نامه 22رسانه به ضرغامی در اعتراض به"هفت"
در پی طرح برخی اظهارنظرها در برنامه سینمایی «هفت» 21 رسانه ارزشی در نامه ای به عزت الله ضرغامی ضمن انتقاد از گفتمان حاکم بر این برنامه ، از اعلام آمادگی «وحید جلیلی» و «مجید شاهحسینی» برای نقد آن خبر دادند.
به گزارش فارس، در پی اقدامات برنامه سینمایی هفت در تلویزیون و تبدیل شدن آن به فضای جریان روشنفکری در صداوسیما 17 رسانه ارزشی و چند مرکز فرهنگی در نامهای سرگشاده خطاب به رئیس صداوسیما خواستار مناظره جریان ارزشی منتقد به سینما، در یک ویژه برنامه مستقل شدند.
متن این نامهسرگشاده به شرح زیر است:
ریاست محترم سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران
جناب آقای مهندس ضرغامی
همانطور که حتما مستحضر هستید، دو سال پیش با پیگیری جناب آقای جیرانی و البته چراغ سبز جنابعالی، برنامهی سینمایی «هفت» به عنوان مهمترین تریبون سینمایی کشور آغاز به کار نمود. برنامهای که آغاز به کار آن با استقبال اهالی هنر و رسانه توام شد و تقریباً تمام طیفهای فکری آن را اقدام و تدبیری صحیح در جهت پرداخت به موضوع فوقالعاده استراتژیک و حیاتی «جایگاه سینما در نظام جمهوری اسلامی» ارزیابی کردند.
اما امروز با گذشت دو سال از آغاز به کار این برنامه، آنچه که ما از حکومتیترین تریبون سینمایی نظام میشنویم، همان گفتمان آشنای سی و چند سالهای است که در ضد حکومتیترین رسانهها هم با این صراحت گقته نمیشود. میپرسید کدام گفتمان؟ همان گفتمان آشنای «وااسفا از سینمای حکومتی» عدهای دست تا آرنج در جیب حکومت. همان گفتمان دروغین شبه روشنفکران این دیار که «سینما را چه به سیاست؟» آن هم در سینمایی که پر شده از خرده شعارهای جریانات سیاسی «من مخالفم پس هستم». همان ادبیات «تهران فقط ونک دارد، چون برج دارد!» آقای جیرانی که با افتخار این استدلال به غایت مضحک را به نام خود ثبت میکند.
آقای ضرغامی! نشنیدید که در برنامهی هفت، گفتمان «اسکار پرستی» و «حمام آفتاب گرفتن زیر نخل طلا» کنداکتور تلویزیون حکومتی را پر کرده است؟ ندیدید که برخورد آقای جیرانی در مواجه با کارگردانان انقلابی چقدر با مواجههی ایشان با همفکرانش همچون سیروس الوند و داریوش مهرجویی متفاوت است؟ ادبیات «سیب و سلما نفروخت، پس متدینین کجایند؟» را چطور؟ راستی چرا آقای مجری، «قلادههای طلا» و پرفروش شدن آن را نشان پررنگ بودن یک دیدگاه و طبقه در جامعه نمیگیرد؟ نکند آن هم از نظر ایشان تنها یک فیلم جاسوسی و قهرمان محور است؟ اصلاً مجری یک برنامهی سینمایی مگر میتواند در باب اکثریت یا اقلیت بودن برخی طبقات اجتماعی و تضعیف عامل مذهب و سنت در جامعه نظر صائبی داشته باشد؟ آیا در این زمینهها کارشناسان خبرهای وجود ندارد؟
