رومینگ، کلاهی که خارجیان سر شرکت مخابرات می گذارند یا شرکت ها سر مردم ؟

این در آمد رومینگ که ظاهراً هیچگونه نظارتی بر روی آن انجام نمی شود به یکی از در آمدهای بی حساب و کتاب شرکت مخابرات ایران تبدیل شده است.

هیچگونه نظارت و هماهنگی برای تعرفه های این سیستم بین المللی انجام نمی شود بنحوی که تعرفه های آن با تعرفه های جاری که در کشورهای دنیا استفاده می کنند بسیار متفاوت است، حتی اگر هیچگونه تلفن و یا پیامی بوسیله کاربران خدمات مورد استفاده قرار نگیرد باز هم نمی توان متوجه شد که با چه شرایطی این تعرفه ها مورد ارزیابی شرکت مخابرات ایران قرار می گیرد. و از آنها به چه طریق در شرکت مخابرات در آمد زایی می شود.

گاهی بدون این که تماسی حاصل شود پیامک به مشتری می رسد که این مبلغ هزینه کرده اید و معلوم نیست بابت مکالمه ای که انجام نشده چرا باید هزینه پرداخت شود. 

موضوع دیگر، به مراودات شرکت مخابرات ایران با شرکت های طرف قراردادش در خارج از کشور بر می گردد که این مراودات به چه طریق در هزینه رومینگ مورد استفاده قرار می گیرد. کنتور هزینه به شدت و سرعت حرکت می کند و مشتری متوجه نمی شود که چرا این هزینه تا این حد بالاست.

وقتی می توان باتهیه سیم کارت و شارژ در کشور مورد نظر، با هزینه کمتری از خدمات تلفن استفاده کرد مشخص نیست که هزینه رومینگ برچه مبنایی تا این حد بالاست.