به گزارش فارس، مستندات جدیدی درباره واقغه 11 سپتامبر که از تحقیقات و گزارشهای مستحکم و منطقی به دست آمدهاند، علیرغم آنکه از لحاظ زاویه دید با یکدیگر تفاوتهای زیادی داشتهاند، همگی در یک نقطه مشترکند و آن اینکه تبیینهای رسمی ارئهشده از سوی دولت آمریکا درباره این واقعه، درست نبودهاند. «کورت ساننفیلد»، فیلمبردار اصلی دولت آمریکا در حادثه 11 سپتامبر و مدیر بخش رسانهای «سازمان مدیریت در شرایط اضطرار» آمریکا (که از سازمانهای تابعه آژانس امنیت ملّی آمریکا است) یکی از مهمترین کسانی بوده است که به واسطه منصبش و همچنین به واسطه فیلمهای منتشرنشدهای که از این حادثه در اختیار دارد، یکی از مهمترین ردکنندگان گزارشهای رسمی آمریکا در این خصوص بوده است. «ساننفیلد» به خاطر تهدیدهای آمریکا به همراه خانوادهاش پناهنده آرژانتین شده است و دو سال پیش (آگوست 2010 مصادف با شهریور 89) دولت آمریکا خواهان استرداد وی به آمریکا شد، اما آرژانیتین با این درخواست موافقت نکرد. در بخش اول این گزارش که بر اساس مصاحبه او با پایگاه خبری «ولتایرنتورک» قرار داشت، ساننفیلد از تلاش دولت آمریکا برای حذف او از جریانات 11 سپتامبر گفت و به تهدیداتی اشاره کرد که مقامات آمریکا پس از آگاه شدن از مدارک این فیلمبردار متوجه او کرده بودند. در این قسمت که ادامه مصاحبه وی با پایگاه خبری مذکور است، ساننفیلد درباره موارد مشکوکی که هنگام فیلمبرداری از ساختمانهای فروریخته شاهد آن بوده است سخن میگوید. با هم ادامه این گزارش را میخوانیم ... «ساننفیلد» درباره موارد مشکوکی که در حادثه 11 سپتامبر دیده بود میگوید: «برای من خیلی عجیب بود که قبل از آنکه هواپیمای دوم به برج جنوبی برخورد کند و در حالی که رسانهها هنوز گزارش میدادند که هواپیمایی کوچک به برج شمالی برخورد کرده است، ما به نیویورک اعزام شدیم ـ با توجه به اینکه حادثه اول آنقدر بزرگ نبود که «سازمان مدیریت در شرایط بحران» بخواهد وارد عمل شود.» وی میافزاید: «سازمان ما ظرف چند دقیقه بسیج شد؛ در حالی که اعزام ما به محل طوفان کاترینا که قبل از آن بارها درباره آن هشدار داده شده بود، ده روز طول کشید. برای من خیلی عجیب بود که ورود تمام دوربینها به منطقه صفر ممنوع اعلام شد، تمام آن منطقه صحنه جرم نام گرفت و در همین حال تمام شواهد این منطقه جرم به سرعت پاک و زایل شد.» «وقتی فهمیدم که یک روز پیش از حملات یعنی در 10 سپتامبر، "سازمان مدیریت در شرایط بحران" و چند سازمان دولتی دیگر به قرارگاهشان در مرکز فرماندهی Pier 92 فرستاده شده بودند، برایم خیلی عجیب بود.» ساننفیلد می گوید دولت آمریکا در گزارشهای رسمی که ارائه میکند از مردم میخواهد باور کنند که هیچکدام از چهار جعبه سیاه هواپیماهای اصابت کننده به برج دو قلو که هرگز قابل تخریب نیستند، بخار شده و هرگز پیدا نشدهاند؛ این در حالی است که ساننفیلد میگوید فیلمهایی از چرخهای عقب هواپیما، صندلیها، بخشهایی از دماغه و یکی از توربینهای جت به هیچ عنوان تبخیر نشدهاند. قسمتهای هواپیمای برخورد کرده به برجها داخل کانتینر هستند اگر گزارشهای رسمی آمریکا را باور کنیم، توربین هواپیمای جت برخورد کننده به برجها سالم ماند، اما جعبه سیاه آن تبخیر شد ساننفیلد درباره حادثه ساختمان شماره 7 (ساختمانی در کنار برجهای دو قلو که پس از ریختن این برجها در 11 سپتامبر به ناگهان فرو ریخت) به نظریه «تخریب مهندسیشده» معتقد است؛ وی در این خصوص میگوید: «من ویدیوئی در