راستی چطور به گوشتان نمیرسانند که در همین برنامهی «هفت» و در ویژه برنامهی سینمای دفاع مقدس، سوال سرتاپا غلط «چرا سینمای دفاع مقدس دیگر مخاطب ندارد؟» سر داده میشود و جالب آنکه وقتی «اخراجیها»، «عقابها» و «کانیمانگا» را برایشان مثال میزنی، میگویند این پرفروشها که دفاع مقدس نبودند! فیلمهایی بودند با مایههای انتقادی و قهرمان پروری! اصلاً چرا مجری برنامهی «هفت» این همه در باب ناکام بودن سینمای دفاع مقدس اصرار دارد؟
آقای ضرغامی! هنگامی که آقای جیرانی در برنامهی اخیر «هفت» (مورخ8/2/91)، جنبش نود و نه درصدی را ساخته و پرداختهی رسانههای داخلی عنوان کرد و آن را به سخره گرفت، چه احساسی داشتید؟ مگر نه اینکه چنین گزارهای به معنای دروغگو بودن و دروغساز بودن رسانهی ملی است؟ راستی این رسم کدامین رسانهایست که خود خویشتن را به دروغگویی متهم میکند؟ نکند این هم از دیگر معجزات مدیریت شما در ادارهی رسانهی ملی است؟
آقای ضرغامی! چگونه است که دو هفته پس از حضور آقای دکتر کوشکی در برنامهی «هفت» (مورخ 25/1/91) و بازگویی بخشی از انتقادات طیف ارزشی به این سینما، آقای جیرانی در غیاب او، جواب ایشان را میدهد؟ مگر نه اینکه آقای جیرانی در همان جلسهی مناظره بین دکتر کوشکی و علی معلم حضور داشته و میتوانسته پاسخگوی انتقادات ایشان باشد؟ نکند گزندگی برخی از این انتقادات، آن قدر بر آقای جیرانی و همفکرانشان در اتاق فکر ناشناختهی این برنامه سخت آمده و موجب هراس شده است که با گذشت دو هفته، همچنان تلاش میکنند تا از اثرات آن بکاهند. راستی! به نظر شما پاسخ دادن به انتقادات یک فرد و یک جریان در غیاب او، اخلاقی است؟ چگونه است که وقتی یک نفر از جریان ارزشی در برنامهی «هفت» حضور پیدا میکند، مجری برنامه بیطرفیاش را فراموش کرده و با بیپرواترین لحن به انتقاد از او میپردازد؟ آیا مشی آقای جیرانی در قبال دیگران نیز به همین شکل است؟
آقای ضرغامی! حقیقت آن است که جریان ارزشی منتقد به سینما در پاسخ اظهارات آقای جیرانی حرفهای زیادی برای گفتن دارد. این جریان برای گفتمان «آرمان شما با واقعیت جامعه متفاوت است» جواب دارد. برای سوال «سینمای ایران چرا مخاطب ندارد؟» پاسخگوست. برای نظریهی غلط «مشکل این سینما ممیزی است» مثالهای نقض زیادی در آستین دارد... اما مسئله اینجاست که آیا مجالی عادلانه برای پاسخگویی ما در برنامهی «هفت» در حضور نمایندهی جریانهای دیگر فراهم میشود؟
آقای ضرغامی! آنچه که ما در برنامهی «هفت» دو هفته پیش دیدیم، نمونهای امیدوارکننده از یک دیالوگ بین دو جریان با عقاید مختلف بود که قطعاً میتوانست به این سینما کمک کند؛ گرچه عملاً مناظرهای بین دو نفر در برابر یک نفر بود و مجری برنامه همه کار میکرد الا مجریگری یک مناظره که قاعدتاً اولین اصل آن بیطرفی است؛ چنانکه آقای جیرانی در همان ابتدای برنامه، دکتر کوشکی و همفکران ایشان را به «ژدانوف» در حکومت استالین تشبیه نمود. اما با همهی این احوالات، ما به همین حداقل هم راضی بودیم. لکن، برنامهی هفته گذشته نمونهای از بیظرفیتی جریان روشنفکری در قبال انتقادات جریان ارزشی و مصداق بارز یک بیاخلاقی رسانهای بود.
