گروه اقتصادی، در حالی که بخش معدن کشور با پروژه‌های نیمه‌تمام، نیاز به سرمایه‌گذاری و مشکلات تولید روبه‌روست، انتصاب‌های تازه در شرکت‌های معدنی، پرسش‌هایی درباره مناسبات مدیریتی وزارت صمت ایجاد کرده است.
به گزارش بولتن‌نیوز،امیرعلی طاهرزاده به مدیرعاملی صبانور منصوب شده و یونس الستی نیز با حکم محمدمسعود سمیعی‌نژاد، رئیس هیئت عامل ایمیدرو، مدیریت شرکت راهبرد معادن و صنایع شمال‌غرب ایران را بر عهده گرفته است.
مستندات حکم الستی و سکوت معنادار وزارتخانه
تصویر حکم انتصاب یونس الستی (به تاریخ ۱۴۰۳/۰۸/۲۰) نشان می‌دهد که این انتصاب مستنداً به مصوبه مجمع عمومی عادی مورخ ۱۴۰۳/۰۸/۱۹ شرکت راهبرد معادن و صنایع شمال غرب ایران و بر اساس اختیارات قانونی، توسط رئیس هیئت عامل ایمیدرو صادر شده است. در این حکم، از الستی خواسته شده تا در چارچوب سیاست‌های سازمان و مقررات مربوطه وظیفه خود را انجام دهد.
با این حال، در روزهای اخیر اخباری مبنی بر نفوذ و اداره وزارتخانه صمت توسط چند نفر (حلقه‌ای موسوم به "پیرمردها" شامل حسینی، جعفری، سرقینی و الستی) در رسانه‌ها و افکار عمومی منتشر شده است. نکته قابل تامل اینجاست که تاکنون هیچ تکذیبیه‌ای از سوی هیچ‌کس؛ نه وزیر صمت و نه اطرافیان او، درباره این ادعاها منتشر نشده است. این سکوت، پرسش مهمی را بی‌پاسخ گذاشته است: آیا وزارتخانه‌ای که بخش اعظم بار تولید و صنعت کشور بر دوش آن است، واقعاً توسط این افراد و خارج از چارچوب رسمی اداره می‌شود؟
بازی قدرت در ایمیدرو؛ فشار برای استعفای سمیعی‌نژاد
بررسی‌ها و اطلاعات رسیده نشان می‌دهد که انتصاب طاهرزاده (از تیم جعفری) به صبانور، صرفاً یک تغییر ساده نبوده است. به نظر می‌رسد سیدعباس حسینی با تیم شدن با جعفری و با استفاده از انتصاب طاهرزاده، فشارها را بر سمیعی‌نژاد افزایش داده است. گمانه‌زنی‌ها حاکی از آن است که حسینی به دنبال تصرف آرام‌آرام ایمیدرو است و به زودی سمیعی‌نژاد را کنار زده و خود صاحب پست مدیریت ارشد این سازمان خواهد شد.
تکرار تجربه اسماعیلی؛ معاونین وزیر ستاد را ترک می‌کنند
در چنین مجموعه‌ای، ترکیب سهامداران، آورده شرکا، پروژه‌های واگذارشده و اختیارات مدیرعامل باید شفاف باشد. آیا مدیران این شرکت‌ها بر اساس سابقه موفق در توسعه تولید انتخاب شده‌اند یا مناسبات مدیریتی در انتصاب آنان نقش داشته است؟
ماجرا به صبانور و ایمیدرو ختم نمی‌شود. پست جدید منصور الستی در شرکت ملی مس نیز این پرسش را ایجاد کرده است که آیا تجربه اسماعیلی (یکی از معاونین وزیر در شرکت صبانور) تکرار خواهد شد؟ چنین به نظر می‌رسد که معاونین وزیر به این فهم رسیده‌اند که حضور در "ستاد" وزارتخانه بی‌فایده است؛ لذا با ثبت‌نام در شرکت‌ها و با استفاده از نفوذ خود، در حال تصرف شرکت‌های زیرمجموعه هستند.
نام حسینی و جعفری پیش‌تر نیز در گزارش‌های رسانه‌ای درباره مناسبات مدیریتی وزارت صمت و ایمیدرو مطرح شده بود. اکنون با جابه‌جایی‌های جدید، ضرورت روشن‌شدن نقش واقعی اشخاص در فرآیند انتصاب‌ها افزایش یافته است. آیا تصمیم‌ها در مراجع قانونی و بر اساس ارزیابی تخصصی گرفته می‌شوند یا توافق‌های غیررسمی نیز در تعیین مدیران نقش دارند؟ تا امروز سند مستقلی که اداره وزارتخانه توسط این اشخاص یا برنامه مشخصی برای کنارزدن رئیس ایمیدرو را اثبات کند، ارائه نشده است؛ اما وزیر صمت مسئول روشن‌کردن سازوکار تصمیم‌گیری در مجموعه تحت مدیریت خود است.
آقای اتابک! پاسخ مشخص بدهید
وزیر صمت باید درباره چهار موضوع توضیح دهد:
۱. معیار و مرجع تصمیم‌گیری برای انتصاب‌های اخیر در صبانور و شرکت راهبرد معادن و صنایع شمال‌غرب ایران چه بوده است؟
۲. آیا مدیران منصوب‌شده مسئولیت هم‌زمان دولتی یا شرکتی دارند و تعارض منافع احتمالی آنان بررسی شده است؟
۳. شرکت تازه‌تأسیس معدنی چه میزان سرمایه، دارایی، مجوز یا پروژه در اختیار گرفته و مسئولیت نظارت بر آن با کدام مرجع است؟
۴. چرا در قبال اخبار منتشر شده درباره "اداره وزارتخانه توسط حلقه‌ای خاص" و جنگ قدرت درون ایمیدرو، هیچ موضع‌گیری یا تکذیبیه‌ای از سوی وزارتخانه صورت نگرفته است؟
صندلی‌های مدیریتی شرکت‌های معدنی محل آزمون روابط اداری نیستند؛ تصمیم درباره آنها مستقیماً بر دارایی شرکت‌ها، سرمایه سهامداران و ظرفیت تولید کشور اثر می‌گذارد. وزارت صمت باید روشن کند در انتصاب‌های اخیر، تخصص و عملکرد تعیین‌کننده بوده یا عوامل دیگری نیز نقش داشته‌اند.
پرسش اصلی همچنان بی‌پاسخ است: وزارت صمت را چه کسی اداره می‌کند و چه کسی مسئول تصمیم‌های مدیریتی آن است؟
بولتن‌نیوز پاسخ مستند وزارت صمت، ایمیدرو و اشخاص نام‌برده را منتشر خواهد کرد.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com