واگذاری تختی به استقلال مساوی با پایان خانه‌به‌دوشی

گروه ورزشی: در اقدامی که می‌تواند پایانی بر سال‌ها خانه‌به‌دوشی باشگاه استقلال باشد، احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان، به طور رسمی با واگذاری ورزشگاه تختی تهران به این باشگاه اعلام موافقت کرده است. این تصمیم در پاسخ به درخواست رسمی باشگاه استقلال و در شرایطی گرفته شده که تعمیرات گسترده ورزشگاه آزادی، میزبانی تیم‌های پایتخت را با چالش جدی مواجه کرده و کیفیت ناکافی چمن ورزشگاه‌های جایگزین نیز رضایت کادر فنی و بازیکنان را جلب نکرده است. وزیر ورزش با تأکید بر اینکه دولت موظف به تأمین استادیوم نیست، اما در «دوران گذار» کنونی مصمم است برای باشگاه‌های مهم کشور بسترسازی کند، وعده داده شرایطی فراهم شود تا استقلال «صاحب ورزشگاه شود و در ورزشگاه خودش بازی کند».

به گزارش بولتن نیوز، موافقت اصولی، آغاز یک فرآیند اداری و فنی است. بر اساس اظهارات حبیب ستوده‌نژاد، سرپرست اداره کل ورزش و جوانان استان تهران، یک کارگروه در وزارت ورزش درخواست استقلال را بررسی می‌کند و پس از صدور دستور نهایی، «هیچ مشکلی برای واگذاری وجود ندارد». نکته حائز اهمیت این است که باشگاه استقلال به دنبال واگذاری تنها استادیوم فوتبال این مجموعه است، نه کل مجموعه ورزشی تختی. همچنین، هنوز شکل دقیق این واگذاری (خرید، اجاره بلندمدت یا مدل مشارکتی «مولدسازی») از سوی باشگاه مشخص نشده و این موضوع از جمله مواردی است که باید در مذاکرات آتی روشن شود.

این حرکت را می‌توان نمادی از یک تغییر سیاست کلان در نگاه وزارت ورزش به مدیریت اماکن ورزشی دانست. دنیامالی با صراحت اعلام کرده سیاست کلی، این است که باشگاه‌ها خود پای کار بیایند، هزینه کنند و ورزشگاه‌ها را تجهیز و اداره کنند. پیش از این نیز الگوی مشابهی با واگذاری ورزشگاه نقش جهان اصفهان به باشگاه سپاهان تجربه شده است. با این حال، این وعده با یک سؤال بزرگ همراه است: آیا این بار وعده‌ها عملی می‌شوند؟ تاریخ فوتبال ایران پر از تصمیمات کارشناسی شده‌ای است که در نهایت به دلیل تغییر مدیریت‌ها، محدودیت بودجه یا پیچیدگی‌های حقوقی مسکوت مانده‌اند. موفقیت این پروژه مستلزم عزم جدی دو طرف و تدوین یک نقشه راه شفاف است.

در صورت نهایی شدن، این اتفاق می‌تواند نقطه عطفی برای استقلال و باشگاه‌داری حرفه‌ای در ایران باشد. داشتن استادیوم اختصاصی نه تنها درآمدزایی پایدار و امکان سرمایه‌گذاری روی زیرساخت (مانند بهبود اساسی چمن) را فراهم می‌آورد، بلکه هویت و حس تعلق هواداران را نیز تقویت می‌کند. این تصمیم در صورت اجرا، الگویی خواهد شد برای دیگر باشگاه‌های بزرگ کشور تا از وضعیت مستأجری خارج شده و به سمت خوداتکایی حرکت کنند. با این حال، تا زمانی که قرارداد نهایی امضا نشده و نخستین بازی استقلال در ورزشگاهی که مالک آن است برگزار نگردد، باید با احتیاط به این وعده تاریخی نگریست.