آقای ضرغامی! از آنجا که فرجام این بحث در باب سینمای ایران را همچنان ناتمام میدانیم و انتظار داریم در قبال بیاخلاقی صورت گرفته، وقتی برای پاسخگویی نمایندگان جریان ارزشی منتقد به سینما برای پاسخگویی به شبهات ایجاد شده و تنویر افکار عمومی فراهم شود، از دست اندرکاران برنامهی «هفت»، آقای جیرانی و همفکرانشان دعوت به مناظره میکنیم تا در فضایی عادلانه، نمایندگان این دو جریان نظرات خود را در باب اوضاع سینما برای مردم شرح داده و وجدانهای آگاه خود در این موضوع قضاوت کنند.
به همین منظور آقایان «مجید شاه حسینی» و «وحید جلیلی» به عنوان نمایندگان جریان ارزشی منتقد به سینما، برای مناظره با نمایندهی جریانات دیگر در یک ویژه برنامهی مستقل پیشنهاد میشوند. امید است که رسانهی ملی با عملکرد صحیح خویش ثابت نماید که علاقهمند به تبیین شایستهی اوضاع و مشکلات سینمای ایران و نیز جامه عمل پوشاندن به مطالبهی مقام معظم رهبری در باب کرسیهای آزاد اندیشی است و در این باره، حاضر به جانبداری از یک جریان خاص نیست. بدیهی است که رد پیشنهاد مناظره، افکار عمومی را به نتایجی قابل پیشبینی در قبال میزان صداقت دست اندرکاران برنامهی «هفت» و مسئولین سیمای جمهوری اسلامی خواهد رساند.
والسلام.
سایتها و خبرگزاریهای:
جهان نیوز
نسیمآنلاین
رجانیوز
مشرقنیوز
تریبون مستضعفین
شبکه خبر دانشجو
آوینی فیلم
خبرنامه دانشجویان
598
برهان
مطالبه
جوانآنلاین
و همچنین
ماهنامه سینما رسانه
ماهنامه راه
ماهنامه زمانه
روزنامه جوان
هفتهنامه یالثارات
هفتهنامه 9دی
مرکز راهبردی جبهه فکری انقلاب
دبیرخانه جایزه سینمایی انقلاب اسلامی
دبیرخانه دائمی جشنواره مردمی فیلم عمار
گروه فرهنگ و ادب پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
متن این نامهسرگشاده به شرح زیر است:
ریاست محترم سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران
جناب آقای مهندس ضرغامی
همانطور که حتما مستحضر هستید، دو سال پیش با پیگیری جناب آقای جیرانی و البته چراغ سبز جنابعالی، برنامهی سینمایی «هفت» به عنوان مهمترین تریبون سینمایی کشور آغاز به کار نمود. برنامهای که آغاز به کار آن با استقبال اهالی هنر و رسانه توام شد و تقریباً تمام طیفهای فکری آن را اقدام و تدبیری صحیح در جهت پرداخت به موضوع فوقالعاده استراتژیک و حیاتی «جایگاه سینما در نظام جمهوری اسلامی» ارزیابی کردند.
اما امروز با گذشت دو سال از آغاز به کار این برنامه، آنچه که ما از حکومتیترین تریبون سینمایی نظام میشنویم، همان گفتمان آشنای سی و چند سالهای است که در ضد حکومتیترین رسانهها هم با این صراحت گقته نمیشود. میپرسید کدام گفتمان؟ همان گفتمان آشنای «وااسفا از سینمای حکومتی» عدهای دست تا آرنج در جیب حکومت. همان گفتمان دروغین شبه روشنفکران این دیار که «سینما را چه به سیاست؟» آن هم در سینمایی که پر شده از خرده شعارهای جریانات سیاسی «من مخالفم پس هستم». همان ادبیات «تهران فقط ونک دارد، چون برج دارد!» آقای جیرانی که با افتخار این استدلال به غایت مضحک را به نام خود ثبت میکند.
