نیویورک تایمز:خطر اصلی خیابانهای منطقه است
نيويورك تايمز خطاب به دولت آمريكا: غني سازي ايران را رها كنيد خطر اصلي خيابان هاي منطقه است
يك روزنامه آمريكا در گزارشي تحليلي با اشاره به تحولات اخير منطقه تاكيد كرد: آنها كه فكر مي كنند خطر در غني سازي ايران است به خيابان هاي منطقه نگاه كنند.
روزنامه نيويورك تايمز در اين تحليل كه به قلم ديويد سانگر تحليلگر شناخته شده امور ايران كه روز يكشنبه 14 فروردين 1390 (3 آوريل 2011) منتشر شده با اشاره به مباحثات دروني تيم امنيت ملي اوباما تاكيد كرده است كه قلب راهبرد اوباما درباره تحولات منطقه اين است كه جلوي رشد قدرت ايران را بگيرد.
سانگر در ابتداي اين يادداشت مي نويسد: «كنترل ايران، عاملي تعيين كننده در محاسبات آمريكا درباره نحوه واكنش نشان دادن به شورش ها در سراسر كشورهاي عربي است.»
وي سپس با اشاره به اظهارات تام دانيلون مشاور امنيت ملي كاخ سفيد و بن رودز معاون وي، تاكيد كرده است كه هدف اصلي آمريكا از حمله به ليبي هم اين بوده كه قدرت خود را به رخ ايران بكشد. سانگر مي نويسد: «عصر روز سه شنبه در اواسط ماه مارس اوباما در اتاق ويژه كاخ سفيد شنونده بحث مشاوران امنيت اش درباره موافقان و مخالفان استفاده از نيروي نظامي در ليبي بود. بحثي كه خيلي زود به نقطه اي از نظر استراتژيكي مهم تر سوق يافت: ايران. توماس ائي دانيلون مشاور امنيت ملي گفت روحانيون تهران هر اقدام اوباما در كشورهاي عربي را به دقت زير نظر دارند. آنها شكست در تحقق اين سخنان اوباما را كه سرهنگ معمر قذافي مشروعيت رهبري را از دست داده است به عنوان نشان هائي از ضعف و نشانه اي از ناتواني اوباما در اجراي اين وعده تعبير مي كنند كه ايران هرگز اجازه نخواهد يافت به توانايي ساخت سلاح هاي هسته اي دست يابد.»
نيويورك تايمز با بيان اينكه «بحث ايران هر حركت در اين شطرنج منطقه اي را پيچيده تر مي كند»، مي نويسد: «در پايان اين دوره آشوب كه كاخ سفيد تصور مي كند تغييراتي فراگير را مانند آنچه پس از فرو ريختن ديوار برلين در اروپا ايجاد شد رقم بزند. موفقيت يا شكست ممكن است با اين مسئله ارزيابي شود كه آيا ايران بلندپروازي هايش را قوي ترين نيروي منطقه مي شمرد».
ديويد سانگر در ادامه مقاله خود به صراحت اذعان مي كند كه آمريكا اكنون به خوبي مي داند كه ايران خود را از دوران فشار سال 2010 بيرون كشيده است. وي مي نويسد: «دو ماه و نيم پيش مسايل بسيار سخت به نظر مي رسيد. مقامات آمريكايي در ماه ژانويه كاملا اطمينان داشتند كه ايران را به گوشه رانده اند. تحريم هاي تازه گزنده بود. روس ها از ارسال تسليحات پيچيده به ايران خودداري كردند و يك كرم رايانه اي به نام استاكس نت در تلاش هاي ايران براي غني سازي اورانيوم اخلال ايجاد كرد. اما اين شرايط با شروع خيزش عرب ها تغيير كرد. ناگهان حاكمان اقتدارگراي عرب كه دو سال گذشته را به توطئه چيني با واشنگتن براي مهار ايراني ها سپري كرده بودند بيشتر از آنكه نگران سانتريفيوژهاي نطنز باشند نگران خيابان هاي خود شدند.»
