چین به کارزار فشار علیه ایران نپیوست؛ پیام پکن به واشنگتن از نگاه موسویان

 به گزارش بولتن نیوز، در شرایطی که واشنگتن در پی افزایش فشار اقتصادی و سیاسی بر ایران است، سیدحسین موسویان، عضو سابق تیم مذاکرات هسته‌ای، از گفت‌وگوی اخیر دونالد ترامپ و شی جین‌پینگ چنین برداشت کرده که پکن حاضر نشده در کارزار جدید فشار علیه تهران همراه آمریکا شود و در عین حال بر پایان جنگ، احترام به حاکمیت ایران و حرکت به سمت یک سازوکار امنیت جمعی در خلیج فارس تأکید کرده است.

پیام مهم از پکن؛ فشار حداکثری، همراه حداکثری پیدا نکرد

به روایت موسویان، نخستین و شاید مهم‌ترین نکته این گفت‌وگو، مخالفت چین با پیوستن به کارزار تازه تحریم‌های اقتصادی آمریکا علیه ایران است.

اگر این برداشت بازتاب دقیقی از موضع منتقل‌شده از سوی پکن باشد، معنای سیاسی آن روشن است: واشنگتن برای تبدیل فشار اقتصادی علیه ایران به یک اجماع میان قدرت‌های بزرگ، همچنان با مانع چین روبه‌روست.

هرمز؛ بازگشایی، اما با احترام به حاکمیت ایران

موسویان می‌گوید پکن در موضوع تنگه هرمز نیز صرفاً خواهان بازگشایی مسیر کشتیرانی نشده، بلکه این موضوع را در کنار احترام به حاکمیت سرزمینی ایران و عمان و احیای تفاهم اسلام‌آباد مطرح کرده است.

تفاهم اسلام‌آباد نیز بر توقف عملیات نظامی، احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی طرفین و حرکت به سمت مذاکره تأکید دارد.

پکن نسخه ادامه جنگ را نمی‌پذیرد

براساس برداشت موسویان، چین همچنین خواستار پایان جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و ایجاد سازوکاری برای «همکاری و امنیت جمعی» میان هشت کشور حوزه خلیج فارس شده است.

در کنار آن، پکن آمادگی خود را برای تسهیل مذاکرات میان ایران، آمریکا و کشورهای خلیج فارس اعلام کرده است؛ رویکردی که به جای تشدید فشار و گسترش درگیری، بر سازوکار سیاسی و منطقه‌ای تکیه دارد.

آنچه برای واشنگتن اهمیت دارد

جمع‌بندی موسویان از این گفت‌وگو این است که آمریکا اکنون با این واقعیت روبه‌روست که چین نه‌تنها قصد قطع روابط خود با تهران را ندارد، بلکه با حملات احتمالی بعدی آمریکا و اسرائیل علیه ایران نیز مخالفت خواهد کرد.

این برداشت با یک واقعیت گسترده‌تر نیز همخوان است: پکن در رقابت و اختلاف خود با واشنگتن، همچنان حاضر به قطع مناسبات اقتصادی با ایران نشده است. گزارش‌های اخیر نیز از مقاومت چین در برابر قطع روابط اقتصادی با تهران حکایت دارند.

در نتیجه، آنچه قرار بود به فشار فراگیر علیه ایران تبدیل شود، دست‌کم در سطح یکی از مهم‌ترین قدرت‌های اقتصادی جهان با همراهی روبه‌رو نشده است. پیام سیاسی این وضعیت برای تهران و واشنگتن یکسان نیست: ایران همچنان کانال ارتباطی مهمی با پکن دارد و آمریکا برای بین‌المللی‌کردن کامل سیاست فشار خود با محدودیت روبه‌روست.