آقای ضرغامی! نشنیدید که در برنامهی هفت، گفتمان «اسکار پرستی» و «حمام آفتاب گرفتن زیر نخل طلا» کنداکتور تلویزیون حکومتی را پر کرده است؟ ندیدید که برخورد آقای جیرانی در مواجه با کارگردانان انقلابی چقدر با مواجههی ایشان با همفکرانش همچون سیروس الوند و داریوش مهرجویی متفاوت است؟ ادبیات «سیب و سلما نفروخت، پس متدینین کجایند؟» را چطور؟ راستی چرا آقای مجری، «قلادههای طلا» و پرفروش شدن آن را نشان پررنگ بودن یک دیدگاه و طبقه در جامعه نمیگیرد؟ نکند آن هم از نظر ایشان تنها یک فیلم جاسوسی و قهرمان محور است؟ اصلاً مجری یک برنامهی سینمایی مگر میتواند در باب اکثریت یا اقلیت بودن برخی طبقات اجتماعی و تضعیف عامل مذهب و سنت در جامعه نظر صائبی داشته باشد؟ آیا در این زمینهها کارشناسان خبرهای وجود ندارد؟
راستی چطور به گوشتان نمیرسانند که در همین برنامهی «هفت» و در ویژه برنامهی سینمای دفاع مقدس، سوال سرتاپا غلط «چرا سینمای دفاع مقدس دیگر مخاطب ندارد؟» سر داده میشود و جالب آنکه وقتی «اخراجیها»، «عقابها» و «کانیمانگا» را برایشان مثال میزنی، میگویند این پرفروشها که دفاع مقدس نبودند! فیلمهایی بودند با مایههای انتقادی و قهرمان پروری! اصلاً چرا مجری برنامهی «هفت» این همه در باب ناکام بودن سینمای دفاع مقدس اصرار دارد؟
آقای ضرغامی! هنگامی که آقای جیرانی در برنامهی اخیر «هفت» (مورخ8/2/91)، جنبش نود و نه درصدی را ساخته و پرداختهی رسانههای داخلی عنوان کرد و آن را به سخره گرفت، چه احساسی داشتید؟ مگر نه اینکه چنین گزارهای به معنای دروغگو بودن و دروغساز بودن رسانهی ملی است؟ راستی این رسم کدامین رسانهایست که خود خویشتن را به دروغگویی متهم میکند؟ نکند این هم از دیگر معجزات مدیریت شما در ادارهی رسانهی ملی است؟
آقای ضرغامی! چگونه است که دو هفته پس از حضور آقای دکتر کوشکی در برنامهی «هفت» (مورخ 25/1/91) و بازگویی بخشی از انتقادات طیف ارزشی به این سینما، آقای جیرانی در غیاب او، جواب ایشان را میدهد؟ مگر نه اینکه آقای جیرانی در همان جلسهی مناظره بین دکتر کوشکی و علی معلم حضور داشته و میتوانسته پاسخگوی انتقادات ایشان باشد؟ نکند گزندگی برخی از این انتقادات، آن قدر بر آقای جیرانی و همفکرانشان در اتاق فکر ناشناختهی این برنامه سخت آمده و موجب هراس شده است که با گذشت دو هفته، همچنان تلاش میکنند تا از اثرات آن بکاهند. راستی! به نظر شما پاسخ دادن به انتقادات یک فرد و یک جریان در غیاب او، اخلاقی است؟ چگونه است که وقتی یک نفر از جریان ارزشی در برنامهی «هفت» حضور پیدا میکند، مجری برنامه بیطرفیاش را فراموش کرده و با بیپرواترین لحن به انتقاد از او میپردازد؟ آیا مشی آقای جیرانی در قبال دیگران نیز به همین شکل است؟
آقای ضرغامی! حقیقت آن است که جریان ارزشی منتقد به سینما در پاسخ اظهارات آقای جیرانی حرفهای زیادی برای گفتن دارد. این جریان برای گفتمان «آرمان شما با واقعیت جامعه متفاوت است» جواب دارد. برای سوال «سینمای ایران چرا مخاطب ندارد؟» پاسخگوست. برای نظریهی غلط «مشکل این سینما ممیزی است» مثالهای نقض زیادی در آستین دارد... اما مسئله اینجاست که آیا مجالی عادلانه برای پاسخگویی ما در برنامهی «هفت» در حضور نمایندهی جریانهای دیگر فراهم میشود؟
آقای ضرغامی! آنچه که ما در برنامهی «هفت» دو هفته پیش دیدیم، نمونهای امیدوارکننده از یک دیالوگ بین دو جریان با عقاید مختلف بود که قطعاً میتوانست به این سینما کمک کند؛ گرچه عملاً مناظرهای بین دو نفر در برابر یک نفر بود و مجری برنامه همه کار میکرد الا مجریگری یک مناظره که قاعدتاً اولین اصل آن بیطرفی است؛ چنانکه آقای جیرانی در همان ابتدای برنامه، دکتر کوشکی و همفکران ایشان را به «ژدانوف» در حکومت استالین تشبیه نمود. اما با همهی این احوالات، ما به همین حداقل هم راضی بودیم. لکن، برنامهی هفته گذشته نمونهای از بیظرفیتی جریان روشنفکری در قبال انتقادات جریان ارزشی و مصداق بارز یک بیاخلاقی رسانهای بود.
