کد خبر: ۶۴۴۰۵۸
تاریخ انتشار: ۱۶ آذر ۱۳۹۸ - ۱۳:۵۰
هالیوود و رابطه آن با تخیل و علم
در بسیاری از فیلم‌ها، باوجود دقت در ساخت و اشاره به نکات ریز و قوانین فیزیکی، اشتباه‌هایی دیده می‌شود.

گروه فرهنگ و هنر: صنعت فیلمسازی در دنیا و به‌ویژه هالیوود فیلم‌های بسیار زیادی را درخصوص فضا و چگونگی حضور انسان در سیارات دیگر ساخته‌اند. اگرچه باید پذیرفت یکی از مهم‌ترین نکات در فیلمسازی، پرداختن به جنبه‌های داستانی و حتی غوطه‌ورشدن در خیالات است، اما در مورد فیلم‌هایی که جنبه‌های علمی دارند، باید به اندازه کافی در داستان‌پردازی احتیاط به‌عمل آورد.

به گزارش بولتن نیوز به نقل از برترین ها، اینگونه که پیداست در بسیاری از فیلم‌ها، باوجود دقت در ساخت و اشاره به نکات ریز و قوانین فیزیکی، اشتباه‌هایی دیده می‌شود؛ حتی نمونه‌هایی که کارگردانان بزرگ دنیا ساخته‌اند و با دریافت امتیاز‌های بالا، در زمره بهترین فیلم‌ها قرار گرفته‌اند.در اینجا به چند فیلم مطرح و موارد درست و غلط آن‌ها درخصوص مسائل علمی مربوط به فضا پرداخته‌ایم.

جاذبه

عنوان اصلی: Gravity

سال ساخت: ۲۰۱۳

هالیوود در مقابل علم {literal}{{/literal}قسمت دوم{literal}}{/literal}

کارگردان: آلفونسو کوآرون

بازیگران: ساندرا بولاک و جورج کلونی

ساندرا بولاک باید در مدار زمین زنده می‌ماند، درحالی‌که یک ماهواره روسی متلاشی‌شده و قطعاتش سفینه او را نابود کرده بود. در این فیلم نکاتی درست وجود دارد؛ خصوصا در موارد فنی. به تصویر‌کشیدن ایستگاه فضایی بین‌المللی و همچنین تلسکوپ هابل عالی است. ضمن اینکه توجه به جزئیات مربوط به فضا و فضاپیما‌ها مانند کپسول سایوز هم در نوع خود فوق‌العاده بود. اینکه قطعات خردشده می‌تواند اتفاقاتی اینچنینی را در مدار زمین ایجاد کند هم کاملا درست است که به آن «سندروم کسلر» می‌گویند.

آوار و خرابی‌های ما در مدار زمین می‌تواند به همین اندازه بزرگ باشد. اگرچه این فیلم اشتباهاتی نیز دارد. مثلا شخصیت اصلی می‌تواند بین هابل، ایستگاه فضایی بین‌المللی و ایستگاه فضایی تیانگونگ ۱ چین به سادگی تردد کند. در واقعیت فاصله زیاد آن‌ها از یکدیگر عملا طی مسافت را به این صورت غیرممکن می‌کند. فیلم، وقوع سندروم کسلر را در ارتفاع پایین مدار زمین (LEO) نشان می‌دهد که باعث به‌وجودآمدن اختلالاتی در ماهواره‌های ارتباطی می‌شود. ارتفاع پایین مدار فقط چند صد متر بالاتر از جو قرار‌دارد، درحالی که ماهواره‌ها در ارتفاع ۳۵ هزار کیلومتری از سطح زمین قرار دارند.

زندگی

عنوان اصلی: Life

سال ساخت: ۲۰۱۷

هالیوود در مقابل علم {literal}{{/literal}قسمت دوم{literal}}{/literal}

کارگردان: دانیل اسپینوزا

بازیگران: جیک جیلنهال، ربکا فرگوسن، رایان رینولدز، هیرویوکی سانادا و...

