قانون‌گرايي به سبك موسوي و كروبي

بولتن نيوز: گويا ماجراي بيانيه نويسي‌هاي سران فتنه تمامي ندارد. البته چاره‌‌ي ديگري هم ندارند. سران فتنه مجبورند براي آن‌كه نشان دهند هنوز نفس مي‌كشند و رهبري سبزها را بر عهده دارند هر از چند گاهي بيانيه بدهند و خودشان با خودشان مصاحبه كنند و آن وقت خودشان هم منتشر كنند.

موضوع بيانيه‌هاي اين حضرات هم آن‌قدر خسته‌كننده و تكراري شده كه اصلا ارزش وقت گذاشتن را هم ندارد. این وضعیت تا جایی پیش رفته که حتی رسانه های غربی و  هواداران کروبی و موسوی نیزدر سايت‌ها و فضاي سايبر و شبکه های ماهواره ای، آنها را به سخره گرفته‌اند و معتقدند که موسوی و کروبی به عنوان رهبران جنبش سبز، به جای عمل گرایی و مذاکره سیاسی و تعیین خط مشی راهگشا، تنها به بیانیه دادن دل خوش کرده اند.

هر چند آنها كلي ذوق مي‌كنند كه نوشته‌ها و بيانيه‌هايشان را نقل كرده و نقد كنند. و شايد بهترين كار اين باشد كه هيچ سايت و خبرگزاري به اعمال آنها واكنش نشان ندهد.

اما موضوع جالبي كه در اين بيانيه ها به چشم مي‌خورد چرخش نه 180 درجه‌اي كه 360 درجه‌اي اين فتنه‌گران است. در حالي‌كه موسوي و كروبي چند روز پيش به بهانه‌ي حمايت از قيام مردم مصر و تونس درخواست مجوز از وزارت كشور كردند و از اين طريق مي‌خواستند خود را مثلا قانون‌گرا و عمل خود را يك عمل در چارچوب قانون كشور نشان دهند، در اين بيانيه بار ديگر بر طبل ادعاهاي پوچ و بي‌اساس خود نواخته و به همان سبك و سياق سخن گفتند. البته اين امر هم از عنايات خداوندي بود كه خيلي زود باعث شد ماهيت هدف پليد و شوم‌شان را از برگزاري اين راهپيمايي نشان بدهند.

یا این که وزارت کشور با درخواست مجوز فتنه گران موافقت می کرد و اجازه راهپیمایی به آنها را می داد. این فرض اگر چه محال است اما در صورت اتفاق، فتنه گران از این مجوز در جهت رسیدن به اهداف پلید خود که در طول یک ساله اخیر دائما بر آن اصرار داشته اند، استفاده می کردند. جالبی ماجرا در این است که حتی به این موضوع به صراحت در سایت های وابسته به خود اشاره کرده اند و نوشته اند که هدف راهپیمایی روز 25 بهمن، مقابله با جمهوری اسلامی و براندازی دولت کودتاگر است!

و یا این که وزارت کشور با این درخواست مخالفت خواهد کرد. که در این صورت آنها می توانند به هواداران اندک خود چنین بقبولانند که ما هم چنان در صحنه هستیم اما شرایط مهیا نبوده است. و از طرف دیگر از این موضوع در جهت تخریب دوباره جمهوری اسلامی استفاده خواهند کرد و باز هم حرف های پیشین خود را تکرار می کنند که جمهوری اسلامی، دولتی است غیر دموکراتیک که حتی اجازه راهپیمایی به نفع مسلمانان مصر و تونس را هم نمی دهد!

در حالی که اگر وافعا اين فتنه‌گران، دلسوز مردم تونس و مصر هستند می توانند همراه با طیف‌هاي گسترده مردم ایران در راهپیمایی 22 بهمن حاضر شوند و هم سالگرد پیروزی انقلاب را با مردم باشند و هم از دستاوردهای انقلاب برای دفاع از مردم تونس و مصر بهره ببرند. آیا موسوی و کروبی در توهم عمیق و خوابی که از شب انتخابات تا کنون در آن فرو رفته اند خود را دولت مردم  و رئیس جمهور می دانند؟

 البته فتنه‌گران پا را از اين هم فراتر گذاشته و علنا به اين موضوع اشاره كرده‌اند كه هدف آنان نه دفاع از مردم مصر و تونس كه براندازي جمهوري اسلامي است! (زهي خيال باطل) امروز نيز در سايت‌هاي خود چنين نوشتند كه چه مجوز داشته باشيم چه نداشته باشيم بايد راهپيمايي كنيم! آنها به طور كاملا علني و شفاف و با صراحت كامل به  تمامي اعمال غير قانوني و آشوب‌طلبانه‌ي خود اشاره كرده و نوشتند:

«ان الله لايغير ما بقوم حتي يغير ما به انفسهم

خداوند سرنوشت هيچ قومي را تغيير نخواهد داد مگر آنها خودشان را تغيير دهند. (دقت كنيد كه اين ابوجهل‌ها حتي بلد نبودند آيه فوق را درست نوشته و ترجمه كنند!)

