مردی که ۲۰۰ میلیارد دلار را فریاد زد؛ آیا ایران بهای شجاعت را از لیلاز می‌ستاند؟

گروه اقتصادی در روزهایی که غبار جنگ نظامی اخیر علیه ایران هنوز از خیابان‌ها پاک نشده و افکار عمومی همچنان درگیر تصاویر آتش و فولاد است، صدایی از میان هیاهو برخاست؛ صدایی که نه از سنگر، که از اتاقی کوچک و در میان آمارهای سرد اقتصادی، پرده از رازِ بزرگ‌تر از هر بمبی برداشت.

به گزارش بولتن نیوز ،سعید لیلاز، تحلیلگر اقتصادی، در برنامه «ایرانتاک» با محمد فاضلی، با زبانی صریح و بی‌پرده گفت: از سال ۱۳۹۷ تاکنون بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار ارز حاصل از صادرات به کشور بازنگشته است. او تأکید کرد این رقم بر اساس آمار رسمی است و حتی به دلیل پدیده «کم‌اظهاری صادراتی»، میزان واقعی می‌تواند به حدود ۲۰۰ میلیارد دلار برسد. لیلاز با اشاره به اینکه اختلاس در سیستم بانکی سالانه ۴۰ میلیارد دلار است، گفت خسارت جنگ نظامی آمریکا به تأسیسات فولاد تنها ۳ میلیارد دلار بوده است. او افزود: «کسانی که برای خسارت صنعت فولاد سوز جگر می‌زدند، کلمه‌ای درباره این نمی‌گویند که از سال ۹۷ تا الان ۱۳۰ میلیارد دلار از صادرات ایران رفته و برنگشته».

لیلاز در این سخنان، نه به عنوان یک سیاستمدار که به عنوان یک شهروند دغدغه‌مند، حقیقتی را فریاد زد که بسیاری از مسئولان ترجیح می‌دهند در پشت پرده‌های دیپلماتیک و اعداد و ارقام گم شود. او با این افشاگری، تبدیل به یک قهرمان ملی شد؛ قهرمانی که در میدان جنگ اقتصادی، جسورانه‌ترین و صادقانه‌ترین روایت را از وضعیت کشور ارائه داد.

اما تاریخ ایران به ما آموخته است که راست‌گویان، بهای سنگینی می‌پردازند. لیلاز با دست گذاشتن روی زخمی که سال‌ها پنهان مانده بود، بی‌تردید وارد منطقه‌ای خطرناک شده است. او از سواستفاده در بسیاری از سازمان‌های دولتی سخن گفته و ابعاد آن را «گسترده‌تر از آنچه تصور می‌شود» توصیف کرده است. او بر این نکته پافشاری کرده که مشکلات اقتصادی کشور بیش از آنکه ناشی از تحریم یا جنگ باشد، ریشه در سوءمدیریت دارد.

چنین افشاگری‌هایی، بی‌تردید برای لیلاز هزینه خواهد داشت. از این پس، امنیت او به شدت در معرض خطر قرار خواهد گرفت. او با سخنان خود، نه تنها جریان‌های قدرتمند اقتصادی را که سال‌ها از این ارزهای گمشده تغذیه کرده‌اند به چالش کشیده، بلکه روایت رسمی از جنگ و اقتصاد را نیز زیر سوال برده است.

واقعیت تلخ این است که نمی‌توان به نهادهای مسئول برای تأمین امنیت لیلاز امید چندانی داشت. همان نهادهایی که سال‌ها در برابر خروج ۲۰۰ میلیارد دلار ارز از کشور سکوت کردند، امروز چه تضمینی وجود دارد که از صدای افشاگر این فاجعه محافظت کنند؟ همان مقاماتی که اجازه دادند «ارز گمشده» به یکی از بزرگ‌ترین معماهای اقتصاد ایران تبدیل شود، آیا امروز انگیزه‌ای برای حراست از کاشف این راز دارند؟

سکوت نهادهای نظارتی در برابر این حجم از سواستفاده، خود گواهی است بر اینکه نمی‌توان به آنان برای دفاع از لیلاز اعتماد کرد. او خود در سخنانش اشاره کرده که «شما نمی‌دانید من درباره چه چیزی صحبت می‌کنم»؛ عبارتی که نشان از عمق فاجعه و وسعت پنهان‌کاری دارد.

لیلاز در اظهارات خود، به روشنی به روی دیگر جنگ نظامی اخیر علیه ایران اشاره کرده است: جنگ اقتصادی. او با مقایسه خسارت ۳ میلیارد دلاری جنگ بر صنعت فولاد با خروج ۲۰۰ میلیارد دلاری ارز از کشور، نشان داد که دشمن واقعی اقتصاد ایران در پشت میزهای مدیریتی و در میان حلقه‌های سواستفاده نشسته است، نه در آسمان و نه در دریا.

مردم ایران که در جنگ نظامی اخیر با تمام توان در خیابان‌ها حضور یافتند و از کیان کشور دفاع کردند، باید بدانند که جنگ اقتصادی بسیار بزرگ‌تر و طولانی‌تر از هر جنگی در جبهه‌های نظامی است. سربازان این جنگ، کسانی هستند که با قلم و سخن، با افشاگری و شجاعت، در برابر سواستفاده می‌ایستند. سعید لیلاز یکی از این سربازان است.

اگر مردم ایران در جنگ نظامی، پشتیبان رزمندگان بودند، امروز وظیفه‌ای سنگین‌تر بر دوش دارند: حراست از سربازان جنگ اقتصادی. لیلاز با شجاعتی کم‌نظیر، خود را در خط مقدم این جبهه قرار داده است. او با افشای ابعاد سواستفاده ارزی، نه تنها به دنبال روشن‌گری است، بلکه عملاً دارد مبارزه‌ای را پیش می‌برد که نتیجه آن، نجات اقتصاد ایران از چنگال رانت‌خواران است.

مردم باید بدانند که امنیت لیلاز، فقط یک مسئله فردی نیست. امنیت او، امنیت تمام کسانی است که جرأت دارند حقیقت را بگویند. اگر امروز از لیلاز محافظت نکنیم، فردا هیچ صدای دیگری جرأت نخواهد کرد علیه سواستفاده سخن بگوید. اگر او را تنها بگذاریم، در واقع به همه افشاگران آینده پیام داده‌ایم که بهای راست‌گویی، ناامنی و حذف است.

سعید لیلاز با اعلام این آمارهای تکان‌دهنده، نه تنها یک کارشناس اقتصادی، که یک قهرمان ملی است. او با شجاعت تمام، در برابر سکوت تاریخی ایستاد و حقایقی را فریاد زد که می‌تواند مسیر اقتصاد ایران را تغییر دهد. اما این شجاعت، او را در معرض خطرات جدی قرار داده است.

مردم ایران باید پاسدار امنیت او باشند. نهادهای مسئول، اگرچه تاکنون در برابر سواستفاده سکوت کرده‌اند، اما مردم می‌توانند با آگاهی و حضور خود، از لیلاز حمایت کنند. همان‌گونه که مردم در جنگ نظامی پشت سر کشور ایستادند، در جنگ اقتصادی نیز باید پشت سر سربازانی چون لیلاز بایستند. چرا که اگر سربازان جنگ اقتصادی را از دست بدهیم، پیروزی در این جنگ، برای همیشه دور از دسترس خواهد ماند.