افسر سابق ارتش بریتانیا: اقتصاد ۹۰ میلیون ایرانی را گروگان گرفتید؛ انتظار داشتید فقط تماشا کنند؟

گروه بین الملل یک افسر سابق ارتش بریتانیا با توصیف رویکرد دونالد ترامپ در تقابل با ایران به‌عنوان فاقد «استراتژی و تاکتیک»، از یک اشتباه محاسباتی بزرگ سخن می‌گوید: واشنگتن ظاهراً تصور می‌کرد می‌تواند ایران را زیر فشار اقتصادی و نظامی قرار دهد، بی‌آنکه تهران برگ‌های خود را وارد میدان کند؛ اما تنگه هرمز نشان داد معادله فقط با موشک و ناو نوشته نمی‌شود و بیمه، نفتکش‌ها و هزینه تجارت جهانی نیز بخشی از قدرت بازدارندگی این آبراه هستند.
محاسبه‌ای که از ابتدا یک جای آن می‌لنگید
به گزارش بولتن نیوز ،این نظامی سابق بریتانیایی معتقد است آمریکایی‌ها به شکل آشکاری برای پیامدهای رویارویی با ایران آماده نبودند و گویی تصور می‌کردند ایرانی‌ها در برابر فشارها «فقط می‌نشینند و وضعیت را می‌پذیرند».
او با اشاره به جمعیت حدود ۹۰ میلیونی ایران، سیاست فشار اقتصادی واشنگتن را به چالش کشید و تأکید کرد ایران کشوری است که در برنامه‌ریزی برای چنین شرایطی سابقه و مهارت دارد.
ترامپ یک طرف معادله را دید؛ ایران طرف دیگر را روی میز گذاشت
نقطه کلیدی سخنان این افسر سابق، جایی است که به تنگه هرمز می‌رسد.
واشنگتن می‌توانست توان نظامی خود را محاسبه کند؛ اما آیا هزینه اقتصادی ناامن‌شدن مسیر عبور نفتکش‌ها، افزایش ریسک کشتیرانی و جهش احتمالی هزینه بیمه را نیز محاسبه کرده بود؟
از نگاه این نظامی سابق بریتانیایی، پاسخ چندان امیدوارکننده نیست؛ او می‌گوید آمریکایی‌ها بدون یک نقشه جایگزین برای مدیریت وضعیت تنگه وارد این تقابل شدند.
«گزینه واقعی» هرمز شاید اصلاً شلیک نباشد
مهم‌ترین فراز این تحلیل همین‌جاست.
برای اثرگذاری تنگه هرمز لزوماً نباید هر نفتکشی متوقف شود. کافی است عبور از این آبراه در محاسبات شرکت‌های بیمه و کشتیرانی به یک «ریسک پرهزینه» تبدیل شود.
در چنین وضعیتی، معادله از عرشه ناوها به میز شرکت‌های بیمه منتقل می‌شود؛ جایی که هر افزایش ریسک می‌تواند هزینه حمل‌ونقل انرژی را بالا ببرد و آثار آن را به بازارهای جهانی منتقل کند.
افتضاح محاسباتی؛ وقتی برای واکنش طرف مقابل برنامه‌ای وجود ندارد
این افسر سابق ارتش بریتانیا از میلیاردها دلار خسارت به اقتصاد آمریکا و اقتصاد جهانی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند آنچه بیش از همه او را شوکه کرده، میزان ناآمادگی آشکار آمریکایی‌ها بوده است.
به روایت او، واشنگتن وارد میدان شد، اما ظاهراً برای مهم‌ترین سؤال پاسخ آماده‌ای نداشت:
اگر ایران تصمیم بگیرد از برگ‌های واقعی خود استفاده کند، چه خواهد شد؟
هرمز پاسخ یک اشتباه محاسباتی شد
اکنون مسئله دیگر فقط تعداد ناوها، جنگنده‌ها و موشک‌ها نیست.
اگر نفتکش برای عبور از هرمز بیمه مقرون‌به‌صرفه پیدا نکند، اگر هزینه حمل بالا برود و اگر بازار انرژی «ریسک هرمز» را وارد قیمت‌ها کند، فشار از یک جغرافیای محدود به زنجیره تجارت جهانی منتقل خواهد شد.
اینجاست که سخنان این افسر سابق بریتانیایی معنای دیگری پیدا می‌کند:
اقتصاد کشوری با حدود ۹۰ میلیون نفر جمعیت را تحت فشار قرار دادید؛ اما آیا واقعاً انتظار داشتید ایران فقط بنشیند و تماشا کند؟
و شاید سؤال مهم‌تر برای واشنگتن این باشد:
ترامپ پیش از ورود به این بازی، برای برگ هرمز ایران چه نقشه‌ای داشت؟