وقتی مبارکه پای تعهد خود ایستاد و فولاد خوزستان هنوز پاسخ‌گو نیست

گروه اقتصادی سؤال افکار عمومی روشن است: چرا پروژه‌ای که در قلب استان خوزستان در حال ساخت است و می‌تواند برای جوانان همین استان اشتغال ایجاد کند، نباید در اولویت حمایت یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های فولادی خوزستان قرار گیرد؟

به گزارش بولتن نیوز ،پروژه فولادسازی مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک در حالی یکی از طرح‌های مهم صنعتی استان خوزستان و از پروژه‌های دارای ظرفیت ایجاد اشتغال و توسعه زنجیره فولاد کشور به شمار می‌رود که در ماه‌های اخیر، پیگیری‌های جدی سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) برای تعیین تکلیف تعهدات مالی سهامداران، مسیر تازه‌ای را پیش روی این پروژه قرار داده است.

در این میان، عملکرد فولاد مبارکه در ایفای تعهدات مالی خود نسبت به فولاد زاگرس اندیمشک را می‌توان نمونه‌ای از مسئولیت‌پذیری یک سهامدار بزرگ صنعتی در قبال یک پروژه ملی دانست؛ رویکردی که با مدیریت مهندس سعید زرندی و پیگیری‌های مهندس سجاد طهماسبی، معاون سرمایه‌گذاری و راهبری شرکت‌های فولاد مبارکه، زمینه را برای تعیین تکلیف تعهدات این سهامدار فراهم کرده است.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده از سوی مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک، با پرداخت کامل حق‌السهم فولاد مبارکه، بدهی این سهامدار ۲۵ درصدی بابت تعهدات مالی پروژه به صفر رسیده است؛ اتفاقی که در سابقه مالی این شرکت، یک نقطه عطف محسوب می‌شود و نشان می‌دهد، با نقش آفرینی مهندس سعید زرندی، سهامداری در یک پروژه صنعتی تنها به حضور در ترکیب سهامداران محدود نیست، بلکه ایفای به‌موقع تعهدات مالی نیز بخش جدایی‌ناپذیر آن است.

سمیعی‌نژاد؛ پیگیری یک پروژه فراتر از مرزهای یک شرکت

در این میان، نقش دکتر محمدمسعود سمیعی‌نژاد، رئیس هیئت عامل ایمیدرو در به جریان انداختن فرآیند تأمین مالی فولاد زاگرس اندیمشک قابل توجه است.

در نشست برگزارشده در سازمان ایمیدرو، سمیعی‌نژاد با تأکید بر ضرورت پرداخت حق‌السهم سهامداران، تصریح کرد که مدیران عامل شرکت‌ها موظف به انجام تعهدات مجموعه تحت مدیریت خود هستند و حتی تعهداتی که در دوره مدیران پیشین ایجاد شده باشد، باید از سوی مدیران فعلی نیز مورد توجه قرار گیرد.

وی همچنین خواستار آن شد که تمامی سهامداران در مهلت تعیین‌شده حق‌السهم خود را پرداخت کنند تا پس از تعیین تکلیف منابع مالی، تمرکز بر عملیات فنی و مهندسی و تکمیل پروژه قرار گیرد.

این رویکرد، در واقع دفاع از یک پروژه متعلق به یک شرکت خاص نیست؛ بلکه حمایت از طرحی است که تکمیل آن می‌تواند ظرفیت جدیدی به صنعت فولاد کشور اضافه کرده و برای شمال استان خوزستان آثار اقتصادی و اشتغال‌زایی قابل توجهی به همراه داشته باشد.

در کنار رئیس هیئت عامل ایمیدرو، مهندس حسین افشاری، قائم‌مقام ایمیدرو نیز با پیگیری موضوعات مرتبط با این پروژه، در مسیر رفع موانع و حمایت از ادامه فعالیت فولاد زاگرس نقش مهمی ایفا کرده است؛ رویکردی که نشان می‌دهد دستگاه متولی توسعه معادن و صنایع معدنی کشور، تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام را به عنوان بخشی از مأموریت توسعه‌ای خود دنبال می‌کند.

یک مطالبه روشن از سهامدار خوزستانی

اما در مقابل این رویکرد، وضعیت یکی از سهامداران اصلی فولاد زاگرس اندیمشک، یعنی گروه توسعه فراگیر فولاد خوزستان، نیازمند توجه و پاسخ روشن است.

گروه توسعه فراگیر فولاد خوزستان با سهم ۲۵ درصدی، یکی از سهامداران اصلی فولاد زاگرس اندیمشک است. این در حالی است که پروژه فولاد زاگرس در استان خوزستان و در شهرستان اندیمشک در حال اجراست؛ استانی که خود فولاد خوزستان یکی از مهم‌ترین قطب‌های صنعتی آن محسوب می‌شود.

بنابراین انتظار از فولاد خوزستان و شرکت زیرمجموعه آن، صرفاً یک انتظار سهامداری نیست؛ بلکه موضوع از منظر مسئولیت توسعه‌ای یک بنگاه بزرگ صنعتی در قبال استان محل فعالیت خود نیز قابل بررسی است.

