به گزارش بولتن نیوز، بر اساس تصاویر و گزارش‌های منتشرشده از کرانه باختری، صبح امروز گروهی از شهرک‌نشینان اسرائیلی به منطقه «ماعین» در جنوب استان الخلیل یورش بردند و شمار قابل توجهی از گوسفندان متعلق به روستاییان فلسطینی را به سرقت بردند. تعداد دام‌های ربوده‌شده بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ رأس گزارش شده است.
همزمان در روستای «کفر مالک» در شرق رام‌الله نیز گزارش‌هایی از حمله شهرک‌نشینان به گله‌های دام و کشتار ده‌ها گوسفند با استفاده از چاقو منتشر شده است.
اما آنچه این حوادث را هولناک‌تر می‌کند، هدف قرار گرفتن مستقیم وسیله امرار معاش خانواده‌هایی است که زندگی آنان به دامداری و کشاورزی وابسته است.
برای یک خانواده روستایی فلسطینی، گوسفند تنها یک دارایی نیست؛ سرمایه زندگی، منبع درآمد، شیر و غذای فرزندان و حاصل سال‌ها تلاش است. ربودن یا کشتن این دام‌ها می‌تواند خانواده‌ای را از ابتدایی‌ترین امکانات معیشتی محروم کند.
گزارش‌های منتشرشده همچنین از حضور و حمایت نظامیان اسرائیلی در جریان حملات شهرک‌نشینان حکایت دارد؛ موضوعی که در صورت تأیید جزئیات آن، پرسش‌های جدی درباره مسئولیت نیروهای نظامی در جلوگیری از تعرض به غیرنظامیان ایجاد می‌کند.
وقتی حتی گوسفندان یک روستایی نیز از تیغ خشونت در امان نیستند، دیگر نمی‌توان این اقدامات را صرفاً اختلافی محلی بر سر زمین یا چراگاه توصیف کرد.
حمله به دام‌ها و نابودی منابع درآمد روستاییان، علاوه بر خسارت اقتصادی، می‌تواند به افزایش فشار برای ترک زمین‌های کشاورزی و مناطق روستایی منجر شود؛ مسئله‌ای که در بررسی روند گسترش شهرک‌سازی در کرانه باختری اهمیت ویژه‌ای دارد.
اکنون پرسش اساسی این است که نهادهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر در برابر چنین گزارش‌هایی چه مسئولیتی دارند؟ آیا حمایت از غیرنظامیان تنها به محکومیت‌های لفظی محدود خواهد ماند یا سازوکاری مؤثر برای جلوگیری از تکرار حملات و جبران خسارت قربانیان وجود خواهد داشت؟
سخن آخر اینکه خشونت علیه فلسطینیان تنها با گلوله و تخریب خانه‌ها صورت نمی‌گیرد؛ گاهی با ربودن یک گله و نابودکردن حاصل عمر یک خانواده، همان هدف دنبال می‌شود: گرفتن امنیت، معیشت و امکان ادامه زندگی از مردمی که می‌خواهند در سرزمین خود باقی بمانند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com