آقای ضرغامی! از آنجا که فرجام این بحث در باب سینمای ایران را همچنان ناتمام میدانیم و انتظار داریم در قبال بیاخلاقی صورت گرفته، وقتی برای پاسخگویی نمایندگان جریان ارزشی منتقد به سینما برای پاسخگویی به شبهات ایجاد شده و تنویر افکار عمومی فراهم شود، از دست اندرکاران برنامهی «هفت»، آقای جیرانی و همفکرانشان دعوت به مناظره میکنیم تا در فضایی عادلانه، نمایندگان این دو جریان نظرات خود را در باب اوضاع سینما برای مردم شرح داده و وجدانهای آگاه خود در این موضوع قضاوت کنند.
به همین منظور آقایان «مجید شاه حسینی» و «وحید جلیلی» به عنوان نمایندگان جریان ارزشی منتقد به سینما، برای مناظره با نمایندهی جریانات دیگر در یک ویژه برنامهی مستقل پیشنهاد میشوند. امید است که رسانهی ملی با عملکرد صحیح خویش ثابت نماید که علاقهمند به تبیین شایستهی اوضاع و مشکلات سینمای ایران و نیز جامه عمل پوشاندن به مطالبهی مقام معظم رهبری در باب کرسیهای آزاد اندیشی است و در این باره، حاضر به جانبداری از یک جریان خاص نیست. بدیهی است که رد پیشنهاد مناظره، افکار عمومی را به نتایجی قابل پیشبینی در قبال میزان صداقت دست اندرکاران برنامهی «هفت» و مسئولین سیمای جمهوری اسلامی خواهد رساند.
والسلام.
سایتها و خبرگزاریهای:
جهان نیوز
نسیمآنلاین
رجانیوز
مشرقنیوز
تریبون مستضعفین
شبکه خبر دانشجو
آوینی فیلم
خبرنامه دانشجویان
598
برهان
مطالبه
جوانآنلاین
و همچنین
ماهنامه سینما رسانه
ماهنامه راه
ماهنامه زمانه
روزنامه جوان
هفتهنامه یالثارات
هفتهنامه 9دی
مرکز راهبردی جبهه فکری انقلاب
دبیرخانه جایزه سینمایی انقلاب اسلامی
دبیرخانه دائمی جشنواره مردمی فیلم عمار
گروه فرهنگ و ادب پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
بلافاصله بعد از خوندن تمام متن خبر و امضاء کنندگان اولین چیزی که به ذهنم رسید بنوسیم همین چیزی بود که برادر خوبم مرتضی عزیز به آن اشاره کرد :
بولتن جان پس اسم شما چرا توي امضاها نيست؟ يعني شما با اين سخنان موافق نبوديد یا از محتوای این نامه شمارا خبردار نکردند و شما دیر رسیدید ؟؟؟؟
شما فکر می کنید نظرتان درست است اما وقتی در میان نظراتتان اسم کسی را برده اید یا تهمتی به کسی زده اید با .... مسلما نظرتان تایید نمی شود.