. او هنوز به «أَحْسَنَ الْخَالِقِینَ» می‌اندیشد؛ بی‌صورت،بی‌صدا، اما حضور دائمی دارد.در عصرفتنه و بت‌های سخنگو،با صبر در انتظار، تمسک به ولی زمان و پرهیز از شتاب‌زدگی،فریب خدایان دم‌دستی را مخورید.