این رجاله راباسرزمین شهیدان چه‌کاراست؟

بسم‌الله

نمی‌خواستم در مورد این موضوع حرفی بزنم و یا بنویسم اما وقتی دیدم این زمزمه که به گمانم شایعه‌ای بیش نبود، می‌رود تا به واقعیتی تلخ در تاریخ هنر این مرز و بوم تبدیل شود، با اشتیاق دست به قلم شدم تا در حد خودم توانسته باشم تکلیفم را ادا کنم و نتیجه‌اش نیز هرچه هست را واگذار نمایم به اویی که اول و آخر همه چیزست.

در جایی که همه ذهن‌ها معطوف به انتخابات است و آنچنان غرق در به اضافه کردن و تفریق کردن هفت و هشت هستند تا به جوابی که می‌خواهند برسند‌! گذر از این موضوع که رجاله‌ای پای بر سرزمین مادری‌ام بگذارد، جفایی ست که با مسکوت ماندنش و گذاردنش در حد یک تیتر خبری که در چند سایت و خبرگزاری بدان پرداخته شده است، به کودکانمان خواهیم کرد‌.

فرزندان این سرزمین که پیش از آنکه همچون اویی پایش را بر خاک مادری شان بگذارد، عروسک‌های باربی جاده‌های فرهنگی ذهنشان را درو کرده بود تا اینک زمان آن فرا رسد که اسطوره سکس و خشونت با حضورش در برابر دیدگان مردم خط قرمز تلخی باشد بر تمامی مشق‌های نوشته شده فرهنگی‌مان در عرصه هنر. اما کدامین هنر‌؟

درست است اگر هنر را آن بدانیم که غرب می‌داند و می‌شناسد، یعنی صنعتی برای درآمدزایی‌، پس غمی نیست‌! با حضور این فرد (آنجلیناجولی) درکشور. اما اگر هنر آن است که حضرت امام خمینی بیان نمودند‌: یعنی کوبنده اسلام سرمایه‌داری و آمریکایی، پس جواب این سوال چیست که‌: اسطوره سکس و خشونت (آنجلینا جولی) در کشور شیطان بزرگ آمریکای پلید که به واقع دستش در دست شیطان رجیم است، آیا مبارزی‌ست که حضرت امام بیان فرمودند؟

آیا او می‌آید تا در صف مبارزه با اسلام آمریکایی و سرمایه‌داری قرار بگیرد؟

و اما بعد ...

آری به راستی رسانه و سینما یاغی‌اند‌. وقتی بخواهند کاری را انجام دهند، حتما به سرمنزل مقصود می‌رسند. و آنچه را می‌خواهند پدید می‌آورند و هیچکس هم نیست که بتواند در برابر این سیگنا‌ل‌های جادویی بایستد‌. روزگار غریبی‌ست‌! زمانی که در چنگال ابزارهایی که هویت فرهنگی به خود گرفته‌اند، اسیریم و راه گریز را می‌دانیم اما نشئه امواج هزار رنگی شده‌ایم که خود می‌دانیم‌ واقعی نیست‌ و از نفس مللول و خسته که محتاج است به دروغ بگوید که شاد است، چه انتظاری داریم؟

هنر سینما پیش از آنکه وسیله‌ای باشد برای رشد، تبدیل شده به "بعل ذبوب"‌! و وقتی می‌تواند اینگونه انسانی را چهار میخ بر جایش بچسباند تا در ساعاتی که از او هدر می‌دهد، همه آنچه را که می‌خواهد منتقل نماید و با رخنه در فکر و روح انسان مقدمات تغییرات اساسی را بوجود آورد تا انسان را دوباره به دنیا آورد و ساده‌تر بگویم تا انسان دیگری را از این وجود تسخیر شده بزاید و جان‌ها را به رستاخیزی نو دراندازد‌! چرا به همین راحتی از تهاجم‌های فرهنگی می‌گذریم.

چرا با شنیدن نام رجاله پلیدی مانند آنجلینا جولی تنمان به لرزه نمی‌افتد؟ چرا یادمان نمی‌ماند که اینجا سرزمین افتخار و شهادت است و خاکش با خون جوانانی آغشته شده است که به دل دشمن زدند تا با اسلام آمریکایی بجنگند‌؟ اگر قرار بود بعد به همین زودی خشک شود عرق جبین و فراموش شود آن همه زحمت‌هایی که بر این شجره طیبه یعنی اتقلاب اسلامی کشیده شد‌، چرا تمام به اصطلاح هنرمندان زمان طاغوت را راه ندادیم که همزبان خودمان بودند؟ اگر چهره‌های فاسق فیلم‌های فارسی را طرد کردیم که باید طرد هم می‌شدند، چرا زمزمه حضور آنجلینا جولی را سر می‌دهیم؟ وقتی می‌دانم در جهانی می‌زیم که مظلومانه و مردانه در برابر همه کفر ایستاده‌اند، جوانان کشورم‌، بغض گلویم را می‌فشارد از وجود این‌همه بی‌هنر لات که با زد و بند و هزار خدعه و تزویر پای در این عرصه گذاشته‌اند و نامی دست و پا کرده‌اند تا در چنین زمانی سینه‌هایشان را سپرکنند و بگویند آنجلینا جولی می‌آید‌؟ آری سینه‌هایشان سپر است و مغرورانه ایستاده‌اند اما کجا؟ آری پایشان کجاست؟ بر خون شهیدان وطنم‌! بر پیکر مطهر آوینی عزیز‌! صدای خرد شدن استخوان سینه شهیدان در زیر پای این مسئولین فرهنگی شنیده می‌شود‌.

و کجایند گوش‌هایی که بشنوند؟ آری‌! وقتی روح سرگردان و پلید هالیوود‌، طمع می‌کند تا در جان حزب‌الله رسوخ کند این می‌شود که رجاله پلید و کثیف‌، چهره سکس و خشونت آنجلینا جولی را دعوت کنند تا در رستاخیز جان‌! روح پاک هنر ایرانی را به نجاست وجود وی بیالایند‌، وقتی چنین شد می‌شود آن سرانجامی که هالیوود برای رسیدن به آن ماموریت داشت‌. می‌شود نتیجه دلخواهی که تلاویو‌، بدنبال آن بود یعنی: به جای امام حسین، آرنولد و راکی و فرانکی و... جایگزین شود و به جای حضرت زینب نیز آنجلینا جولی و نیکول کیدمن و...

اعوذ بالله من نفسی و من شر الشیطان رجیم‌، این دشمن قسم خورده آدم.