منبع:کیهان
يك روزنامه آمريكا در گزارشي تحليلي با اشاره به تحولات اخير منطقه تاكيد كرد: آنها كه فكر مي كنند خطر در غني سازي ايران است به خيابان هاي منطقه نگاه كنند.
روزنامه نيويورك تايمز در اين تحليل كه به قلم ديويد سانگر تحليلگر شناخته شده امور ايران كه روز يكشنبه 14 فروردين 1390 (3 آوريل 2011) منتشر شده با اشاره به مباحثات دروني تيم امنيت ملي اوباما تاكيد كرده است كه قلب راهبرد اوباما درباره تحولات منطقه اين است كه جلوي رشد قدرت ايران را بگيرد.
سانگر در ابتداي اين يادداشت مي نويسد: «كنترل ايران، عاملي تعيين كننده در محاسبات آمريكا درباره نحوه واكنش نشان دادن به شورش ها در سراسر كشورهاي عربي است.»
وي سپس با اشاره به اظهارات تام دانيلون مشاور امنيت ملي كاخ سفيد و بن رودز معاون وي، تاكيد كرده است كه هدف اصلي آمريكا از حمله به ليبي هم اين بوده كه قدرت خود را به رخ ايران بكشد. سانگر مي نويسد: «عصر روز سه شنبه در اواسط ماه مارس اوباما در اتاق ويژه كاخ سفيد شنونده بحث مشاوران امنيت اش درباره موافقان و مخالفان استفاده از نيروي نظامي در ليبي بود. بحثي كه خيلي زود به نقطه اي از نظر استراتژيكي مهم تر سوق يافت: ايران. توماس ائي دانيلون مشاور امنيت ملي گفت روحانيون تهران هر اقدام اوباما در كشورهاي عربي را به دقت زير نظر دارند. آنها شكست در تحقق اين سخنان اوباما را كه سرهنگ معمر قذافي مشروعيت رهبري را از دست داده است به عنوان نشان هائي از ضعف و نشانه اي از ناتواني اوباما در اجراي اين وعده تعبير مي كنند كه ايران هرگز اجازه نخواهد يافت به توانايي ساخت سلاح هاي هسته اي دست يابد.»
نيويورك تايمز با بيان اينكه «بحث ايران هر حركت در اين شطرنج منطقه اي را پيچيده تر مي كند»، مي نويسد: «در پايان اين دوره آشوب كه كاخ سفيد تصور مي كند تغييراتي فراگير را مانند آنچه پس از فرو ريختن ديوار برلين در اروپا ايجاد شد رقم بزند. موفقيت يا شكست ممكن است با اين مسئله ارزيابي شود كه آيا ايران بلندپروازي هايش را قوي ترين نيروي منطقه مي شمرد».
ديويد سانگر در ادامه مقاله خود به صراحت اذعان مي كند كه آمريكا اكنون به خوبي مي داند كه ايران خود را از دوران فشار سال 2010 بيرون كشيده است. وي مي نويسد: «دو ماه و نيم پيش مسايل بسيار سخت به نظر مي رسيد. مقامات آمريكايي در ماه ژانويه كاملا اطمينان داشتند كه ايران را به گوشه رانده اند. تحريم هاي تازه گزنده بود. روس ها از ارسال تسليحات پيچيده به ايران خودداري كردند و يك كرم رايانه اي به نام استاكس نت در تلاش هاي ايران براي غني سازي اورانيوم اخلال ايجاد كرد. اما اين شرايط با شروع خيزش عرب ها تغيير كرد. ناگهان حاكمان اقتدارگراي عرب كه دو سال گذشته را به توطئه چيني با واشنگتن براي مهار ايراني ها سپري كرده بودند بيشتر از آنكه نگران سانتريفيوژهاي نطنز باشند نگران خيابان هاي خود شدند.»
منبع:کیهان
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
