آغاز پروژه ترانزیت ارتباطی ایران و اروپا

به گزارش مهر، چندی پیش شرکت ارتباطات زیرساخت با شرکتهای عمان‌تل، روس تلکوم و C&W بریتانیا قرارداد همکاری برای ایجاد بزرگراه ارتباطی بین ایران و اروپا منعقد کردند که براساس آن مسیر ارتباطی با اتصال آلمان به عمان از طریق کشور ایران شکل گیرد.

طول این مسیر ارتباطی با فیبرنوری که تداعی کننده نقش تاریخی کشورمان به عنوان اتصال دهنده شرق به غرب و شمال به جنوب دنیا از طریق جاده ابریشم است حدود 6 هزار کیلومتر با ظرفیت 540 گیگابایت بر ثانیه اعلام شده که ظرفیت نهایی آن به 3.2 ترابایت بر ثانیه خواهد رسید.

محمود خسروی در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به انعقاد توافقنامه چهارجانبه برای ایجاد بزرگراه ارتباطی بین ایران و اروپا از تلاش ایران به عنوان مسیر جایگزین کانال سوئز و مبادله اطلاعات از این طریق خبرداد و اظهار داشت: 10درصد ارتباطاتی که از مسیر کانال سوئز مبادله می شود را از طریق ایران برقرار می کنیم.

مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت با بیان اینکه این شاهراه ارتباطی می تواند جایگزینی برای مسیر کانال سوئز که ارتباطات کشورهای منطقه و اپراتورهای بزرگ بین المللی را تامین می کند، باشد گفت: با ایجاد ترانزیت ایران و اروپا – EPEG - می توان از این طریق پهنای باند اینترنت را به صورت مستقیم از فرانکفورت آلمان تامین کرد اما هدف اصلی این پروژه تامین پهنای باند نیست بلکه ترانزیت ارتباطات بین شرق و غرب دنیا است که در این راستا ایران می تواند مسیری جایگزین برای تبادل اطلاعات از کانال سوئز باشد که این امر منشا خیر و برکت بسیاری در آینده برای کشور خواهد بود.

وی گفت: هم اکنون مسیر اصلی ترانزیت ارتباطات از طریق کانال سوئز تامین می شود که حدود 25 ترابایت اطلاعات را رد و بدل می کند و مسیر دیگری برای این مهم وجود ندارد اما کنسرسیوم های بسیاری در دنیا در حال شکل گیری هستند تا مسیرهای رزرو و جایگزینی برای آن ایجاد شود و در صورتیکه پروژه EPEG در زمان مقرر به پایان برسد اولین مسیر جایگزین کانال سوئز خواهد بود.

خسروی چشم انداز پروژه ترانزیت ایران و اروپا را انتقال حدود 2.4 ترابایت اطلاعات از مسیر ایران به عنوان مسیر جایگزین کانال سوئز اعلام کرد که می تواند درآمدزایی ارزی بسیاری برای کشور به همراه داشته باشد.

به گزارش مهر، با اجرای کامل این پروژه تنها کانال سوئز بسته تبادل بین المللی را برعهده نخواهد داشت و پروژه ارتباطی ایران و اروپا فرصتی فراهم می کند تا در کنار مسیری که از طریق کانال سوئز می گذرد راهی میانبر، ایمن و جایگزین برای کشورهای منطقه و اپراتورهای بزرگ بین المللی به وجود بیاید.

این امر تسهیل کننده رقابت کشورمان در فضای بین المللی و چشم انداز تازه ای برای نقش آفرینی بیشتر در افق ارتباطات جهانی خواهد بود و می تواند نیازمندیهای پهنای باند اینترنت کشورمان را نیز به خوبی تامین کند.