کدام فرمانده ایرانی بود که پوتین‌هایش در خانه یک مظلوم بوسیده شد؟

گروه فرهنگی: نیمه شهریور ۱۳۶۳، دمشق میزبان سفری بود که در ظاهر سیاسی، اما در باطن سرشار از معنا و پیوند فرهنگی مقاومت بود. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، رئیس‌جمهور وقت جمهوری اسلامی ایران، به دعوت حافظ اسد، رئیس‌جمهور سوریه، راهی این کشور شدند. اما در این سفر، تنها یک فرمانده نظامی همراه ایشان بود: شهید سپهبد علی صیاد شیرازی، فرمانده نیروی زمینی ارتش.
به گزاش بولتن نیوز امیر سرتیپ ناصر آراسته از همراهان این سفر روایت می‌کند که این سفر، صحنه‌ای تأثیرگذار از ایمان، ایثار و همدلی انسانی بود:
«ما در مسیر لبنان به بعلبک رسیدیم؛ شهری که سال‌هاست با زخم اشغال و مقاومت تنیده شده است. شب تا صبح در راه بودیم و پوتین‌های خاک‌آلود شهید صیاد، نشانی از این مسیر سخت داشت. طبق تأکید شهید صیاد، نمازها اول وقت اقامه شد، اما این بار نه در اردوگاه، بلکه در خانه‌ی یک پیرمرد شیعه که پنج نفر از خانواده‌اش را در راه مبارزه با رژیم صهیونیستی تقدیم کرده بود.»
حیاط خانه پر شده بود از مردم منطقه، شیعه و سنی، همه با دل‌هایی یک‌رنگ و نگاه‌هایی پر از احترام. پس از نماز و صرف صبحانه، زمانی رسید که لحظه‌ای بی‌نظیر رخ داد:
پیرمرد با دستان لرزان، پوتین‌های خاک‌آلود شهید صیاد را برداشت، آن‌ها را پاک کرد و بوسید؛ بوسه‌ای که نه فقط بر کفش، بلکه بر راه، ایمان و ایستادگی بود.
شهید صیاد با چشمانی اشک‌آلود دست پیرمرد را گرفت و پرسید:

«چرا با من چنین کردی؟»
پیرمرد آرام پاسخ داد:
«هر شهیدی که داده‌ام، دوست داشتم به خدمت امام برسم؛ نشد. حالا شما بروید و به امام بگویید: من پوتین سربازش را بوسیدم.»
این صحنه، تأثیر عمیقی بر روح شهید صیاد گذاشت. امیر سرتیپ آراسته می‌گوید: پس از بازگشت، شهید صیاد آن شب را تا صبح به عبادت و گریه گذراند و وقتی علت را پرسید، گفت:
«من گمان می‌کردم دینم فقط به مردم کشور خودم است؛ اما امروز فهمیدم هر مظلومی در هر جای دنیا که در حال مبارزه است، من به او بدهکارم. وسعم کم است و از خدا طلب بخشش می‌کنم.»
و این‌گونه، پوتین‌های خاکی یک فرمانده، آینه‌ای شد از فهم مسئولیت جهانی انسان مؤمن؛ سربازی که خود را نه تنها مدافع وطن، بلکه خادم مظلومان عالم می‌دانست.
منبع:
خاطرات امیر سرتیپ ناصر آراسته – هیأت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی