خشم رسانه های بیگانه از ریاست ایران بر اوپک

ریاست ایران بر اوپک پس از 36 سال، دستاوردی عظیم برای ایران و صنعت نفت کشور بود که این مهم با خشم و اعتراض رسانه های معاند نظام و انقلاب مواجه شده است.

به گزارش خبرنگار بولتن، از جمله این رسانه ها میتوان به bbc، رادیو آلمان و رادیو فردا اشاره کرد که موج تخریبی تبلیغی منفی علیه ایران و این اتفاق مهم را کلید زده اند.

در حالی که ایران دارای دومین منابع گازی و جایگاه ویژه ذخایر نفتی می باشد، این رسانه های مخالف سعی در فرافکنی و خطرناک بودن ریاست ایران دارند و بعنوان مثال رادیو المان در تحلیلی مضحک اعلام کرده است: «این مقام می‌تواند ضربه دیگری به اعتبار جهانی جمهوری اسلامی باشد.» و در این راستا bbc و رادیو فردا نیز در تحلیل ها اخبار جهت دار خود سعی در کوچک شمردن این پست و از بی اهمیت بودن ریاست ایران بر اوپک خبر می دهند!

بنابر این گزارش، پس از 36 سال انتظار، وزير نفت ايران سال 2011 ميلادي به رياست سازمان كشورهاي صادركننده نفت (اوپك) مي‌رسد و يكي از اركان قدرت اين سازمان مهم را در اختيار مي‌گيرد.

اعضاي اوپك در يكصدوپنجاه‌وهفتمين نشست خود در وين پايتخت اتريش ـ كه مقر اين سازمان است ـ با اجماع سيدمسعود ميركاظمي وزير نفت فعلي ايران را به عنوان رئيس اوپك انتخاب كردند. اين تصميم در جلسه روز پنجشنبه گذشته اوپك اتخاذ شده است.

هم‌اكنون ويلسون پاستور، وزير نفت اكوادور رياست اوپك را به عهده دارد و وزير نفت ايران، نايب رئيس وي است كه از سال آينده ميلادي ـ كه از دي‌ماه 89 آغاز مي‌شود ـ ميركاظمي رسما رياست بزرگ‌ترين سازمان صادركننده نفت جهان را عهده‌دار خواهد شد. در اوپك 2 مرجع قدرت و مديريت وجود دارد كه رياست كنفرانس و دبيركلي آن را تشكيل مي‌دهد.

اختيارات رئيس اوپك

بر اساس ماده 10 اساسنامه اوپك، كنفرانس، عالي‌ترين مرجع سازمان كشورهاي صادركننده نفت است. كنفرانس، متشكل از نمايندگان كشورهاي عضو بوده و هر كشور عضو بايد در تمام كنفرانس‌ها شركت كند.

در اساسنامه اوپك درباره كنفرانس آمده است: كنفرانس هر سال 2 اجلاس عادي برگزار خواهد كرد؛ اما اجلاس فوق‌العاده ممكن است بنابر درخواست يك كشور عضو به وسيله دبيركل پس از مشورت با رئيس كنفرانس و تصويب اكثريت عادي كشورهاي عضو، تشكيل شود. هرگاه كشورهاي عضو تصويب‌كننده اجلاس فوق‌العاده درباره تاريخ و محل برگزاري چنين اجلاسي اتفاق نظر نداشته باشند، در اين صورت دبيركل سازمان، تاريخ و محل آن را ضمن مشاوره با رئيس كنفرانس، تعيين خواهد كرد.

همچنين كنفرانس در نخستين جلسه مقدماتي، يك رئيس يا يك علي‌البدل رئيس انتخاب خواهد كرد. علي‌البدل رئيس در غياب رئيس يا در مواقعي كه وي قادر به انجام مسووليت‌هاي خود نباشد، مسووليت‌هاي وي را اعمال خواهد كرد.

بر اساس ماده 15 اساسنامه اوپك، وظايف كنفرانس شامل تنظيم خط‌مشي كلي سازمان و تعيين راه و وسايل مناسب براي تحقق آن، تصميم‌گيري درباره هرگونه درخواست عضويت سازمان، تاييد نصب اعضاي هيات عامل، راهنمايي هيات عامل درباره ارائه گزارش‌ها و توصيه‌ها راجع به هر نوع مساله و موضوع در جهت مصالح سازمان، بررسي يا تصميم‌گيري درباره گزارش‌ها و توصيه‌هاي هيات عامل در زمينه امور سازمان، بررسي و تصميم‌گيري درباره بودجه سازمان كه به وسيله هيات عامل تقديم مي‌شود، خواهد بود.

همچنين بررسي و تصميم‌گيري درباره صورتحساب‌ها و گزارش حسابرس كه از سوي هيات عامل تقديم مي‌شود، دعوت از آن تعداد كشورهاي عضو به منظور تشكيل يك جلسه مشورتي براي مقاصد خاص و در محل‌هايي كه كنفرانس به مصلحت تشخيص دهد، تصويب هر نوع اصلاحيه به اين اساسنامه، انتصاب رئيس هيات عامل و يك علي‌البدل رئيس، انتصاب دبيركل، انتصاب قائم مقام دبيركل، انتصاب حسابرس سازمان و رسيدگي به تمام مسائلي كه صراحتا به عهده ساير اركان سازمان گذارده نشده است، در حدود صلاحيت كنفرانس اوپك است.

