ترور امید ، سلاح پنهان دشمن

به گزارش بولتن نیوز به نقل از فارس، محمد باقر تورنگ  نوشت: در نظریه‌های نوین امنیت ملی، «امنیت شناختی» به عنوان لایه‌ای حیاتی تعریف شده است. آنچه امروز علیه ملت ایران جریان دارد، فراتر از تنش رسانه‌ای معمول است؛ بلکه یک «جنگ زیست‌بومی شناختی» است که در آن دشمن با بهره‌گیری از الگوریتم‌های پیشرفته و کلان‌داده‌ها، به دنبال مهندسی افکار عمومی و تغییر «ماتریس شناختی» جامعه است.

دشمن آگاه است که در جنگ فیزیکی، ملت ایران سابقه‌ای درخشان از مقاومت دارد؛ بنابراین تمرکز خود را به سمت «ناتوان‌سازی روانی» و «فرسایش سرمایه اجتماعی» برده است.

ابزار اصلی در این جنگ، القای «پارانویای جمعی» و سیاه‌نمایی سیستماتیک است. هدف، ایجاد گسخت شناختی میان «ملت» و «نظام» است تا با تخریب «هویت جمعی»، بستر را برای فروپاشی از درون فراهم آورد.در این شرایط، رسانه‌های ملی باید از رویکرد انفعالی خارج شده و به پارادایم «جنگ فعال روانی» وارد شوند. صرفِ انعکاس واقعیت‌ها کافی نیست؛ بلکه اهمیت با «بازتولید معنا» و «مقابله به مثل شناختی» است. ما نیازمند «بازدارندگی روانی» هستیم تا با افشای پروژه‌های نرم‌افزاری دشمن، توهم شکست‌ناپذیری رسانه‌ای غرب را در اذهان عمومی بشکنیم.امید در این ادبیات، یک مفهوم احساسی نیست

 بلکه یک «شاخص ژئوپلیتیک» است. حفظ نشاط اجتماعی، به معنای نادیده گرفتن چالش‌ها نیست، بلکه به معنای «تفکیک واقعیت از ادراک مهندسی شده» است. ملت ایران باید بداند آنچه در فضای مجازی به عنوان «بحران» تزریق می‌شود، اغلب بازنمایی یک واقعیت مجازی و ساخته‌شده در اتاق‌های فکر دشمن است.اکنون زمان آن است که با هوشیاری شناختی، این تهاجم را به فرصتی برای ارتقای آگاهی عمومی تبدیل کنیم. سکوت در برابر تهاجم به زیست‌بوم ذهنی جامعه، خیانت به آینده است.