در تمامي لحظاتي كه فرياد زديم، مجوز نداشتيم.

در تمامي لحظاتي كه شبانه سي دي ها را پخش كرديم، مجوز نداشتيم.

 در تمامي لحظاتي كه شبانه شعار نويسي كرديم، مجوز نداشتيم.

در تمامي لحظات روز قدس كه با دهان روزه فرياد برآورديم، مجوز نداشتيم.

در تمامي لحظات 13 آبان كه حضور داشنيم، مجوز نداشتيم.

در تمامي لحظات ظهر عاشورا كه حماسه ي عاشوراي سبز را خلق كرديم، مجوز نداشتيم.

ما براي ماندن و حركت نيازي به مجوز نداريم.»

از سويي ديگر سران فتنه در اين بيانيه در حالي دم از مردم و رأي آنها و احترام به قانون و التزام به آرمان‌هاي انقلاب اسلامي مي‌زنند كه خود و هواداران قليل شان، اندك وقعي به اين مسائل ننهادند و اتفاقا بيشترين هجمه‌ي خود را به سوي همين موضوعات روانه ساختند.

فتنه‌گران به راحتي رأي 40 ميليوني به نظام جمهوري اسلامي و رأي 26 ميليوني به رئيس‌جمهور منتخب را ناديده گرفتند و با ادعاي واهي تقلب در انتخابات، شيريني و حلاوت اين حماسه‌ي بزرگ را به كام مردم ايران تلخ كردند. آيا اين «مردم» كه از آن دم مي‌نند تنها خلاصه مي‌شود به طرفداران محدود و معدود سبز؟ آيا مابقي مردم بزرگ ايران، جزو «مردم» محسوب نمي‌شوند؟

احترام به قانون به چه معنا است؟ آيا معناي احترام به قانون و در چارچوب آن عمل كردن اين است كه در انتخابات شركت كنند و همه‌ي قواعد آن را بپذيرند اما زماني كه در انتخابات شكست خوردند مانند كودكان و خردسالان، «جر زني» كرده و به زير همه‌ي قوانين و قواعد بزنند؟ آيا قانون تا آنجايي خوب است كه باعث دوام خود و طرفداران‌شان بشود؟

هم‌چنين فتنه‌گران در حالي دم از انقلاب و آرمان‌هاي آن مي‌زنند كه در همين مدت زمان يك ساله، مهم‌ترين و اصلي‌ترين آرمان‌هاي انقلاب توسط هواداران‌شان زير سؤال رفت و آنها هيچ واكنشي از خود نشان ندادند؟ تبديل شعار «استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي» به جمهوري ايراني، سر دادن شعار «نه غزه نه لبنان جان فداي ايران»، تغيير شعار هميشگي روز دانشجو يعني «مرگ بر آمريكا» به شعارهاي فرعي، پاره كردن عكس امام، حمله به دستجات عزاداران حسيني و... همه و همه گوشه‌هاي كوچكي از اقدامات اين فتنه‌گران است كه در تضاد كامل با آرمان‌هاي انقلاب اسلامي بود.

اصلا چگونه مي‌توان از آرمان‌هاي انقلاب دم زد اما ميليون‌ها دلار از دشمنان قسم‌خورده‌ي داخلي و خارجي ايران و آن هم در جهت براندازي اين انقلاب كمك گرفت؟ چرا همه‌ي سلطنت‌طلبان و منافقان و استعمارگران دنيا از اين جريان حمايت كرده و سران آن را زير چتر حمايت خود گرفته‌اند؟ آيا مي‌توان معتقد به آرمان‌هاي انقلاب بود و دست دوستي با اين گروه‌ها داد؟

اين حضرات که خود را رهبران جنبش سبز می نامند حتي به مهم‌ترين روز تاريخ معاصر ايران يعني يوم‌الله 22 بهمن نيز اهميتي ندادند. كه اگر واقعا نيت‌شان دفاع از قيام مردم مصر و تونس بود و التزام به آرمان‌هاي انقلاب اسلامي داشتند مي‌بايست با تمام توان خود در هر چه با شكوه برگزار كردن راهپيمايي 22 بهمن كمك مي‌كردند نه اين‌كه تاريخ راهپيمايي خود را در روز ديگري قرار دهند.

به هر حال اين جريان چه بخواهد و چه نخواهد تبديل به مردگان متحرك شده است كه در آينده‌اي نه چندان دور براي هميشه به گورستان تاريخ سپرده خواهد شد.