وقتی یک پروژه صنعتی در خوزستان با سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ فولادی کشور در حال ساخت است، منطقی است که سهامدار خوزستانی آن بیش از دیگران نسبت به سرنوشت پروژه حساس باشد. از این منظر، عدم ایفای کامل تعهدات مالی، در صورت استمرار، با انتظار افکار عمومی، فعالان اقتصادی و جامعه محلی از یک مجموعه بزرگ صنعتی همخوانی ندارد.

سؤال افکار عمومی روشن است: چرا پروژه‌ای که در قلب استان خوزستان در حال ساخت است و می‌تواند برای جوانان همین استان اشتغال ایجاد کند، نباید در اولویت حمایت یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های فولادی خوزستان قرار گیرد؟

این پرسش، مطالبه‌ای رسانه‌ای برای شفاف‌سازی است؛ نه صرفاً یک اختلاف حساب میان دو شرکت.

فولاد مبارکه؛ نمونه‌ای از مسئولیت‌پذیری سهامدار

در چنین شرایطی، عملکرد فولاد مبارکه در زمان مدیریت سعید زرندی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

این شرکت به عنوان یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های فولادی کشور، با ایفای تعهدات خود در قبال فولاد زاگرس، نشان داده است که می‌توان میان مدیریت اقتصادی بنگاه، تعهد سهامداری و حمایت از طرح‌های توسعه‌ای کشور توازن ایجاد کرد.

این رویکرد با سیاست‌های اعلام‌شده مدیریت فولاد مبارکه نیز هم‌راستا است؛ به‌طوری‌که در اظهارات اخیر مدیران این گروه، بر ادامه سرمایه‌گذاری و جلوگیری از توقف پروژه‌های توسعه‌ای تأکید شده است.

در همین چارچوب، نقش سجاد طهماسبی در حوزه سرمایه‌گذاری و راهبری شرکت‌های گروه فولاد مبارکه نیز قابل توجه است؛ حوزه‌ای که مستقیماً با تصمیم‌گیری درباره سرمایه‌گذاری‌ها و راهبری شرکت‌های تابعه و سرمایه‌پذیر ارتباط دارد.

زاگرس؛ پروژه‌ای برای خوزستان و صنعت فولاد ایران

فولاد زاگرس اندیمشک برای تولید ۴۰۰ هزار تن بیلت در سال طراحی شده و امکان توسعه ظرفیت آن تا ۸۰۰ هزار تن نیز پیش‌بینی شده است. گزارش‌های منتشرشده درباره پروژه، پیشرفت فیزیکی آن را 75 درصد اعلام کرده‌اند و تأمین منابع مالی را یکی از الزامات اصلی برای عبور از مراحل تکمیل و راه‌اندازی دانسته‌اند.

از همین رو، هر ریال تأمین مالی به‌موقع می‌تواند به معنای فعال ماندن یک جبهه کاری، حفظ اشتغال، پرداخت به پیمانکاران، خرید تجهیزات و نزدیک‌تر شدن پروژه به مرحله بهره‌برداری باشد. در چنین شرایطی، ایفای تعهدات سهامداران نباید به یک موضوع فرعی تبدیل شود.

سهامداری در پروژه‌ای مانند فولاد زاگرس، علاوه بر برخورداری از منافع آتی سرمایه‌گذاری، مسئولیت‌هایی نیز به همراه دارد؛ به‌ویژه زمانی که پروژه در استانی قرار گرفته که یکی از قطب‌های اصلی فولاد کشور است.

اکنون نوبت فولاد خوزستان است

اکنون که با پیگیری‌های ایمیدرو و اقدامات سهامداران، بخش مهمی از مسیر تأمین مالی پروژه در حال تعیین تکلیف است، انتظار می‌رود مدیریت فولاد خوزستان و مدیران گروه توسعه فراگیر فولاد خوزستان نیز با همان جدیتی که از یک بنگاه بزرگ صنعتی انتظار می‌رود، نسبت به ایفای تعهدات خود اقدام کنند.

در واقع، مطالبه اصلی از فولاد خوزستان پیچیده نیست: اگر فولاد زاگرس پروژه‌ای ملی است، سهم هر سهامدار باید به‌موقع پرداخت شود؛ و اگر این پروژه متعلق به خوزستان است، انتظار از سهامدار خوزستانی آن بیش از دیگران خواهد بود.

عملکرد فولاد مبارکه در صفر کردن بدهی حق‌السهم خود، می‌تواند الگویی برای سایر سهامداران باشد؛ همان‌گونه که پیگیری‌های سمیعی‌نژاد و افشاری در ایمیدرو نشان داده است که پروژه‌های نیمه‌تمام را می‌توان با مطالبه‌گری، هماهنگی و الزام سهامداران به ایفای تعهدات دوباره در مسیر توسعه قرار داد.

اکنون توپ در زمین فولاد خوزستان و گروه توسعه فراگیر فولاد خوزستان است. خوزستان برای توسعه صنعتی خود به پروژه‌های نیمه‌تمام بیشتر نیاز ندارد؛ به پروژه‌های تکمیل‌شده، کارخانه‌های فعال و فرصت‌های شغلی واقعی نیاز دارد؛ و فولاد زاگرس اندیمشک می‌تواند یکی از همین پروژه‌ها باشد؛ به شرط آنکه همه سهامداران، به اندازه سهم خود، پای تعهدشان بایستند.