اختیار دارم که نشان میدهد تل سنگها و آجرهای ناشی از تخریب این ساختمان تا چه اندازه ریز بودند و اینکه چگونه ساختمانهای دو طرف آن در هنگام سقوط ساختمان شماره 7، دستنخورده باقی مانده بودند [در شرایطی که انفجاری از داخل ساختمان صورت گرفته باشد این حالت اتفاق میافتد].» ساختمان شماره هفت تجارت جهانی ساننفیلد در کنار خرابههای برجهای جهانی درباره نظریه تخریب مهندسیشده که گروهی از مهندسان و معماران آمریکا بر اساس آن گزارشهای رسمی آمریکا را زیر سوال بردهاند در قسمتهای بعد بیشتر سخن خواهیم گفت، اما در اینجا نیز به آن اشاره مختصری خواهیم کرد تا مفهوم گفتار ساننفیلد مشخصتر شود. محققان درباره فروپاشی ساختمان شماره 7 تجارت جهانی به تخریب کنترلشده معتقدند مهندسان و معمارانی که فیلمها و صحنههای انفجار ساختمان شماره 7 تجارت جهانی را بررسی کردهاند درباره سقوط ناگهانی این ساختمان میگویند به هیچ عنوان امکان ندارد ساختمانی که در آن بمبی از درون منفجر نشده باشد، این طور به صورت عمودی سقوط کند و به هیچکدام از ساختمانهای مجاور اصابت میگویند. بعد از فروپاشی ساختمان شماره 7، ساختمان کناری آن، که تصویر آن را میبینید، تنها در صورتی سالم باقی میماند که بمبی از درون ساختمان 7 را منفجر کرده بود. آنها بر اساس شبیهسازی از فروریختن ساختمانهایی که به دلایلی غیر از انفجار بمبی در داخل فرو میریزند نشان دادهاند فروریختن این ساختمان را با دلیلی غیر از انفجار بمبی در داخل آن نمیتوان توجیه کرد. این محققان استدلال میکنند تخریب مهندسی شده (تخریب با بمب) ، ساختارهای فولادی عمودی را تخریب میکند و در همان حال از تمایل آن ساختارها برای واژگون شدن روی ساختمانها و املاک مجاور جلوگیری میکند. در چنین تخریبی، انفجار ناگهانی مواد منفجره که به طور دقیق زمانبندی شده است، باعث در هم شکستن اسکلت فولادی ساختمان میشود. خرابههای ساختمان شماره 7 بیشتر تخریبهای کنترلشده ساختمان را از درون منفجرمیکنند که بر اثر آن خاکریزههای ناشی از انفجار، به سمت مرکز حرکت میکنند و تل منظمی از خرابههای ساختمان که روی هم آوار میشود را پدید میآورند. در ساختمانهای بلند، این فرایند بدین گونه انجام میشود که اول ساختارهای [فولادی] داخلی ساختمان و پس از آن ساختارهای بیرونی در هم میشکنند. به همین علت، در این ساختمانها، نمایی که از خرابههای ساختمان پدید میآید اینطور است که تکههای مربوط به دیوارهای بخشهای بیرونیتر ساختمان، روی آوارها و خرابههای بخشهای دیگر در زیر قرار میگیرند. از جمله دیگر موارد شبهه انگیز واقعه 11 سپتامبر آن بود که مدیر ساختمان شماره هفت، از مدتها قبل از این واقعه به انفجار آن اشاره کرده بود. فرود عمودی ساختمان شماره 7 (که تصاویر تلویزیونی آن را ثبت کردهاند) و تل منظم خرابهها که درآنها تکههای دیوارهای بیرونی دقیقا در بالا قرار گرفتهاند، دقیقا همان چیزی است که در تخریبهای کنترلشده و با مهندسیهای دقیق انجام میشود. «هیچ هواپیمایی به این ساختمان اصابت نکرده بود و در هنگام سقوط آن تنها آسیبهای جزئی به این ساختمان وارد شده بود و تنها در دو طبقه آن چند آتشسوزی کوچک راه افتاده بود. به هیچ عنوان احتمال ندارد این ساختمان به آن گونه که دیدیم ناگهان از داخل منفجر شود.» ساننفیلد میگوید، علیرغم این، رسانههای جریان اصلی آمریکا اشارهای به فرو ریختن این ساختمان نکردند و هیئت تحقیق 11 سپتامبر نیز به طرز مشکوکی از آن چشم پوشید. ادامه دارد...