تفاوتهای مستند انتخاباتی احمدی نژاد و موسوی

تاکنون مستندهای انتخاباتی دو نامزد انتخابات ریاست جمهوری نهم از شبکه یک سیما پخش شده است.

به گزارش شبکه ایران، مستند محمود احمدی نژاد به عملکرد و توفیقات مهم دولت اختصاص داشت و در قالب گفتگوی مشاور هنری با وی تولید شده بود، جمعه شب پخش شد.
اگرچه این مستند هنوز به زمان بیشتری برای اضافه کردن افکت‏ها و تند کردن ضربآهنگ و تدوین بیشتر نیاز داشت، اما با توجه به مدت زمان 3 هفته ای ساخت و تولید آن، توانسته بود صحنه های جذاب و تکان دهنده‏ای از ارتباط مستقیم رئیس دولت نهم با مردم به نمایش بگذارد.
شمقدری که سابقه ساخت 24 مستند سفر استانی درباره سفرهای استانی دولت نهم را نیز در کارنامه دارد، به میزان زیادی از صحنه ها و فریم های همین مستندها در مستند انتخاباتی احمدی نژاد استفاده کرده بود؛ شاید بهترین توجیه او برای این کپی‏برداری آثار قبلی‏اش این باشد که صدا وسیما در سال‏های گذشته هیچگاه اجازه پخش 24 مستند سینمایی سفرهای استانی را نداده است. به همین دلیل می‏توان گفت از آنجا که عموم مردم این مستندها را ندیده بودند، این صحنه ها تکراری نبود.
اما مهمترین نکته این فیلم فضای صادقانه و سخن گفتن رئیس جمهور با زبان عامه مردم بود. گفتگوی محوری این مستند بلافاصله پس از پایان شصتمین سفر استانی رئیس جمهور صورت گرفته بود، به این ترتیب او د راین مستند هیچ وعده عجیب یا غیرقابل باوری نمی دهد و در حقیقت به تکرار رفتار و کردار و گزارش عملکرد 4 سال گذشته اکتفا می کند.
شاید احساس‏برانگیزترین صحنه فیلم احمدی نژاد سخنان دختر یک شهید است که موجب برانگیخته شدن احساسات عموم مردم شده بود. اما جالب این بود که برخی وبلاگ‏نویسان حامی میرحسین موسوی از جمله روزبه امیرابراهیمی که سالهاست در خارج از ایران زندگی می‏کند، با ذوق زدگی و این تصور که توانسته از احمدی‏نژاد مچ بگیرد، نوشته: «بیست سال بعد از پایان جنگ، فرزند شهید ۸-۹ ساله داریم؟!» ژیلا بنی بعقوب نیز همین سخنان را تکرار می‏کند.
این درحالیست که روزانه اخبار شهادت جانبازان شیمیایی از رسانه ها منتشر می‏شود.
اما مستند میرحسین موسوی، دیگر نامزد این دوره از انتخابات نیز شب گذشته پخش شد. اگرچه پیشتر یکی از نزدیکان رسانه‏ای مهندس موسوی وعده فیلمی را داده بود که «نفس ها را در سینه حبس می کند!» و حضور نام مجید مجیدی نیز چنین توقعی را در ذهن مخاطب ساخته بود، اما در این فیلم شاهد حضور بازیگران و واکنش مصنوعی نامزد انتخاباتی به این بازیگران هستیم که مانع برقراری ارتباط روحی مخاطب می‏شود.
فیلم انتخاباتی مهندس موسوی که توسط مجید مجیدی کارگردان معروف سینما ساخته شده است طبق اعلام قبلی قرار بود که آئینه ای از واقعیات موجود در جامعه و اتفاقات همراه با میرحسین موسوی باشد اما در یکی از صحنه های این فیلم زنی که سعی داشت خود را به خودروی حامل میرحسین برساند در نهایت با ورود به جمع میرحسین و نزدیکانش با گریه و زاری از وضعیت مواد مخدر و اعتیاد گلایه کرده و دست به دامان مهندس موسوی برای حل این مشکلات شد. گریه های این زن و نوع بیان مشکلات و مصائب فرزندش از احساسی ترین لحظات این فیلم انتخاباتی بود.
طبق بررسی های به عمل آمده مشخص شد که این زن نه یک شهروند درد کشیده که یکی از بازیگران صدا و سیمای مازندران بوده است که با هماهگی قبلی و با سناریویی از پیش تعیین شده به اجرای برنامه خود پرداخته و نقش عمده ای را در واقعی جلوه دادن فیلم انتخاباتی میرحسین موسوی ایفا کرده است.
این موارد حکایت از آن داشت که علیرغم تمایل نامزد محترم انتخاباتی به نشان دادن حضور در استانها و علاقه به سفرهای استانی، کارگردان نتوانسته این مسئله را به صورت واقعی نمایش دهد.
مستند مجید مجیدی البته از هوشمندی سیاسی خاصی برخوردار بود. وی به خوبی توانست از نمادهای ملی مانند پرچم ایران یا نشان دادن گروههای مرجع مانند مراجع تقلید، دانشجویان و معلمان بهره بگیرد. اگرچه او در دیدار با معلمان راه حل یا راهبرد خاصی برای این قشر ارائه نمی دهد یا به رغم هشدار مراجع تقلید به رسانه های مدافع موسوی مبنی بر عدم سوء استفاده از این دیدارها در روزهای پس از آن، وی بر این دیدارها تاکید می‏کند؛ اما این اشکال را نمی توان بر عهده کارگردان گذاشت بلکه باید از نامزد محترم انتخاباتی مورد پرسش قرار بگیرد.
همان اندازه که مستند احمدی نژاد نگاهی از نزدیک و آماری و در عین حال امیدوارانه به وضعیت کشور داشت، مستند میرحسین موسوی با تاکید بر روی مصادیق خاص مشکلات و عدم ارائه هر نوع آماری از وضعیت مشکلات کشور، فضایی ناامیدوارانه به مخاطب ارائه کرده و با دامن زدن به احساسات نوستالژیک از دوران امام سعی می‏کرد این خلا را پرکند و شعار بازگشت به گذشته بدهد.
این مستند سعی کرد به نحو ماهرانه ای همه تفاوتها و مزیتهای نسبی احمدی نژاد مانند سفرهای استانی، ارتباط نزدیک با مردم و احیای گفتمان امام را از آن خود کند و ضمنا برخی مولفه‏های مشابه دیگر مانند سیادت و شال سبز و یادآوری دوران دفاع مقدس را مورد تاکید قرار دهد.
فضای مذهبی و انقلابی مستندهای موسوی در حالی صورت می‏گیرد که فضای ستادها و فعالیتهای خیابانی وی به صورتی کاملا زننده و همراه با اختلاط دختر و پسر و بی توجهی به مسائل دینی پی گرفته می‏شود.