به گزارش بولتن نیوز، راهبرد فشار اقتصادی آمریکا علیه ایران، در نگاه جان میرشایمر، با یک مانع اساسی روبهروست: برای ایجاد انزوای اقتصادی مؤثر، واشنگتن باید شبکه گستردهای از بازیگران و شرکای تجاری ایران را با خود همراه کند؛ هدفی که تحقق کامل آن دشوار است.
میرشایمر پیشتر نیز در بررسی کارآمدی محاصرهها و انزوای اقتصادی استدلال کرده است که چنین ابزارهایی الزاماً به تسلیم کشور هدف منتهی نمیشوند؛ زیرا کشورها میتوانند با تغییر مسیر تجارت، جایگزینی منابع و سازگار کردن ساختار اقتصادی خود، بخشی از فشار را جذب کنند.
از این زاویه، تشدید محدودیتها علیه پروازها، مبادلات و شرکای اقتصادی ایران را میتوان نشانه تلاش واشنگتن برای بستن منافذ باقیمانده در شبکه ارتباطات اقتصادی تهران دانست؛ اما همین تلاش نشان میدهد اجرای یک انزوای اقتصادی کامل تا چه اندازه نیازمند همراهی کشورهای متعدد است.
پیام اصلی تحلیل میرشایمر روشن است: فشار اقتصادی میتواند برای ایران هزینه ایجاد کند، اما میان «افزایش هزینه» و «وادار کردن یک کشور به تسلیم سیاسی» فاصله قابلتوجهی وجود دارد.
به همین دلیل، پرسش مهم دیگر فقط میزان فشار آمریکا نیست؛ بلکه میزان توان ایران برای حفظ مسیرهای تجارت خارجی، گسترش شرکای اقتصادی و سازگاری با محدودیتهای جدید است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com