گروه اقتصادی حدود یک ماه است که چرخ بخش مهمی از تجارت در مرز ریمدان از حرکت ایستاده؛ نزدیک ۳ هزار کامیون در صف ماندهاند، فراخوانها عملاً متوقف شده و بخش عمدهای از کامیونهای گرفتار، حامل گاز مایع هستند؛ در حالی که گرمای بالای ۵۰ درجه، توقف طولانی این خودروها را از یک معطلی ساده به یک نگرانی جدی ایمنی تبدیل کرده است.
به گزارش بولتن نیوز داستان ریمدان فقط داستان چند کامیون معطلمانده نیست؛ داستان سرمایهای است که در صف خاک میخورد و چرخهای اقتصادی است که پشت یک گلوگاه مرزی متوقف شده است.
حدود ۲۵ روز پیش گزارشهایی درباره دریافت مبالغ ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومانی از برخی کامیونها برای عبور بدون نوبت از مرز ریمدان منتشر شد. پس از آن، با ورود مسئولان و بازداشت افرادی که در این فرآیند نقش داشتند، فعالیت مرز برای حدود سه روز با اختلال مواجه شد و سپس اعلام شد که روند نوبتدهی اصلاح شده و کامیونها بر اساس نوبت وارد خواهند شد.
اما حالا پرسش اینجاست:
آیا مشکل واقعاً حل شده یا فقط شکل مشکل تغییر کرده است؟
بر اساس اطلاعات رسیده، در روزهای ابتدایی پس از بازگشایی، روزانه حدود ۱۰ تا ۱۵ کامیون امکان ورود داشتند، اما حدود دو هفته است که عملاً فراخوان مؤثری برای کامیونهای منتظر انجام نشده است.
بیشتر بخوانید
تخممرغهایی که در مرز پوسیدند تا اقتدار اداری اثبات شود
نتیجه؟
حدود ۲۸۰۰ تا ۳۰۰۰ کامیون در صف!
صفی که طول آن بنا بر گزارشهای رسیده به حدود ۴۰ تا ۵۰ کیلومتر میرسد.
اما بخش نگرانکننده ماجرا اینجاست؛ گفته میشود حدود ۷۰ درصد کامیونهای متوقفشده حامل گاز مایع هستند.
کامیونهای حامل محمولهای که نیازمند شرایط ایمن و مدیریتشده هستند، هفتهها در گرمای شدید منطقه متوقف ماندهاند؛ گرمایی که در برخی ساعات از ۵۰ درجه نیز عبور میکند.
گزارشهایی نیز از تخلیه گاز برخی خودروها به دلیل شرایط و فشار مخازن مطرح شده است؛ اتفاقی که علاوه بر تحمیل خسارت مالی به صاحبان کالا، ضرورت رسیدگی فوری به وضعیت این کامیونها را برجسته میکند.
سرمایهای که در صف مرز خاک میخورد
یک کامیون حملونقل برای خوابیدن در مرز خریداری نشده است.
کامیونی که باید حداقل دو بار در ماه فعالیت کند، وقتی هفتهها در صف مرزی متوقف میشود، یعنی سرمایه شرکت حملونقل عملاً از چرخه فعالیت خارج شده است.
هزینه راننده، استهلاک، تعمیرات، سوخت، خواب خودرو و دهها هزینه دیگر همچنان پابرجاست؛ اما درآمدی ایجاد نمیشود.
در سوی دیگر نیز بازرگانانی قرار دارند که کالای آنها باید از مرز عبور کند و چرخه مالی آن تکمیل شود.
وقتی کامیون حرکت نکند، کالا حرکت نمیکند؛ وقتی کالا حرکت نکند، پول برنمیگردد و وقتی پول برنگردد، چرخه تجارت قفل میشود.
روزانه ۵ تا ۱۰ کامیون؛ با ۳ هزار کامیون چه باید کرد؟
اگر ظرفیت واقعی خروج یا ورود کامیونها در شرایط فعلی تنها حدود ۵ تا ۱۰ دستگاه در روز باشد، با این حجم از خودروهای متوقفشده، تعیین تکلیف صف موجود به زمانی بسیار طولانی نیاز خواهد داشت.
این وضعیت برای فعالان اقتصادی قابل قبول نیست.
سؤال روشن است:
ظرفیت واقعی مرز ریمدان چقدر است؟
چرا حدود دو هفته است فراخوان مؤثری انجام نشده؟
تکلیف کامیونهایی که نوبت آنها رسیده اما هنوز اجازه ورود نگرفتهاند چیست؟
و مهمتر از همه:
چه کسی مسئول تعیین تکلیف این صف چند ده کیلومتری است؟
برخورد با تخلف و حذف مسیرهای غیرقانونی عبور بدون نوبت، اقدامی ضروری است؛ اما اصلاح یک تخلف نباید به قیمت زمینگیر شدن هزاران فعال اقتصادی تمام شود.
اگر قرار است نوبتدهی عادلانه باشد، باید شفاف، سریع و قابل پیشبینی باشد.
نمیشود راننده و تاجر ماهها سرمایه خود را در مرز متوقف ببیند و تنها پاسخی که دریافت کند، «منتظر فراخوان باشید» باشد.
ریمـدان نیازمند پاسخ فوری است
امروز دیگر مسئله فقط نوبت یک کامیون یا تأخیر یک راننده نیست.
پای هزاران کامیون، هزاران میلیارد تومان سرمایه، فعالیت شرکتهای حملونقل، محمولههای صادراتی و حتی ملاحظات ایمنی کامیونهای حامل گاز در میان است.
انتظار فعالان این حوزه از مسئولان، نه توضیح کلی بلکه ارائه آمار شفاف و برنامه عملیاتی فوری است:
چند کامیون در صف هستند؟
ظرفیت روزانه مرز چقدر است؟
چند کامیون در روز فراخوان میشوند؟
صف موجود چه زمانی تعیین تکلیف خواهد شد؟
و برای کامیونهای حامل گاز مایع چه تمهیدات ایمنی ویژهای در نظر گرفته شده است؟
مرز ریمدان نباید به گورستان سرمایه کامیونداران و بازرگانان تبدیل شود.
اگر رانت و عبور بدون نوبت حذف شده، اکنون نوبت آن است که بینظمی و توقف نیز حذف شود.
تجارت کشور با صفهای چند ده کیلومتری اداره نمیشود؛ ریمدان باید از حالت قفل خارج شود. همین امروز.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com