نقش زیربنایی دانشگاه فنی و حرفه‌ای برای صنعت کشور

گروه اقتصادی: توسعه آموز های فنی و حرفه ای در کشورهای توسعه یافته و یا در حال توسعه، وابسته به زیر ساخت های اجتماعی، فرهنگی سیاسی و فناوری آن کشور است و شرایط اقتصادی و اجتماعی هر کشور باید تعیین کننده الگوی آموزش های فنی و حرفه ای آن کشور باشد.

به گزارش بولتن نیوز، از آنجا که کاراریی و اثر بخشی دوره های کاردانی به میزان جذب فارغ التحصیلان در بازار کار، ایجاد اشتغال و کیفیت ارایه خدمت و محیط کار وابسته است، کارکردهای دوره کاردانی از اساس باید معطوف به بازار کار باشد. از طرفی جهت گیری و نگرش جامعه معطوف به تحصیل در دوره های بالاتر آموزش عالی است و بحث اشتغال فارغ التحصیلان این دوره تحصیلی و مهارت هایی که منجر به چنین اشتغالی می گردد مورد بی مهری قرار گرفته است. در طی چند دهه گذشته، سیاستمداران و برنامه ریزان آموزشی ساز و کارهای جدیدی را برای بالابردن کارآیی و اثر بخشی آموزش های دوره کاردانی، طراحی و به اجرا در آورده اند.

از این رو دانشگاه فنی و حرفه ای مسئولیت یافت تا فضا را برای بالابردن کارآیی و اثر بخشی دوره های کاردانی آماده نموده و زمینه های خلاقیت و نوآوری، کارآفرینی و توسعه مهارت هایی که منجر به اشتغال می شود را فراهم آورد. بنابراین ابعاد دانشگاه فنی و حرفه ای با رویکرد جدید مطرح گردیده است که از طریق یک برنامه بلند مدت به تبیین این ابعاد و تحقیق آن پرداخته می شود. این دانشگاه ماموریت دارد، آموزش های فنی و حرفه ای را در سطح شغلی میانی و بالای مهارت مورد نیاز بازار کار ارائه دهد و نسل جوان کشور را به سوی آموزش های عالی فنی و حرفه ای سوق خواهد داد و مسئولیت توسعه نیروی کار را در حوزه حرف و مشاغل میانی مهارت با هماهنگی دیگر ذی نفعان آموزشی در سطح کشور خواهد داشت.

عمده ماموریت این دانشگاه معطوف به اجرای دوره هایی است که بخش خصوصی به آن ها نمی پردازد و نقش زیر بنایی برای صنعت، خدمات و کشاورزی کشور خواهد داشت.

دانشگاه فنی و حرفه ای در افق چشم انداز، دانشگاهی توانمند و زمینه تربیت نیروی انسانی ماهر، شایسته و متناسب با جامعه دانش بنیان، پیشرفته، صنعتی و در رده جهانی شناخته خواهد شد.

فارغ التحصیلان این دانشگاه به عنوان سرمایه انسانی نیروی کار کشور در سطح میانی و بالای مهارت، از تشخص بین المللی در حوزه فنی و حرفه ای عام برخوردارند. همچنین دارای اهداف والا و اساسی به شرح زیر هستند:

1. افزایش شایستگی های حرفه ای نیروی انسانی کشور و اصلاح هرم شغلی

2. افزایش کارایی خارجی و اثر بخشی آموزش های فنی و حرفه ای و کاهش نرخ ضایعات

3. ایجاد زمینه های اشتغال مولد و بالا بردن نرخ بهره وری نیروی انسانی

4. پاسخگویی به نیازهای صنایع در حوزه های مهارتی و فناوری در سطح آموزش عالی

5. گسترش آموزش های کار آفرینی به منظور افزایش اشتغال مولد و کاهش بیکاری

6. افزایش شایستگی های مدیریتی و پشتیبانی برای اداره و راه اندازی محیط های کسب و کار

7. ایجاد جاذبه های لازم برای افزایش سهم دانشجویان رشته های فنی و حرفه ای

8. ارتقای فرهنگ کار و تلاش در کشور از طریق ارائه آموزش های فنی و حرفه ای با کیفیت

9. ارتقای جایگاه و منزلت اجتماعی آموزش های فنی و حرفه ای

10. بالابردن نرخ پوشش تحصیلی واقعی در دوره های کاردانی و دوره متوسطه فنی و حرفه ای

11. بومی سازی و توسعه آموزش های فنی و حرفه ای حسب آمایش سرزمین

انتهای پیام/