قهرمانان باید با موجودات اسرارآمیز مریخی که به ایستگاه فضایی بین‌المللی حمله کرده‌اند، مقابله کنند. ایده ماموریت بازگشت نمونه به مریخ همانطور که در فیلم به تصویر کشیده شده، درست بوده و ناسا هم‌اکنون به‌دنبال انجام چنین ماموریتی است. با این حال، یکی از موارد مهمی که در این فیلم اشتباه به‌نظر می‌رسد، این است که چگونه ناسا سعی می‌کند ایستگاه فضایی بین‌المللی را به فضای عمیق هدایت کند، درحالی‌که ما برای هل‌دادن از کپسول متصل‌شده استفاده می‌کنیم. شما نمی‌توانید این ایستگاه را تا آنجا هل دهید و احتمالا نمی‌توانید پس از آن دیگر به زمین بازگردید.

میان‌ستاره‌ای

عنوان اصلی: Interstellar

سال ساخت: ۲۰۱۴

هالیوود در مقابل علم {literal}{{/literal}قسمت دوم{literal}}{/literal}

کارگردان: کریستوفر نولان

بازیگران: متیو مک‌کانهی، آن هاتاوی، جسیکا چاستین، بیل ایروین و...

تمام آن چیزی که شما نیاز دارید عشق است. دست‌کم کریستوفر نولان در «میان‌ستاره‌ای» چنین چیزی می‌خواهد. بله! فیلم، فوق‌العاده بود، اما همه چیز آن درست به‌نظر می‌رسد؟ اول، محور فیلم: سیاه‌چاله. به‌نظر می‌رسد که فیلمساز به‌خوبی نظریه فیزیکی کیپ‌تورن (برنده نوبل ۲۰۱۷) را دریافت کرده تا بتواند مدل سیاه‌چاله را روی کاغذ بیاورد. براساس آنچه می‌دانیم تابش نور در اطراف آن، کاملاً دقیق بود.

در مورد سقوط در سیاه‌چاله هم این سؤال مطرح است که آیا می‌توان از کشش فضا و زمان در آن زنده ماند؟ این موضوع کمی بحث‌برانگیز است. وجود سیارات دور یک سیاه چاله نیز به‌نظر امکان‌پذیر است، اگرچه قابل سکونت‌بودن آنها، جای سؤال دارد. در فیلم، ایده کرم‌چاله‌ها فراتر از فانتزی نیست؛ اگرچه آن‌ها کاملا امری نظری باقی مانده‌اند. در مورد فضاپیما باید گفت که همه چیز خوب طراحی شده، جز این واقعیت که برای فرار از گرانش زمین به موشک نیاز است.

البته از گرانش شدید «سیاه‌چاله سیاره» می‌تواند فرار کند و موشکی لازم نداشته باشد. در مورد تئوری اتساع زمان - اینکه فضانوردان از ما روی زمین کندتر باشند - نیز می‌توان گفت که موضوع به لطف اینشتین در قوانین شناخته شده فیزیک ثابت شده است.

تابش آفتاب

عنوان اصلی: sunshine

سال ساخت: ۲۰۰۷

هالیوود در مقابل علم {literal}{{/literal}قسمت دوم{literal}}{/literal}

کارگردان: دنی بویل

بازیگران: کلین مورفی، رز بیرون، کلیف کرتیس، کریس اوانس و...

فرضیه این فیلم ممکن است پوچ و کمی مسخره به‌نظر برسد. خورشید درحال مرگ است و زندگی روی زمین محکوم به فنا، مگر اینکه ما بتوانیم راهی بیابیم تا دوباره خورشید را راه‌اندازی کنیم. با این حال، فرضیه ذراتی به نام Q-ball مطرح است که گفته می‌شود امکان دارد هسته خورشید را متوقف کند. اگرچه کمی دور از ذهن است، اما به‌احتمال بسیار کم، امکان‌پذیر می‌تواند باشد.

آنچه احتمال کمتری نسبت به این فرضیه دارد، برنامه راه‌اندازی مجدد خورشید با فرستادن یک بمب هسته‌ای عظیم به داخل آن است که خود را به هسته این گوی آتشین برساند و دوباره آن را به‌کار اندازد. خود بمب مدت‌ها قبل از رسیدن به خورشید ذوب خواهد شد و حتی اگر چنین اتفاقی رخ ندهد، خورشید آن‌قدر بزرگ است که ما نمی‌توانیم به راحتی آن را با یک بمب مجددا راه‌اندازی کنیم. ضمن اینکه فرستادن انسان‌ها به چنین ماموریتی غیرضروری به‌نظر می‌رسید، زیرا می‌توان این فرایند را از دور کنترل کرد.

منبع: برترین ها
برچسب ها: سینما ، هالیوود ، علم

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر :
آخرین اخبار
پربازدید ها
پربحث ترین عناوین