تیم ملی ایران زیر آتش شبکه داخلی؛ پروژه «تیم قلعه‌نویی» به جای «تیم ملی»

گروه ورزشی: در میان انبوه محتواهایی که روزانه در فضای مجازی علیه تیم ملی فوتبال ایران منتشر می‌شود، نام دو چهره بیش از همه به چشم می‌خورد: عادل فردوسی‌پور و ابوطالب حسینی. این دو با بهره‌گیری از پلتفرم‌های اینترنتی، خط تخریب تیم ملی را با تمام قدرت دنبال می‌کنند؛ تخریبی که دیگر فقط به نقد فنی شباهت ندارد و هر روز لایه‌های تازه‌ای از تحقیر و بیگانه‌سازی هواداران با تیم کشورشان را نمایان می‌کند.

به گزارش بولتن نیوز، از جمله پررنگ‌ترین نمونه‌ها می‌توان به انتقاد از دعوت نشدن سردار آزمون اشاره کرد؛ مهاجمی که در میانه جنگ، با رفتار خود در زمین وطن‌فروشی را به نمایش گذاشت، اما گویا در قاموس این منتقدان هنوز شایسته پوشیدن پیراهن ملی است. این تناقض آشکار، گوشه‌ای از کلیت پروژه‌ای است که تلاش می‌کند غیرت و تعهد را از ارزش‌های اصلی تیم ملی حذف کند و وفاداری به ملت را بی‌اهمیت جلوه دهد.

اما فراتر از این نمونه، استراتژی زبانی آنها نیز معنادار است. استفاده عامدانه و مکرر از عبارت «تیم قلعه‌نویی» به جای «تیم ملی»، یک تاکتیک رسانه‌ای حساب‌شده برای شخصی‌سازی یک نهاد ملی است. گویی می‌خواهند به مخاطب القا کنند تیمی که می‌بینید مال شما نیست؛ این فقط تیم یک سرمربی خاص است و شکست یا موفقیت‌اش ربطی به هویت جمعی ایرانیان ندارد. چنین رویکردی دقیقاً ادامه همان مسیری است که شبکه‌هایی مانند اینترنشنال با اجرای مجری‌ای همچون مزدک میرزایی در پیش گرفته بودند، اما این بار تفاوت در اینجاست که یک نسخه خجالتی از همان برنامه، حالا در پلتفرم‌های داخلی و با بودجه‌ای از جنس منابع عمومی جمهوری اسلامی اجرا می‌شود.

پرسش کلیدی اینجاست: چرا باید یک تریبون داخلی، آن هم با سرمایه‌گذاری رسانه‌ای داخل کشور، دائماً این پیام را مخابره کند که «این تیم ملی شما نیست»؟ چرا باید جامعه ایرانی از هر روزنه امید و شادی، حتی شادی فوتبالی، محروم بماند؟ خط خبری که این افراد دنبال می‌کنند، نه تقویت تیم ملی، که بی‌اعتمادسازی و خاموش کردن آخرین چراغ‌های شادی جمعی است. پروژه‌ای که تیم ملی را نه یک سرمایه اجتماعی، که تهدیدی برای روایت خودساخته شان می‌بیند و به همین دلیل باید بی‌وقفه زیر ضرب بگیرد.