هزینه گزاف، دستاورد صفر؛ برگه رأی، پاسخی به ماجراجویی ترامپ

گروه بین‌الملل: در شرایطی که میلیون‌ها خانوار آمریکایی با تورم افسارگسیخته، بحران مسکن، هزینه‌های سرسام‌آور درمان و انبوه بدهی‌های شخصی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، هر دلاری که از جیب مالیات‌دهندگان صرف ماجراجویی‌های خارجی شود، دیگر نه یک انتخاب سیاسی، که یک آزمون اخلاقی و اقتصادی برای دولت است. بااین‌حال، دونالد ترامپ نه‌تنها از مسیر دیپلماسی فاصله گرفت، بلکه با تشدید تنش‌های نظامی علیه ایران، مالیات‌دهندگان آمریکایی را با هزینه‌ای گزاف و نامعلوم روبه‌رو کرد؛ هزینه‌ای که هنوز هیچ پاسخ روشنی برای این پرسش ندارد که «این جنگ چه دستاوردی برای مردم آمریکا داشته است؟»

به گزارش بولتن نیوز، رویکرد تهاجمی ترامپ در قبال ایران، برخلاف شعار‌های اولیه‌اش مبنی بر پایان دادن به «جنگ‌های بی‌پایان»، نه‌تنها به هیچ توافق یا بازدارنده پایدار منجر نشد، بلکه عملاً آمریکا را درگیر یک رویارویی پرهزینه و فرسایشی کرد که نه نقطه پایان مشخصی دارد و نه دستاوردی متناسب با هزینه‌های هنگفت آن. کارشناسان نظامی و اقتصادی معتقدند که این سیاست، علاوه بر افزایش خطر بی‌ثباتی در منطقه، بودجه‌های کلانی را از زیرساخت‌های داخلی، آموزش و بهداشت عمومی منحرف کرده و در مقابل، تنها به افزایش تنش و انزوای دیپلماتیک آمریکا انجامیده است. به عبارتی، ترامپ در وعده‌ی پایان دادن به هزینه‌های خارجی، نه تنها شکست خورد، بلکه جنگ را پیچیده‌تر و بی‌نتیجه‌تر از قبل تحویل داد.

در سطح داخلی، این ناکامی راهبردی اکنون به یک بمب ساعتی سیاسی تبدیل شده است. با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای، دموکرات‌ها به‌خوبی از این نقطه ضعف استفاده می‌کنند و افکار عمومی را به داوری در مورد اولویت‌های دولت فرامی‌خوانند. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که بخش قابل‌توجهی از رأی‌دهندگان، از جمله بسیاری از جمهوری‌خواهان میانه‌رو، از عملکرد ترامپ در مدیریت سیاست خارجی و بیتوجهی او به معیشت مردم ناراضی هستند. این نارضایتی، در کنار عملکرد ضعیف اقتصادی و بحران‌های پی‌درپی داخلی، زنگ خطری جدی برای حزب جمهوری‌خواه محسوب می‌شود؛ چراکه رأی‌دهندگان به‌وضوح میان هزینه‌های هنگفت جنگ‌افروزی و نیاز‌های روزمره خود تفاوت قائلند و این تفاوت را پای صندوق‌های رأی به نمایش خواهند گذاشت.

از سوی دیگر، مخالفان ترامپ بر این باورند که سیاست فشار حداکثری نه بر پایه یک راهبرد واقع‌بینانه، بلکه بر اساس منافع هم‌پیمانان منطقه‌ای و رویکردی شخصی و تقابلی طراحی شده بود. نتیجه این شد که آمریکا نه به امنیت بیشتر دست یافت و نه توانست ایران را به عقب‌نشینی وادار کند؛ بلکه برعکس، هزینه‌های دیپلماتیک و اقتصادی سنگینی را متحمل شد که دامنه آن به جیب مالیات‌دهندگان و معیشت خانواده‌های آمریکایی رسید.

در نهایت، گرچه نمی‌توان با قطعیت درباره نتیجه نهایی انتخابات میان‌دوره‌ای اظهارنظر کرد، اما شواهد موجود نشان می‌دهد که عملکرد ترامپ در قبال ایران و ناتوانی او در پایان دادن به این رویارویی پرهزینه، می‌تواند یکی از عوامل کلیدی در تغییر موازنه به نفع دموکرات‌ها باشد. رأی‌دهندگان امروز بیش از هر زمان دیگری به دنبال پاسخی برای این سوال اساسی هستند: چرا باید هزینه یک جنگ بی‌نتیجه را پرداخت کنند، در حالی که درمان، مسکن و آموزش فرزندانشان بی‌پاسخ مانده است؟ پاسخ به این سوال، تعیین‌کننده‌ترین برگه‌ی رأی در انتخابات پیش‌رو خواهد بود.