گروه اقتصادی: بانک تجارت در شش ماه نخست سال ۱۴۰۵ درآمد بیشتری به دست آورده، اما هزینه بیشتری روی دست بانک گذاشته، سود ناخالص خود را تقریباً نصف کرده و هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول را به حدود شش برابر رسانده است. نسبت کفایت سرمایه نیز کاهش یافته و درآمد کارمزد شتاب عقب نشسته است. این کارنامه یک مطالبه جدی ایجاد می‌کند: وقتی حاصل فعالیت بیشتر، افزایش هزینه و کاهش توان سودسازی است، ادامه همین روش مدیریت چه کمکی به سیاست پولی کشورمان و حفظ ارزش ریال می‌کند؟
به گزارش بولتن‌نیوز، صورت‌های مالی بانک تجارت نشان می‌دهد افزایش درآمد، لزوماً به معنای بهتر اداره شدن بانک نیست. مدیران این بانک در شش ماه نخست سال جاری با وجود رشد قابل‌توجه درآمد، نتوانسته‌اند مانع کاهش شدید سود ناخالص شوند.
درآمد عملیاتی بانک از حدود ۶۱ هزار میلیارد تومان به ۸۹ هزار میلیارد تومان رسیده، اما هزینه سود سپرده‌ها از حدود ۴۹ هزار میلیارد تومان به نزدیک ۸۳ هزار میلیارد تومان افزایش یافته است.
یعنی بانک برای کسب درآمد بیشتر، با هزینه‌ای به‌مراتب سنگین‌تر روبه‌رو شده است.
نتیجه نیز روشن است: سود ناخالص از ۱۱ هزار و ۶۲۹ میلیارد تومان به ۶ هزار و ۲۷۲ میلیارد تومان سقوط کرده؛ نزدیک به ۴۶ درصد کاهش.
پول مردم را گران‌تر می‌گیرید، سود اصلی را کمتر می‌کنید!
هزینه سود سپرده‌ها اکنون معادل حدود ۹۳ درصد درآمد عملیاتی بانک است؛ نسبتی که در دوره مشابه گذشته حدود ۸۱ درصد بود.
این نسبت به‌تنهایی حکم زیان‌ده بودن بانک را صادر نمی‌کند، اما یک واقعیت را آشکار می‌سازد: هزینه تأمین پول، سهم بسیار بیشتری از درآمد بانک را می‌بلعد.
بانک تجارت باید روشن کند با چنین روندی، چه منابعی برای تقویت فعالیت اصلی، حمایت از تولید و افزایش توان مالی خود باقی می‌گذارد.
نزدیک به ۱۸ هزار میلیارد تومان هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول؛ نتیجه این تسهیلات کجاست؟
هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول بانک از حدود ۳ هزار میلیارد تومان به نزدیک ۱۸ هزار میلیارد تومان رسیده است.
این رقم به معنای گم‌شدن پول یا سوخت قطعی مطالبات نیست؛ اما نشان می‌دهد هزینه شناسایی خطر وصول‌نشدن مطالبات به‌شدت افزایش یافته است.
مدیران بانک باید توضیح دهند چرا هزینه این بخش چنین جهشی داشته، چه اقدام مشخصی برای وصول مطالبات انجام داده‌اند و چگونه می‌خواهند مانع تکرار آن شوند.
سود خالص را نشان می‌دهید؛ افت سود اصلی را چه می‌کنید؟
با وجود این وضعیت، بانک تجارت رشد سود خالص را گزارش کرده است.
اما وقتی سود ناخالص تقریباً نصف می‌شود و در همان زمان سرفصل سایر درآمدها و هزینه‌های عملیاتی جهش می‌کند، انتشار رقم نهایی سود بدون روشن‌کردن منشأ آن کافی نیست.
سود حاصل از فعالیت پایدار بانکی با سودی که به اقلام خاص حسابداری وابسته باشد، برای آینده بانک یک معنا ندارد.
مدیریت بانک تجارت باید ترکیب این درآمدها را به‌گونه‌ای توضیح دهد که سهامداران بدانند چه میزان از سود گزارش‌شده در دوره‌های بعد نیز قابل تکرار است.
شتاب عقب نشست، حاشیه سرمایه هم کوچک‌تر شد
درآمد کارمزد طرح شتاب حدود ۲۷ درصد کاهش یافته و نسبت کفایت سرمایه بانک از ۱۰٫۰۸ درصد به ۹٫۰۶ درصد رسیده است.
کفایت سرمایه هنوز بالاتر از حداقل هشت‌درصدی مندرج در گزارش مالی است، اما فاصله بانک با این حداقل کمتر شده است.
وقتی این دو شاخص را کنار افت سود ناخالص و جهش هزینه مطالبات قرار می‌دهیم، دیگر نمی‌توان کارنامه بانک را فقط با رشد درآمد و سود خالص معرفی کرد.
دفاع از ریال با بانکداری پرهزینه سازگار نیست
بانک‌ها قرار است منابع مردم را به فعالیت مولد برسانند، هزینه تأمین مالی را مدیریت کنند و از افزایش فشار بر شبکه پولی جلوگیری کنند.
بانکی که هزینه جذب منابعش با سرعت بیشتری از درآمد رشد می‌کند، مطالبات پرریسک‌تری در حساب‌هایش منعکس می‌شود و حاشیه سرمایه‌اش کاهش می‌یابد، باید نشان دهد برای اصلاح این روند چه برنامه عملی دارد.
آقایان مدیر بانک تجارت! اگر حاصل بیشتر کار کردن، بزرگ‌تر شدن هزینه‌ها و کوچک‌تر شدن سود اصلی است، توقف این روش مدیریت و اصلاح آن، بیشتر از ادامه همین مسیر به نفع سیاست پولی کشورمان خواهد بود.
ارزش ریال با نمایش اعداد بزرگ در صورت‌های مالی تقویت نمی‌شود. حفظ ارزش پول ملی به بانک‌هایی نیاز دارد که منابع را درست تخصیص دهند، مطالبات را وصول کنند، هزینه‌ها را مهار کنند و به‌جای اتکا به درآمدهای غیرتکرارشونده، سود واقعی و پایدار بسازند.
بانک تجارت باید پاسخ دهد: این حجم از گردش پول، هزینه و تسهیلات، در نهایت چه چیزی به توان بانک و اقتصاد کشورمان اضافه کرده است؟
بولتن‌نیوز آماده انتشار پاسخ مستند مدیران بانک تجارت به این ارقام و پرسش‌هاست.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com