عامل اصلی غیر صلح آمیز بودن انرژی هسته ای در ایران

بولتن نیوز- تقریباً دو سوم ذخایر اثبات شده نفت و یک سوم ذخایر گاز طبیعی جهان در اختیار کشورهاي خلیج فارس قرار دارد و اگر ذخایر برآورد شده دریاي خزر نیز به این ارقام اضافه گردد، درصد نسبی این ذخایر شاید به 70 درصد براي نفت و بیش از 70 درصد براي گاز طبیعی برسد.

به قول  ژان گاتمن- پدر جغرافیاي سیاسی نو ین- می گوید، حوزه خلیج فارس یکی از مناطق راهبردي جهان است و مهم تر ین عامل استراتژ یک خلیج فارس وجود منابع عظیم نفت و گاز است، به گونه اي که این منطقه را« مخزن نفت جهان » نام نهاده اند.

همچنین به دلیل آنکه تحولات نظام بین الملل بیانگر آن است که در هزارة سوم میلادي، قدرت برتر از آن کسی خواهد بود که بر انرژ ي جها نی، به ویژه نفت و گاز، تسلط یابد، بنابراین جاي تعجب نیست که خلیج فارس به عنوان بزرگ ترین مخزن انرژي جهان، کانون توجه جهانی قرار گیرد.

 تنگه هرمز با طول قریب به 158 کیلومتر و عرض حداقل 56 و حداکثر 180 کیلومتر و عمق 115 متر، یکی از استراتژیک ترین گذرگاه هاي جهان به شمار می آید که خلیج فارس را از راه دریاي عمان، اقیانوس هند و خطوط کشتیرانی بین المللی به دریاي آزاد پیوند می دهد. این آبراه به علت موقعیت خاص استراتژ یک، شاهرگ حیات اقتصادي جهان محسوب می شود و بر اي قدرت هاي بزرگ جها نی از اهمیت اقتصادي و راهبردي بسیار زیادي برخوردار است. روزانه نزدیک به 40 درصد از کل نفت هاي حمل شده توسط نفتکش ها (شامل 20 درصد نفت مصرفی جهان)، از این تنگه عبور می کند و احاطه و سلطه بر این گذرگاه امکان کنترل عبور و مرور نفت کشها را در منطقه فراهم می آورد. لذا مجموعه ارزش هاي ارتباطی، اقتصادي و ژئواستراتژ یک تنگه هرمز به آن موقعیت راهبردي خاصی بخشیده است .

امروزه جهان 41 درصد مصارف نفتی خود را از خلیج فارس تامین می کند و در حال حاضر بیش از 75 درصد از نفت استخراجی کشورهاي حوزه خلیج فارس، از تنگه هرمز به جهان صادر می شود و هر روز ده ها نفتکش غول پیکر از این تنگه عبور می کنند. همچنین در آینده اگر لوله هاي نفت و گاز کشورهاي شمالی ایران نیز به خلیج فارس متصل شود -که به علت شرایط جغرافیایی - امنیتی به عنوان بهترین مسیر می باشد- بر اهمیت آن خواهد افزود و به همین دلایل است که این تنگه که از نقاط حساس و بحرانی جهان به شمار می آید .

در این رابطه نکته مهم دیگر آن است قرار گرفتن ایران بین دریاي خزر و خلیج فارس که کوتاه ترین راه ممکن براي انتقال منابع انرژي حوزه خزر می باشد و موقعیت مرکزي آن براي صادرات نفت به اروپا، کشورهاي غربی، ژاپن، چین و کشورهاي حوزه آسیاي جنوب شرقی، امتیازاتی است که ایران در مسیر انتقال انرژي شرق به غرب دارد.

در واقع خط لوله هایی که قرار است نفت قزاقستان و گاز ترکمنستان را از شرق دریاي خزر به منطقه قفقاز و از آنجا به دریاي مدیترانه منتقل نماید، مقصد نهایی آنها فقط اروپاست که از نظر عرضه انرژي تقریبا یک منطقه اشباع شده می باشد. در حالی که ارسال این منابع از مسیر ایران که به بنادر خلیج فارس منتهی می شود، نه تنها قابل انتقال به غرب است بلکه بازارهاي آسیایی را هم که در درازمدت می تواند تقاضاي بیشتري براي انرژي داشته باشد، دربر می گیرد.

دریاي مازندران داراي شش حوزه بزرگ ذخایر نفت و گاز است که بسیاري از ذخایر نفت و گاز توسعه نیافته و بس یاري از نواحی منطقه مورد اکتشاف قرار نگرفته اند. ذخایر نفت ثابت شده این حوزه در حدود 16 تا 32 میلیارد بشکه می باشد و ذخایر احتمالی نفت این حوزه نیز نزدیک به 163 میلیارد بشکه دیگر برآورد می شود که این مقدار از ذخایر نفتی، نزدیک به یک چهارم مجموع ذخایر اثبات شده در خاورمیانه می باشد.

شرکت هاي بین المللی نفتی به امتیاز استفاده از ایران براي صدور بخشی از نفت تولید شده در حوزه خزر پی برده اند و اگر سیاست هاي تحریم ایران توسط امریکا وجود نداشت، بیشتر نفت منطقه از طریق ایران صادر می گردید.

نتیجه آنکه با وجود تقریبا 70 درصد ذخایر نفت و 70 درصد ذخایر گاز جهان در دریای خزر و خلیج فارس، آمریکا و غربی ها میدانند که ارزش هاي نهفته در تنگه هرمز داراي عناصر ژئوپلیتیک تعیین کننده است که در موازنه قدرت جهانی بسیار تاثیر گذار است و هر قدرتی کنترل و اقتدار تنگه را در اختیار داشته باشد، موازنه قدرت جهانی به نفع او خواهد بود. از این رو این  کشورها سعی دارند تا با استفاده از حربه هایی مانند امکان استفاده غیرصلح آمیز از سوی ایران از انرژی هسته ای از اقتدار ایران در این بخش مهم از اقتصاد جهانی کاسته و تا جایی که می توانند توازن قدرت را به سمت خود منعطف نمایند.