این طور نیست كه هر كسی بیاید، اجازه راهپیمائی بخواهد!

به گزارش بولتن نیوز، در این شرایط برای یك گروه سیاسی اصیل ولو اینكه ریشه‌های خارجی داشته باشد اگر بخواهد در آینده تاریخ مثل گذشته رسوا نشود و از موضع خودش دفاع كند ، لازم است كه دولت را آزاد بگذارد تا در اقدامات خودش، چه در جبهه جنگ و چه پشت جبهه، در رابطه با جنگ‌زده‌ها آنچه كه وظیفه‌اش است ، انجام بدهد . بنابراین من اعلام می‌كنم كه همه هم میهنان ما آگاه و هوشیار هستند و خوب می‌دانند كسانی كه امروزه برای این جمهوری درگیری ایجاد می‌كنند، اینها باید جوابگوی تاریخ باشند و بدانند كه مردم رودربایستی از كسی ندارند و به راحتی می‌فهمند خائن كیست و خادم كیست؟



این روزها كه غبارهای برخاسته پس از انتخابات به آرامی فرو می نشیند و دست های پشت پرده ای كه از غفلت دوستان سوء استفاده می كرده است، باید برخی نكات تاریخی سیاسی دوباره برای عبرت آموزی و بازبینی رفتارهای انقلابیون قدیمی باز خوانی شود.

مصادره به مطلوب قانون اساسی و استناد به بندهایی از آن برای برگزاری تجمع و راهپیمایی نكته ای بود كه برخی مستند بدان مشروعیت بخشند. اما آن چه به لحاظ حقوقی گفتنی است، مفسر بودن قانون جزئی بر قانون اساسی است. اما سایت مركز اسناد به لحاظ تاریخی گوشه ای از تاریخ زرین این انقلاب را یادآوری می كند كه سازمانها و گروهك های ضد انقلاب در اوایل سال شصت تلاش می كردند با برگزاری راهپیمایی های پی در پی نظم عمومی را برهم زنند. ایشان در یك گفتگوی تلویزیونی جواب ساده و محكمی به این درخواست می دهد. مگر دولت باید به هر كسی هر لحظه بخواهند، مجوز راه پیمایی بدهد.

البته در مقایسه نباید فراموش كرد كه یك مثال از یك جهت شبیه است و از صد جهت خلاف! آن چه كه در این برش تاریخی برجسته می شود، عكس العمل طبیعی یك دولت در برابر درخواستی است كه عملا قابل اجرا نیست و بیشتر به طراحی یك بازی دو سرباخت برای دولت شباهت دارد.

این بخش از مصاحبه تلویزیونی كه در ذیل می آید، در كتاب «فرزند ملت در آئینه انقلاب اسلامی، مجموعه سخنرانی ها، مصاحبه ها و پیام های شهیدرجائی» نشر وزارت ارشاد در صفحات 303 و 304 آمده است.






س: در رابطه با موارد مجاز برای راهپیمائی احزاب و گروهها

ج : اینطور نیست كه هر كسی هر روزی هوس كرد بیاید ، اجازه راهپیمائی بخواهد! به اعتقاد ما راهپیمائیها به مناسبت خاصی باید انجام بگیرد و آن مناسبت برای همه روشن است ، والا اگر یك گروهی بیاید بگوید كه ما می‌خواهیم به مناسبت مثلا اعتراض به فلان موضوع در سرتاسر كشور راهپیمائی كنیم ، دولت باید همه كارهایش را بگذارد زمین و بیاید مراقب راهپیمائی‌های باشد كه از او تقاضا می‌شود . بنابراین راهپیمائی باید به مناسبت و با اطلاع قبلی باشد ، همچنانكه در گذشته هم صورت گرفته است.

س : چون الان مسأله حاد در مملكت ما و مشكل اصلی ، مسأله جنگ است ، آیا این خواسته گروهها و احزاب برای تظاهرات ، برای راهپیمائی ، برای اینكه هدفهای خودشان را بیان كنند ، برای خودشان تبلیغ بكنند ، اصلا شایسته است در چنین روزهائی یا نه ؟


ج : عرض كنم كه برادران و خواهرانی كه در جریان مبارزات سیاسی دست كم 30 سال اخیر ایران هستند ، خاطرشان هست كه در زمان مبارزات مردم ایران در دوره مصدق و كاشانی بعضی از این گروهها كه همین حالا هم چهره عوض كرده‌اند و خودشان را در خط امام می‌دانند ، روز نبود كه یك تظاهرات و اعتصاب و راهپیمائی و بعد ( دقیقا من خاطرم هست ) شلوغ كردن مدارس را راه نیاندازند و دولت مصدق را وادار نكنند كه كارش را رها كند و بیاید با اینها كلنجار برود ، نصیحت كند یا بجنگد و یا اقداماتی كه به هر حال سرگرم كند . این همین طوری ادامه داشته است ، در هر موقعی این گروهها كه عمدتا هم از نظر سیاسی و هم از نظر اعتقادی وابسته به كشورهای خارجی هستند و یا فقط از نظر اعتقادی وابسته به كشورهای خارجی هستند ، هر دوره‌ای یك حركت انحرافی داشته‌اند .


بعد از پیروزی مردم مسلمان ایران در انقلاب، خوب ، جنگ تمام عیاری مدت 8 تا 9 ماه هست كه ما با دولت صدام داریم. برای كسی كه فقط الفبای سیاست سالم را بداند اگر بخواهد خودش را یك گروه منزه اصیل بداند كه از انقلاب مردم منبعث شده است، دارد با یك دولت متجاوزی می‌جنگد و از ناموس و شرف و حیثیت مردم و انقلابش دفاع می‌كند . در این شرایط برای یك گروه سیاسی اصیل ولو اینكه ریشه‌های خارجی داشته باشد اگر بخواهد در آینده تاریخ مثل گذشته رسوا نشود و از موضع خودش دفاع كند ، لازم است كه دولت را آزاد بگذارد تا در اقدامات خودش، چه در جبهه جنگ و چه پشت جبهه، در رابطه با جنگ‌زده‌ها آنچه كه وظیفه‌اش است ، انجام بدهد . بنابراین من اعلام می‌كنم كه همه هم میهنان ما آگاه و هوشیار هستند و خوب می‌دانند كسانی كه امروزه برای این جمهوری درگیری ایجاد می‌كنند، اینها باید جوابگوی تاریخ باشند و بدانند كه مردم رودربایستی از كسی ندارند و به راحتی می‌فهمند خائن كیست و خادم كیست؟