رئیسعلی دلواریِ حسابرسی؛ آیا سرباز تنها، مافیای نفت را به عقب خواهد راند؟

گروه اقتصادی گاهی در تاریخ ملت‌ها، نبردها نه در میدان جنگ، بلکه در میان اسناد، اعداد، حساب‌ها و منافع پنهان شکل می‌گیرد. امروز نیز یکی از مهم‌ترین میدان‌های دفاع از حقوق ملت ایران، نه در مرزها بلکه در مسیر روشن شدن سرنوشت ثروت‌های ملی قرار دارد؛ مسیری که به گفته کارشناسان، می‌تواند بخشی از بزرگ‌ترین ابهامات مالی کشور را شفاف کرده و حقوق ملت را به بیت‌المال بازگرداند.

به گزارش بولتن نیوز زمانی که سید احمدرضا دستغیب، رئیس کل دیوان محاسبات کشور، دستور تشکیل هیئت حسابرسی ویژه نفت را صادر کرد، شاید کمتر کسی تصور می‌کرد این مأموریت به یکی از حساس‌ترین پرونده‌های نظارتی سال‌های اخیر تبدیل شود.
هیئتی متشکل از کارشناسان باسابقه حوزه انرژی، مالی، فناوری و حسابرسی مأمور شدند تا به پرسش‌هایی پاسخ دهند که سال‌ها ذهن افکار عمومی و کارشناسان را درگیر کرده بود؛ سرنوشت نفت، گاز و میعانات گازی استخراج شده کشور چیست؟ چرا تسویه مالی نفت با دولت با ابهامات جدی مواجه است؟ درآمدهای حاصل از صادرات نفت، میعانات و فرآورده‌های نفتی چگونه به چرخه اقتصادی کشور بازگشته است؟ نقش تراستی‌ها و واسطه‌های آشکار و پنهان در صادرات نفت چیست؟ نفت تحویلی به پالایشگاه‌ها و گاز تحویلی به صنایع بزرگ کشور با چه سازوکاری قیمت‌گذاری شده است؟
بررسی سرنوشت صدها میلیارد دلار منابع ملی، موضوع کوچکی نیست. این اعداد صرفاً چند رقم روی کاغذ نیستند؛ پشت هر عدد، بخشی از حقوق مردم، توسعه کشور، اشتغال جوانان، رفاه خانواده‌ها و آینده اقتصاد ایران قرار دارد.
بر اساس اطلاعات موجود، اعضای این هیئت با حضور در میادین نفتی و گازی، بررسی میدانی، تحلیل داده‌ها و واکاوی هزاران سند و مدرک، گزارش‌های متعددی را درباره عملکرد بخش‌های مختلف مرتبط با حوزه نفت و انرژی تهیه کرده‌اند. گزارش‌هایی که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، ظرفیت ایجاد تحولات مهم در نظام مالی و نظارتی کشور را داراست.
اما هر چه به لایه‌های عمیق‌تر منافع اقتصادی نزدیک می‌شویم، مقاومت‌ها نیز بیشتر می‌شود. فشارها، حاشیه‌سازی‌ها، تخریب‌ها و تلاش برای متوقف کردن روند رسیدگی، اتفاق تازه‌ای در پرونده‌های بزرگ اقتصادی نیست. تاریخ مبارزه با فساد نشان داده است که شفافیت همیشه مخالفان قدرتمندی دارد.
در این میان، نام آقای ونایی بیش از دیگران شنیده می‌شود؛ فردی که بسیاری از فعالان حوزه نظارت معتقدند بار اصلی پیگیری‌های میدانی و کارشناسی این مأموریت ملی را بر دوش کشیده است. شاید تعبیر «سرباز تنها» برای چنین شخصیتی بیراه نباشد؛ سربازی که نه سلاح نظامی در دست دارد و نه پشتوانه‌ای جز قانون، تخصص، دانش، تجربه، قلم، تفکر حرفه‌ای و ایمانی استوار به صیانت از بیت‌المال.
اگر روزگاری رئیسعلی دلواری در برابر قدرت‌های خارجی ایستاد و از تمامیت ایران دفاع کرد، امروز نیز میدان دیگری پیش روی کشور قرار دارد؛ میدانی که در آن دفاع از حقوق ملت در قالب شفاف‌سازی، حسابرسی و مقابله با تاریکخانه‌های اقتصادی معنا پیدا می‌کند. تشبیه آقای ونایی به «رئیسعلی دلواریِ حسابرسی» از همین منظر قابل فهم است؛ نه به خاطر جایگاه یا عنوان، بلکه به دلیل ایستادگی در مسیری دشوار که بسیاری ترجیح می‌دهند از کنار آن عبور کنند.
امروز دیگر پرداختن به این پرسش که چه کسانی در گذشته کوتاهی کرده‌اند یا چرا برخی موضوعات سال‌ها مسکوت مانده، گرهی از مشکلات کشور باز نمی‌کند. آنچه اهمیت دارد، رساندن این پرونده‌ها به نقطه پایان است. نیمه‌تمام ماندن چنین پروژه‌ای نه تنها زحمات یک ساله کارشناسان را هدر خواهد داد، بلکه فرصت کم‌نظیری را برای اصلاح ساختارهای مالی و اقتصادی کشور از بین می‌برد.
حقیقت آن است که این مسیر بیش از هر زمان دیگری به حمایت نیاز دارد؛ حمایتی از جنس برداشتن موانع، تقویت بدنه کارشناسی، تأمین امنیت حرفه‌ای حسابرسان و فراهم کردن شرایطی که گزارش‌های تهیه شده بدون ملاحظه‌کاری و فشارهای بیرونی به سرانجام برسند.
امروز سخن از حمایت از یک فرد نیست؛ سخن از حمایت از یک مأموریت ملی است. مأموریتی که اگر به نتیجه برسد، می‌تواند بخشی از حقوق از دست رفته ملت را احیا کند، شفافیت را افزایش دهد، اعتماد عمومی را تقویت کند و راه را برای اصلاحات عمیق‌تر اقتصادی هموار سازد.
شاید سال‌ها بعد، وقتی تاریخ این دوره را روایت می‌کند، بیش از نام اشخاص از اراده‌ای یاد شود که اجازه نداد پرونده صیانت از انفال ملت در نیمه راه متوقف شود. اراده‌ای که فهمید دفاع از ایران فقط در میدان‌های نبرد نظامی معنا ندارد؛ گاهی دفاع از ایران یعنی ایستادن بر سر حق مردم، حتی اگر این مسیر، راهی سخت و پرهزینه باشد.

امروز انتظار افکار عمومی از مسئولان روشن است؛ حمایت از سربازانی که با سلاح تخصص، تعهد و شجاعت در خط مقدم دفاع از بیت‌المال ایستاده‌اند و تلاش می‌کنند پاسخ پرسش‌هایی را بیابند که سال‌هاست مردم ایران منتظر شنیدن پاسخ آنها هستند.