دومين مرجع قدرت

مرجع ديگر قدرت در اوپك، دبيركلي آن است. دبيركل به عنوان مسوول دبيرخانه، تمامي مسووليت‌هاي اجرايي سازمان را به عهده دارد. نخستين دبيركل اوپك دكتر فواد روحاني، ايراني بود كه از سال 1961 تا 1964 اين سمت را به عهده داشت. مساله انتخاب دبيركل اوپك از سال 1983 كه مقارن با دبيركل شدن همه كشورهاي عضو براساس حروف الفبا بود، همواره با اختلاف همراه بوده است.

تا قبل از بروز جنگ تحميلي، دبيركلي اوپك به صورت الفبا و چرخشي به ترتيب از كشورهاي ايران، عراق، كويت، عربستان و ونزوئلا انتخاب مي‌شد، اما با وقوع جنگ، چون دبيركلي مجددا به ايران مي‌رسيد، كشورهاي عربي با ارائه اين پست به كشورمان مخالفت كردند و از آن به بعد دبيركل اوپك بيشتر از كشورهاي خارج از حوزه خليج‌فارس انتخاب شده است كه ونزوئلا نمونه بارز آن است.

روش فعلي انتخاب دبيركل نيز پس از بروز اختلافات يادشده به شيوه «اجماع»، يعني راي‌گيري و راي مثبت همه اعضاست. روشن است با توجه به نفوذ سياسي غربي‌ها بر كشورهاي عربي توليدكننده نفت در خليج فارس، رسيدن ايران به دبيركلي اوپك با موانع بسياري همراه است. هرچند دبيركل در تصميم‌گيري‌هاي اصلي اوپك حق راي ندارد، اما چون در واقع اوست كه زمينه اين تصميم‌گيري‌ها را فراهم مي‌كند، لذا كشوري كه سمت دبيركلي را در اختيار داشته باشد، توان مضاعفي در ديپلمات‌هاي نفتي خود و تاثيرگذاري در تصميمات سازماني كه 44 درصد از كل نفت دنيا را توليد مي‌كند، به دست خواهد آورد.

به‌زعم كارشناسان، اكنون كه ايران يكي از اركان قدرت در اوپك را در اختيار مي‌گيرد، طبيعتا بايد تلاش براي كسب دومين ركن قدرت يعني دبيركلي را نيز از طريق ديپلماسي افزايش دهد و از اجماعي كه در جهت رياست ايران شكل گرفته، بهترين استفاده را ببرد.

افزايش قدرت ايران در سازماني كه 12 كشور بزرگ توليدكننده نفت از 3 قاره جهان عضو آن هستند و 44 درصد توليد نفت جهان را در اختيار دارد، كمك بزرگي به تامين منافع سياسي و اقتصادي كشور خواهد كرد.

برگ ارزشمند

در همين حال، نماينده مردم كنگان، دير و جم رياست ايران در اوپك در سال 2011 را برگ برنده و ارزشمندي براي تاريخ كشور دانست و تاكيد كرد: ثبت اين اتفاق ارزشمند در تاريخ نفت كشور را بايد به فال نيك گرفت.

عسگر جلاليان در گفت‌و‌گو با شانا با تاكيد بر حمايت همه جانبه از وزارت نفت تصريح كرد: امروز اقتصاد انرژي در دنيا كه عمدتا برپايه نفت و گاز بنا شده سهم زيادي در سبد اقتصادي كشورها دارد و اوپك مي‌تواند به عنوان سازماني راهبر و مديريت كننده نقش تعيين كننده و تاثيرگذاري در آن ايفا كند.

به گفته او ايران با رياست اوپك در سال 2011 مي‌تواند در معادلات و مبادلات اقتصاد انرژي جهان تاثيرگذار باشد.

تحريم‌ها تاثيري بر صنعت نفت ايران ندارد

وزير نفت در حاشيه اجلاس 157 اوپك هرگونه تأثير تحريم‌ها بر پيشرفت صنعت نفت ايران را رد كرد.

به گزارش خبرگزاري آر.تي.تي، مسعود ميركاظمي، اعلام كرد: تحريم‌ها هيچ گونه تأثيري بر صنعت نفت ايران نخواهد داشت.

وي هشدار داد: هرگونه فعاليت براي آسيب زدن به بخش نفت ايران، تنها به كشورهايي كه اين فعاليت‌ها را انجام مي‌دهند، آسيب مي‌رساند. وي تاكيد كرد: تامين امنيت جهاني انرژي بدون وجود ايران، بي معناست.

ميركاظمي همچنين با اشاره به خودكفايي ايران در توليد بنزين، از توان داخلي براي ساخت 6 پالايشگاه جديد در ايران تا سال 2013 ميلادي خبر داد.

پيش‌تر نيز وزير نفت كشورمان با اشاره به توليد فعلي روزانه 44 ميليون ليتر بنزين در داخل و واردات حدود 20 ميليون ليتر از اين فرآورده براي تامين نياز بازار كشور تاكيد كرده بود: طرح توليد بنزين از واحدهاي پتروشيمي با توجه به اعلام تحريم‌ها و شيطنت برخي فروشندگان در افزايش بهاي بنزين انجام شده است.

ميركاظمي اين اقدام را پاسخ محكمي به بدخواهان كشور دانسته و گفته بود: تحريم‌ها ما را توانمندتر مي‌كند.