سه گزینه، سه فاجعه؛ سیاستگذاران توکیو در دوراهی سرنوشت‌ساز دلار

گروه اقتصادی: افشاگری تکان‌دهنده «یوتو» از شبیه‌سازی محرمانه بانک مرکزی ژاپن، پرده از واقعیتی هراس‌آور برداشته است که تا دیروز تنها در حاشیه نظریه‌های توطئه جای داشت. سناریوی بررسی شده، سقوط اعتباری دلار آمریکا و واگذاری تاج‌وتخت ارز ذخیره جهانی به نظامی مالی چندقطبی است. محرک این فاجعه، تصمیم احتمالی توکیو برای تخلیه گسترده انبوه اوراق خزانه‌داری است؛ اقدامی که، چون تله‌پاشی خطرناک، اقتصاد جهانی را به لبه پرتگاه خواهد کشاند. ژاپن که سال‌ها با نرخ بهره منفی دست‌وپنجه نرم کرده و اکنون با تورم فشار‌های مضاعفی را تحمل می‌کند، در سه‌راهی خطرناکی قرار گرفته که هر مسیر آن به یک نوع فروپاشی منجر می‌شود.

به گزارش بولتن نیوز، گزینه نخست، تغییر جهت سیاست پولی و افزایش نرخ بهره برای نجات ین در حال سقوط است. این راه‌حل کلاسیک در اقتصاد معمول، اما در شرایط کنونی به منزله ریختن بنزین بر آتش خواهد بود. جریان عظیم سرمایه‌های حاصل از معاملات اهرمی (Carry Trade) به یک باره معکوس شده و سیل خروج سرمایه، بازار سهام توکیو را با رکودی تاریخی مواجه می‌سازد. در این میان، میلیارد‌ها دلار از سرمایه‌های صندوق‌های بازنشستگی و پس‌انداز ملی که ستون فقرات اقتصاد سالمند ژاپن به شمار می‌روند، در یک چشم به هم زدن محو و نابود می‌شوند. گزینه دوم، یعنی فروش گسترده و بی‌امان اوراق قرضه خزانه‌داری آمریکا برای تزریق نقدینگی ینی به بازار، اگرچه به طور موقت از ریزش بیشتر ین جلوگیری می‌کند، اما در عوض، طوفانی سهمگین بر بازار بدهی ۳۰ تریلیون دلاری آمریکا گسیل می‌دارد و آن را با موجی از کاهش قیمت و افزایش نرخ بهره مواجه می‌سازد.

سومین و آخرین راه، استفاده از خط اعتباری سوآپ با فدرال رزرو برای تأمین دلار‌های مورد نیاز به منظور حفظ ثبات نسبی است که در عمل، مترادف با چاپ پول بدون پشتوانه و تزریق آن به سیستم مالی جهانی محسوب می‌شود. این گزینه که شاید کم‌خطرترین از حیث سیاسی به نظر آید، در باطن بدترین آسیب را به اقتصاد واقعی آمریکا وارد می‌کند. ورود حجم عظیم دلار‌های جدید به گردش، تورم را در ایالات متحده به سطحی کنترل‌ناپذیر می‌رساند و عملاً قدرت خرید طبقه متوسط را نابود می‌سازد. در این وضعیت، حلقه باطلی شکل می‌گیرد که در آن، ژاپن برای بقای خود، تورم را به آمریکا صادر می‌کند و آمریکا نیز برای مقابله با تورم، ناگزیر از تشدید سیاست‌های انقباضی می‌شود که نتیجه‌اش، رکود تورمی جهانی خواهد بود.

با بررسی این سه مسیر، به وضوح درمی‌یابیم که دیگر هیچ گزینه برد-بردی در کار نیست و توکیو به دام وابستگی متقابل عمیق خود با واشنگتن گرفتار آمده است. این دوراهی تراژیک، نه یک بحران موقتی ارزی، بلکه نشانه آشکار پایان یک نظم مالی است که در آن دلار به عنوان کالای لوکس و کمیاب، سلطه خود را بر معادلات جهانی تحمیل می‌کرد. شبیه‌سازی محرمانه بانک مرکزی ژاپن، در واقع یک هشدار شفاف برای تمام اقتصاد‌های نوظهور و حتی توسعه‌یافته است که ساختار فعلی، به شدت آسیب‌پذیر و شکننده است. در نهایت، تنها پرسش باقی‌مانده، زمان وقوع این تغییر پارادایم نیست، بلکه این است که کدام یک از این سه فاجعه، زودتر از بقیه ماشه‌اش کشیده خواهد شد و دنیای مالی را وارد عصر جدیدی از بی‌ثباتی می‌کند.